Chapter

 1 6 |      njebo vjeczné! A mjoł won z nami dzecoma bjedę, mjoł. Bo
 2 6 |    pokuńc ti drogji daleko przed nami, zastavjonô dużimi lipami,
 3 7 |        mjecz, a Bog njech mjedze nami rozsądzi! —~Ale won na mje
 4 8 |     skutk beł takji, że to przed nami nje navroceło z drogji,
 5 8 |      jeszcze żid beł, Sodł won z nami do wobjadu, ale jodł le
 6 10|          wod robotë i zdrzełë za nami, movjącë do sebje:~— Chtuż
 7 13|         nom dziso bronjô? Rządzą nami pruskji szandarzë, a chtuż
 8 14|     krola pruskjigo i zaczęlë za nami szlachovac. Przë jedni worędzë
 9 15|        vszetkji drzeva i jidą za nami, vtorzącë naszi pjesnji.
10 15|         cuż, Remus, wostanjesz z nami? ~Jô wodrzekł:~— Jak zimkové
11 15|          las i jego mjeszkańce z nami płaczą i że vesokji zomkovjisko
12 17|      pana wod dzecka, a njigde z nami nje godalë jinaczi jak po
13 17|        nen czorni pjekjelnjik za nami voloł:~—Kjej takji tovor
14 18|       pjęsce i wopjeka Boskô nad nami: movji, cze krol pruskji
15 18|   zapolëc jak svjeca. A cuż be z nami beło? Tvoja karadajka z
16 19|       poł godzenje drogji trząsł nami tak mocko, że stanęłasma
17 19|        sę kosa. Ale nje szedł za nami, lev stron na pola.~ ~
18 20|   akuratno vszetko, povjem cë: Z nami zle! Bo cuż? Pobjiłjes Stracha
19 20|         tobe ludze bëlë zaru nad nami sąd spravjilë, a Pon Bog
20 20|   wopjekę Boską jediną. Ludze za nami będą szukelë, a chto vje,
21 20|      vesokô wopoka vstanje przed nami.~Przeprava nasza wodbeła
22 20|        ju rozeznoł na dole przed nami dosc rozległą łączkę, za
23 20|         ju rozeznoł dobrze przed nami łączkę a na nji ku mojimu
24 21|      gardło, kjej v sobotę przed nami stanął, njibe to krol jezora
25 21|       Drugjich tile zrzeszi sę z nami wob drogę a na samich kalvarijach
26 22|          zgle daleko szedł przed nami. Jesz słonuszko połovë svoji
27 22|     dovni i ten dziseszi jidze z nami na kalvariją!~Skrë mje przeszlë
28 23|      dobrigo wojca. Daleko przed nami czornô podpjerała njebo
29 23|      drzevami lasa vërosłë przed nami vjeże mjasta Vejherova.
30 25|        Ale krev ludzkô sę mjedze nami nje lała le krev zvjerza
31 25|         ale las stojoł cechi nad nami, le krople deszczu pruszełë
32 29| przëvodzca rzekł:~— Tero pojce z nami, panje fon Zoborskji! Vë
33 31|         nji może bëc porovnani z nami prostimi ludzami. A mój
34 32|          gonku wodemkła sę przed nami joma vjelgô. Ji scanami
35 32|      drzeva, chterno muszało nad nami rosc v bjołim vjidze słuńca
36 32|          joma, wodemkła sę przed nami. Jakjimis skałanii v scanach
37 32|       Ale kjej sę wodemkła przed nami czornô luka nad vjelgjim
38 33|           to krzik jastrzęba nad nami, to tępé klasnjęce vjosła
39 33|           Vodą mjedze Zoborami a nami bjeżoł czołen dużi. V njim
40 34|        vkoł i na jasné njebo nad nami, tej rzekł:~— Dzecë! Pjękno
41 34|            A të, bratku, pojle z nami, żebes sę pjękno mogł przëvjitac
42 34|          czimu wonji sa gorą nad nami nobożnimi Kaszubami. Tec
43 34|        rękę krijamko vetchnął. Z nami drugjimi pojachalë do sądu.
44 35|     procem rożnim panom, chlerni nami rządzilë — zavdzęczomë,
45 36|  pesznich budinkóv. Tam sę przed nami wodemkłë dvje jizbë, bjoło
46 36|         ma tu zaszłal A cuż va z nami chcała zrobjic?~—  Nad tim
47 36|         jakô komedijô, chterną z nami chca vëpravjic. — Ale Trąba
48 36|       kaszubskji barzo kochô i z nami vjedno po naszimu godô.
49 36|      Kureszce dvornjik zrobjił z nami kamroctvo i rzekł:~— Pokąd
50 36|     służka wod pana ju szukoł za nami. Jô beł barzo czekavi i
51 37|         vpusceł nas, vstąpjił za nami, stanął, jak żołnjerz na
52 37|          svjat przëmorskji przed nami wotmikoł: Za parkjem, chturen
53 38|          zachmurzałigo njeba nad nami stojdła posova z czężkjich
54 38| znjiszczą tu kożdą pamjątkę.~Nad nami szkleł sę sztolt vjelgjigo
55 38|      gvjozdami na njebje a przed nami njizko mrugała zvjerzovô
56 38|         Pudę na nę gvjozdę przed nami, bom przësigł sobje, że
57 39|         rożovô malovała njebo za nami nad Sorbskjem, kjej jesma
58 39|  wurzasem v woczach na gruńt pod nami, wobrosłi krotką wostrą
59 39|          mje sę zdaje, że tu pod nami sę gruńt ziboce.~I mje sę
60 39|      zgraja psóv. Zibotoł sę pod nami gruńt, ale tam, chdze nen
61 39| zazibotało. Strząsł sę gruńt pod nami, a vjelgô fala vodë przelała
62 39|      nasz patron v njebje mô nad nami zlitovanjé. Jak ta fala
63 39|         retunku. A tero pojta za nami!~ Tak jô przevrocel moję
64 41|       svjeżigo vjatru, chturen z nami veszedł do chałupë, wodvroceł
65 41|      kołnjerz.~Stojoł tero przed nami njicht jinszi le Czernjik.
66 43|          zeszła. Ale v gorze nad nami grzemotë i łiskavjice zagrałë
67 43|        beło, jak stari jason nad nami trząsł sę i jęczoł v korzinjach
68 43|      zdovac, że lada chvjilę nad nami zarvje sę zemja i nas żevich
69 43|    jezora v nas bjiłë. Zemja pod nami a posova nad nami dregałë
70 43|      Zemja pod nami a posova nad nami dregałë i trzeszczałë, jakbe
71 43|        sę z jomë, chterna sę nad nami zapodała. Przez gonk, chternim
72 43|    njebezpjeku.~Njedługo a przed nami kanęła vjelgô na Bożômęka