Chapter

 1 1 |           przedającigo svój tovor bjedni. Znałë Remusa wobjedvje
 2 1 |           starich, njepomnąci, że bjedni Remus jim te pjesnje przënjosł
 3 1 |    vjedzelë, że Remus njeje takji bjedni, jakuż nji mjelë so wubrzątvjic,
 4 1 |        jezorami i morzem. Tej ten bjedni, wobdzarti Remus, takji
 5 1 |        sovë sę polą!~Ale zkąd len bjedni, njewuczałi człovjek mogł
 6 1 |        szkolni mje zaprovadzeł do bjedni jizdebkji pod dachem i rzekł:~—
 7 1 |          jeden abo drugji Kaszuba bjedni mogł jisc na vesokji szkołë,
 8 2 |            Chtuż jô procem njich, bjedni jich nasladovca i grzesznjik?~
 9 3 |     Krolevjonko! Tvój sługa je za bjedni i za małi na taką robotę!~
10 4 |     wostoł trup... Cużes të chcoł bjedni knopje? Robjic tobje trzeba
11 6 |         chternich dobędze pasturk bjedni i krolem będze przë krolevjonce.~
12 6 |     strzimosz.~I tak jem zrobjił.~Bjedni trampk! Nje beło mu znadz
13 8 |      człovjek z naszich nje bełbe bjedni Genovefje tile wutropjenjô
14 8 |           ksążk nje czetô, jak ma bjedni ludze.~Ale jô wobstoł przë
15 9 |            Cuż wonji cë zrobjilë, bjedni chłopku? ~Na to mje sę tak
16 9 |          i rzekła cechim głosem:~—Bjedni!Të jes poprovdze chori,
17 9 |       sedzi i czekô. Tam bjegłam. Bjedni! Nadarmo żdajesz, bo wona
18 9 |        Dovjedz sę vszestkjigo, të bjedni! Bo to ju na jedno. V czvortk
19 10|     czëtoł jem v njich:~— Cerpji, bjedni Remusu, cerpji! Boczë, cużje
20 10|           wuczuł słova:~— Cerpji, bjedni Remusu, cerpji! Të sobje
21 10|             Jezus, Marija! Jak jô bjedni czlovjek mom to bolenjé
22 10|          też vjedzec mjała, że tu bjedni Remus ze svoją skażoną godką,
23 11|       tego nje mjinje. Të, Remusu bjedni, chorszi jes, njiże mje
24 14|         wodrzekl:~— Chtuż jô jem, bjedni pasturk i parobk, żebe vaszę
25 14|            Vë wuczałi i pon, a jô bjedni serota bez nowukji i szeku.
26 15|      zedel przë kominku? — Boczë, bjedni seroto, że cuzi ludze tvoji
27 19|          provadzi.~Ale co tam ten bjedni Trąba vjedzoł! Jô czuł calą
28 19|         wod Szczecena do Gduńska, bjedni i ze skażoną godką. Pojżeż,
29 19|    przësłuchivac jego noce. Takji bjedni i żorotni, jak won beł,
30 19|          wumjerô ten v vjidë dva:~bjedni stvor Słuńca i Dnja. ~Takji
31 20|        kurząci zemji. Stari jozc, bjedni i vëgłodnjałi vëlozł njedaleko
32 20|     pazurë i dlotegoje tero takji bjedni. Bivszë njim, mjeszkołbem
33 20|      kjivoł z wukuńtańtovanjim.~— Bjedni Remusu! Cużbes të zrobjił
34 20| vëcignjema! — vołoł won do njego. Bjedni Trąba so nje doł tego dva
35 22|   płominje chvałë. Dziso të takji bjedni i żorotni, jak bjedni i
36 22|       takji bjedni i żorotni, jak bjedni i żorotni są ti żevi, chternich
37 27|       przëkurdusoł i povjedzoł:~— Bjedni Remusu! Bog z tobą! Znadz
38 29|    Vaspanje! — rzekł jem na to. — Bjedni jezdem a cali mój sposob
39 29|      przemikała. Nje vjedzol jem, bjedni smjertelni człovjek, co
40 29|    sceskałë pęta żelazné. Ale won bjedni vezdrzoł na svoję sostrę,
41 31|          dobrze vstąpjic pod nasz bjedni dach. ~Ksądz na to wodrzekł:~—
42 31|           znak pokoże, chocbe beł bjedni i njeszekovni z wurodë.~
43 31|    smjeszno mje sę zdovało, że jô bjedni vanoga mjołbem na nję woczë
44 32|     zaczęło płakac i sę jiscec:~— Bjedni mój wojcze! Tak vë, pon
45 33|      nabranjé vjidu, chternigo jô bjedni parobk z Lipińskjich Pustk
46 33|     szkodze njick njepomoże. A jô bjedni muzikańt tero tę njepotrzebovaną
47 33|          Ale cudem zovją, co mili bjedni ludzkji wobrechunkji. A
48 33|  przebrzedłi szandara!~Jakżeż ten bjedni Trąba vëzdrzoł! Ruchna mu
49 34|           grałë, a nje le som won bjedni i żorotni muzikańt. Vjelem
50 34|          do dom! Chtuż të jezdes, bjedni vanogo, żebes woczë podnjosł
51 34|       movę. Më Kaszubovje v naszi bjedni movje nazevomë to kradzeżą
52 35|        Njevorto? — a ku reszcc jô bjedni Remus zc skażoną godką: —
53 35|        nje zdarzeło, żebe pon cze bjedni zamovjił Mszę Svjętą na
54 35|           na taką jintaceją. A të bjedni, jak vjidzę, chcesz na taką
55 37|           sa le vjelgji panovje i bjedni lud rebackji. Lud ten sę
56 37|          v takjim wuvożanju svoje bjedni togle!~— Nje wone bjedné,
57 37|           Nje wone bjedné, ale va bjedni, że nji mota v poczestnoscë
58 37|      krolevjonk. Ale jô jezdem le bjedni muzikańt. Jô jezdem jak
59 38|         vędruje człovjek żorotni, bjedni a v ruchnach z varpu...~
60 38|        Tvój sługa je za małi i za bjedni na taką robotę! Ten szor
61 38|      takjim duchem beł jô som, jô bjedni Remus, chturcn tero pchoł
62 40|      przepravach. Takji żorotni i bjedni, rovnak jezdes mojigo rodu
63 40|       woddzękovanjé povjedzoł:~—  Bjedni jezdes a krevji ricerskji.
64 41|      ricerskji ringraf. Jakżeż jô bjedni, njewuczałi człovjek mjoł
65 42| wostatnigo spoczinku. Veszedł jes bjedni njedovjinno ve valkę dzivnich
66 42|         chdze gnotë trzeszczą, że bjedni vanożąci muzikańt tile v
67 42|       przë sobje trzimô, bo mesli bjedni, że ti vesokji cenë mu nje
68 42|    Pomorsce, z chternigo rodu jô, bjedni Remus, beł jem też.~Ale
69 42|           wodrzekł ze smjechem:~— Bjedni Rzemiszku! Pudzesz të też
70 42|          sebje wobovjązk żevjenjô bjedni vdovë, strącilësta mje v
71 44|      Szczescodajni kvjat!~Grzeszi bjedni svjat!~Pokąd będze człovjek
72 45|           za lasami pasturk małi, bjedni i bosi, i jimu sę krolevjonka