Chapter

 1 1 |        vjernô bjałka navroceła do dom. Ksążkji, jakji le jeden
 2 2 |         chałupe, knopje, jô cë co dom! I dała mje v czeladni gleń
 3 2 | wopovjodaję, małimu knopu! — Poj, dom cë jesz kavał chleba, a
 4 3 |           jidąci zgubjił drogę do dom, bo zemovô krzikva zasepała
 5 3 |           do serca, że zaszedł do dom letką nogą. Bo tak be beł
 6 3 |            zamjast nekac bedło do dom!~A kjej jem sę chiże zervoł,
 7 3 |           Pochadej z dobetkjem do dom a nje żdej, jaż sę rozgorzę! —~
 8 4 |          nędzë. Wostavjił za sobą dom i mjejscé i szedł v sviat
 9 4 |     svjece, mjejscé wostavivszë i dom? Hej, i jô vanożëc będę!
10 4 |          jem pod vjeczor nekol do dom, rzekł jem do svoji dusze: ~—
11 5 |        kąsk chromo, moje bedło do dom. Na woborze stojoł gbur
12 7 |   Golijace! Njekaro! Najachoł jes dom potcevich ludzi, nje pochvalivszë
13 7 |          drogji? A nekej chiże do dom, bo tatk cë chce pasem narżnąc
14 8 |         nas dzeci chcoł puscëc do dom, vzął Mjichala na stron
15 8 |      mojigo vëbavce z mokri vodë, dom vszetko napoł zadarmo. Co
16 8 |        kosztuje talara, ale jô ję dom za pjęc wosmokóv. Njech
17 8 |        wona poł talara, ale jô ję dom wosmok tanji. Bo mje tu
18 9 |           krople krevji: Vszetkoc dom! Koż mje gasëc słuńce i
19 9 |       będę. Krev, żëcé moje tobje dom i zbavjenjé dusze.~Tak jô
20 9 |  zbłądzoni czlovjek, co drogji do dom szukô. Tam jô sodł i patrzeł
21 9 |         bo jô głupô dzevczina nje dom radë.~A jô anji nje jodł
22 9 |          pomocë, bo jô som so nje dom radë.~V tim vjater tak mocko
23 9 |            Poj ztąd precz! Poj do dom, bo tu njedobrze! Njedarmo
24 9 |           tu tak straszno! Poj do dom!~A kjej jô sę nje ruszeł,
25 9 |        gromadë, Remusku, i poj do dom! Bo jinaczi tu jesz nama
26 9 |         stanę na nogach, to jô so dom radę.~I pomogła mje Marta
27 10|  stareszkóv znojma parajilë sę do dom. Le jô som wostoł v koscele.
28 10|      przed vołtorzem zavroceła do dom? — A kjejbe tak mój Anjoł
29 11|          ale cechô. A jô szedł do dom znaną Lipińską drogą, bom
30 12|           rzekł, le cignął mje do dom. Wob drogę pitoł:~— A zląkł
31 12|     przëvjitelë, jakbem vroceł do dom z dalekjigo kraju. Ku reszce
32 14|      vroceł po długjich latach do dom, ale na njego Smjerc kosę
33 14|         cze co skurała. Ale jô cë dom radę, bom stari i sę doznoł
34 15|        zomkovjiska sprovadzeło do dom v straszni vjeczor, jak
35 15|           rzekła:~—Poj, Remus, do dom! Chtuż tam na svjece cë
36 15|           cę wod dzecka.~— Poj do dom!~— Vejle! Żebe nje stari
37 18|         vjesołach, a jak zańdę do dom z vędrovkji, to bjałka moja,
38 18|          nim mołim słabim knopem. Dom jô cë tu straszëc!~Ale żebe
39 21|        svjętim krziżem i szedł do dom letkji i bez czężoru. Alem
40 21|        dzirżkji chlop. Dlotego cë dom dobrą radę: Za to, cos të
41 22|       vëtchnę mjedze muzikańtóv i dom cë trąbę v rękę. Tam cę
42 25|      jezora ~głębokjimi lasami do dom vędrovalë. ~ ~Pod kaplicą
43 25|      tvoję karę i ję zakarovol do dom. Tu na mje żdało przëvjitanjé
44 27|           Pon Bog przëkozoł i nje dom sę v żodné krętevętë.~Czernjik
45 27|       sztandze, a zaprovadzoni do dom, bjałkę svoją srodze vëstraszeł,
46 29|          że go muszelë zanjesc do dom. Gvesno wob drogę, leżącë
47 29|           dzecko moje pobjegło do dom. Ale v poł drogji do jezora
48 30|          cë ju zapovjedzoł, że sę dom vpakovac. Ale tego Morcena
49 33|      cobes njechac muszoł podroż, dom cë dva talarë. Jeden przëdej
50 33|       pitoł:~— A dokąd to?~— A do dom! — rzekę.~ I na tim mje
51 33|          vzęlë, bem sę prędzij do dom dostoł.~Tak won uwobezdrzoł
52 33|            jak będzema jachała do dom v nocë. Na szczescé spadła
53 33|          kaczkę i dravo nekała do dom. Ale na vjeczor kaczka beła
54 34|           v Koscerznje i jidze do dom po vjęcij.~Szandara machnął
55 34|         Jedna mje godała: Jidz do dom! Chtuż të jezdes, bjedni
56 34|         mają mje na svój koszt do dom wodvjezc. Ale jô vama povjem,
57 34|          ze żevą duszą i nekoł do dom — do Lipna. Drugji roz v
58 36|       Dejta poku! Jô sobje tu som dom radę! Na to wonji wod dvjerzi
59 38|        zdrzisz przed sebje? Ko do dom trzeba nom jisc v stronę
60 39|       sebje. — A tero, kjej cebje dom na wogjiń do pożercô, może
61 40|          v ti chvjilë zavroceł do dom, kjejbe nje słovo, chternem
62 40|          jô cë movję: Navrocma do dom! Bo jô mom też duszę na
63 40|   Smołdzenach a reno zavrocema do dom.~—  Tede to dobri traf,
64 40|      navroci ze mną v gromadze do dom. Vejcele: Karę jimu połknęłë
65 41|      zemji, wobchodzeł będze lud. Dom cë tej mjecz i vjid, bes
66 42|  szkolnigo, tamem przëszedłszë do dom, wupodł na łożko jak kam.
67 42|          vëbjegł, jak szoloni, do dom. Beł to ju czas nad ranem.
68 42| njeszczescé, zmazac le mogę, kjej dom na zopovjedze i sę z Trąbjiną
69 43|            krolevjonko moja?~— Do dom — rzekło dzevczę.~Ale jô
70 44|      zemji, wobchodzeł będze lud. Dom cë tej mjecz i vjid, bes
71 44|           nama rągała,~Kjej ma do dom konje gnalë i cebje złapalë?... ~
72 45|         Ale jô sę vzął i szedł do dom, bo mje vjelgô njemoc zmogła,