Chapter

 1 1 |           podzartim na woczé ludzom jidze vampsu, tej ju z rzitelni
 2 4 |             Chto mô serce wodvożné, jidze tam v noc Svjętigo Jana
 3 4 |         vołac na mje łupk: ~— Chtuż jidze? Chtuż jidze? ~Ale jô so
 4 4 |         łupk: ~— Chtuż jidze? Chtuż jidze? ~Ale jô so wuvożoi: Pocuż
 5 4 |             njiżodnigo kleszcza, bo jidze le małi Remus. ~Tej won
 6 5 |            strachu, cze kleszcz nje jidze. Łąkę z paprocą jô wobszedł,
 7 6 |        przeżegnoł i rzekł:~— Szlaga jidze, bo mje grzeszk v nodze
 8 7 |        przegrzecha, co żolnjerzovji jidze na woczë v polu i v lese,
 9 8 |      jezorem. I vjidzec beło, że to jidze prosto v stronę woni wolszkji
10 8 |            Żeli to człovjek, to won jidze z dalszich stron, bo nje
11 9 |            cze krolevjonka moja nje jidze. Nastavjiłjem wuszë, żebe
12 9 |           zdrzącë, godołvstec:~—Nje jidze! Nje jidze! Nje jidze!~Ale
13 9 |         godołvstec:~—Nje jidze! Nje jidze! Nje jidze!~Ale vjater zavłl
14 9 |           Nje jidze! Nje jidze! Nje jidze!~Ale vjater zavłl gorą vjelgjim
15 9 |           nama wobuma będze smjerc. Jidze noc!~Ale to jesz całi szturk
16 10|            przidkô droga przede vsą jidze v gorę. Tam Liza i Gnjadi
17 12|         vjesz të też, że ta noc, co jidze, je nocą cudóv?~— Bodejże
18 12|        takji strach, że wurzasnjęcé jidze, jak zib, jaż do vnętrznosci.~
19 13|          rożka i rzekł:~— Stari rok jidze do kuńca a novi nadchodzi.
20 13|               Czimuż vë meslice, że jidze kuńc svjata? — pitom sę.~—
21 13|       naszim pustkovju jesz vszetko jidze po starimu, ale za naju
22 13|        mjastach letkjigo chleba. To jidze ztąd, że chłopë są coroz
23 14|          samigo, a jô czuł, że wona jidze stopjenjami v gorę, chdze
24 14|            sobje povjedzoł:~— Njico jidze na cebje, Remusu, ze Straszkovi
25 15|        jakżesma wuczuła, że njichto jidze.~— Pevno Morcin jidze! —
26 15|       njichto jidze.~— Pevno Morcin jidze! — smjoł sę Mjichoł. A Marta
27 17|                          XVII~Remus jidze v svjat w gromadze ~z muzikańtem
28 18|          sztołt bez cała, co ludzom jidze na woczë.~Ale jô wodrzekł
29 19|           Tim spichem na pravą rękę jidze sę do młina. Ale żodne dzesęc
30 20|             nen cenkji szach v gorę jidze! ~Patrzę. Ksężec rozsvjeceł
31 20|    zveczajem kaszubskjim po pjesnji jidze skocznô nota? Pocużes të
32 20|             nje kozoł patrzec chdze jidze!~— Tak won vjedno robji! —
33 20|             mjeszkô Noc, takô godka jidze v naszim rodze. Przëszedł
34 22|       wuszedłszë wobjeżë szandaróv, jidze z kompanjiją przez Mjirachovskji
35 22|     Borzestova do Mjechucena czężkô jidze droga. Na pravą rękę szkli
36 22|        movjic:~— Rok kole roku, jak jidze kompanjijô do Vejherova,
37 22|            na sorena, podnjese sę i jidze dalij nje vëstrzelivszë
38 22|       viżavë. Ptoszkji, czującë, że jidze kompanjijô sedzałë cecho,
39 22|             sę, bo vjedzelë, że nje jidze na njich gonjitva. Na dalekjim
40 22|            ten dovni i ten dziseszi jidze z nami na kalvariją!~Skrë
41 23|             nji może i zdrzec chdze jidze.~Sprava vpadłi do rovu bjałkji
42 24|      Vëlękłô v dolinach, zkąd vasza jidze droga, dusza vasza wodpocznje
43 25|    nadstavjac wucha, cze vaspon nje jidze. Ale jô nje czuł anji krokóv
44 25|             zabjiti vjedno na woczë jidze i go tropji. Ale mje nen
45 25|          vjelgji njeszczescé na mje jidze.~Cuż jô mu mjoł na to rzec?
46 27|            jak celę, co pjerszi roz jidze na pażęc. Nje vjesz, po
47 28|        Mjichol zjimô ze scanë rog i jidze trąbjic na zbłądzonigo.
48 28|         vjedzoł, że Trąba przezebłi jidze głębokjim smjegjem z pola
49 29|          spokoju! Wojc tvój za tobą jidze! Ale të wostanjesz, Remus,
50 29|       smjerc, tej njech jedno z vas jidze, vëkopje te drzozgji i zapoli
51 30|         volą wonji cę vëpuszcza, bo jidze vojna. Vszescë movją, że
52 30|           novosce za pazecha. Vojna jidze i dlotego serce krolevskji
53 31| Przerębelskji Huce. Ładno to sę tak jidze, kjej człovjek sę spjeszec
54 32|          vodę, czuł jem, że dzevczę jidze za mną. Wobroceł jem sę,
55 33|            na drodze, chterną svjat jidze ku svojimu Naznaczenju,
56 34|     Vëprzedoł resztę v Koscerznje i jidze do dom po vjęcij.~Szandara
57 36|          womona, co ludzom na woczë jidze, abo jakji jinszé komedije?~
58 38|          wostë go kolą...~Vcemnjicë jidze, le v njim sę żolą Svarożicovi
59 38|        mjecz i vjid?...~Slode Smętk jidze, ten som, co v dzejach naszich
60 38|       wostatni vjidë...~Smętk slode jidze, jaż zaszlë tu... I szeroko
61 39|            tich vjelgjich błotach a jidze noc. Ten tam, co v nim brzidze
62 39|         nasz brzidovi wostrov? Wona jidze coroz veżij, jak v tonącim
63 39|          człovjek, co nom na retunk jidze.~Jô zrobjił jak Trąba radzeł.
64 39|           vaju trąbjenjé, bo vjater jidze wod morzô a voda sę do rena
65 40|            Małgorzata ten po to nje jidze. Prożno be beło! Dejadej
66 40|             jak v boru, kjej v njim jidze zimkovi vjater. Prąd skri
67 42|             vzątk mô. Tobje gvesno, jidze dobrze?~—  Bogu dzęka ! —
68 42|            z drogji pracharstvo! Bo jidze ricerz Vjitosłav ku vëbavjenju
69 43|           chvjilë dodała!~—Tam ztąd jidze grzemot. Procem przërodzenjô
70 43|         povjodają, że v takjim razu jidze burzô, jakô le co sto lôt
71 43|             ludzi sobje nobliższich jidze na procemni drogji, na chternich
72 45|       Jezdem wudbë, że żëcé ludzkji jidze vkrąg. Zkąd vińdzesz porene