Chapter

 1 1 |    njedovarzonô rzecz. Pjisovnjô szła za naszim Cejnovą, chturen
 2 4 |    drzeva i krze, a przeką njich szła sarnjenô stegna. Z vjetvji
 3 4 |         sobje!— ~Mjedze drzevami szla stegna kąsk pod gorę. A
 4 4 |        so pjosk. Gorą njego voda szła prądem. Wod brzegu do brzegu
 5 4 |      vodą. ~V gorę i v doł rzeka szła jakbe duktem vëcętim, a
 6 5 |          jak vczora, bo zemnjica szła gorą vodë. V nji jakjis
 7 5 |       veszedł v vodę.~Z początku szła mje voda do kolon, tak rzeka
 8 5 |          Gora po procemnistronje szła przidko vesokjim spichem.
 9 5 |          godkę dobrze rozumjała. Szła wona z dvojokami v ręce
10 6 |        na nowukę. Droga na Lipno szła vedle naszigo jezora a tej
11 6 |      namovjił Martę, żebe ze mną szła brodem przë zomkovjisku.
12 6 |       mjoł ji rzeczoné, że tądka szła dovnji, bodejże za BogaWojca,
13 6 |         Dalibog. Tej wona ze mną szła.~Nen łupk sę tam jesz vjedno
14 7 |        chleba na słomę cesnęła i szła.~Trzë dnji wonji mje tam
15 8 |     stronę rzekji. Pojma! Tej ma szła vedle brzegu i vołała. Ale
16 8 | przeżegnoł a jô z njim. Potim ma szła dalij, co zamanąvszë nadsłuchującë.~
17 8 |      pokozoł na mol, chdze rzeka szła v jezoro. Las bo tam dochodzeł
18 8 |        zabrała go mjedze sebje i szła do pustkovjô. Na woborze
19 9 |    zaszedł na woborę, Marcijanna szła pravje z bęboruszkjem wod
20 9 |   żodnigo wubetku, le vjedno mje szła meslô do głovë:~—A kjede
21 9 |          sedzała ceszô, ale gorą szła vjedno ta sama nota.~— Nji
22 9 |        drogę, kjej jesma z Martą szła ku Lipnu. Ale jô nje wuvożoł
23 10|          rękę, że jô pojadę i ma szła nazod. Wob drogę won kąsk
24 10|       zakłodoł je do voza.~Marta szła z bęboruszkjem do jezora
25 10|        wuderzeła do serca...~Tam szła wona wokoma czorno wobleczonigo
26 10|       takji skoranjé.~A wona tam szła ku vołtorzovji, jakbe skrzidła
27 10|       stanęłë konje. Młodô panji szła po drodze kvjotkami vësceloni,
28 12|          mjała korunę na głovje, szła do vołtorza. A kjej sę ju
29 14|     truje mje płuca. Co porę lôt szła krev ze mje. Tej znovu sę
30 14|        mjecze z pod wustrzechë i szła z njim na łąkji v lese,
31 15|          znaczełë stronę drogji. Szła wona jinszim szlachem njiż
32 15|         Martę namovjił roz, żebe szła tęde ze mną na nowukę. Przë
33 15|   przigoda v dzeń bjałi... ~I ma szła dalij. Ale mje nje dało
34 15|        be mje nje strzimoł i bem szła z tobą i za tobą v svjat,
35 17|   naszigo vanożenjô.~Tak ma tede szła przez las całi sztek wokoma
36 17|         wusnąc nji mogę. ~Tak ma szła v gromadze ku młinovji.~—
37 17|          povjodałë, że jak mucha szła po woknje, to panji beło
38 17|      jimję wu Boga i ludzi.~I ma szła. Ale nen czorni pjekjelnjik
39 19|       Boskji.~Vzęłasma sę tede i szła spjeszno tą drogą. A beło
40 20|          beło wujadanjé psóv. Ma szła brzegjem, żebe nalezc jakji
41 20|          wojcach i z vrogami nje szła v konszachtë. A wod naszich
42 22|      njeslë daleko przode. Jakbe szła Matka Boskô, błogoslavjącô
43 22|      dziso patrzełam. Na przodku szła Matka Boskô v bjołim wobleczenju.
44 22|     Faraonovigo.~Cecho na chmura szła drogą, cecho kompanjijô
45 23|     Leonem ze stenką i Klerikjem szła v zaboczenjé. Wurok svjętich
46 25|       pozdnji doznac.~Noprzod ma szła lasami na Szemudę. Tej ma
47 25|        gvesno nje chcała.~Tak ma szła pomału jesz kavałk drogji
48 28|             Chto sę v wopjekę...~Szła nota blogosłavjonô jaż przez
49 30|         wostoł som. Ale na svjat szła krevavô burza. I navetk
50 31|        mô sztołtu kopeta.~Tak ma szła. A jakżesma naszła bliżij,
51 32|         przez jego wuzimk v gorę szła długô jak komin rura. Tą
52 33|         pod zemją, jesz ve spjik szla za mną ta Smjerc, płenącô
53 34| podvjeczork. Pojce.~I vzęła sę i szła przede mną postavnô, vesokô
54 36|      zębë i kjivoł ręką, żebesma szła z njim. A Derda jesz domovjoł:~—
55 38|          Ga Łeba mdze na Sorbsko szła ~A z Chołmu pjesnjô zgodë
56 38|          ve mje tkvjiła i za mną szła z grzemotem tesąca konji
57 39|      szerokjim kołnjerzu. Tak ma szła za njim, bivszë wudbë, że
58 39|  dalekjim rębem zemji. A za njim szła noc, chterna przëgasała
59 39|     czężorem przetłoczëc. Z Błot szła na nas jakbe z varu ropa
60 39|   sztołtë i nekoł tam, zkąd Łeba szła. Wujodanjé psóv ju vjęcij
61 41|          i zińsc z drogji, bosma szła i szła a jednak Juszk jak
62 41|     zińsc z drogji, bosma szła i szła a jednak Juszk jak vjidzec
63 41|       bjelącô sę straszną bjelą, szła Smjerc! Na stolemnim kosesku
64 41|         skuńczeł sę las, a droga szła gołim polem. Szlachë też
65 41|      czuł jô to dobrze — verazno szła, jak no wonge ve Zvadze,
66 42|         czężkji womonje choroscë szła uwona mje na woczë, vënekanô
67 42|        zdzevjenjim, bo moja mova szła verazno i wostro jak stol,
68 43|         bez sprzecivjenjô ze mną szła do vjelgjigo kaminja, chturen
69 43|      zatańcovoł na molu. Tero ju szła jazda z vałami, chterne
70 44|        dobeł Smętk. ~Długô cenjô szła bokjem mje, kjej jem doszedł
71 44|        jakjis proch, z chternigo szła vonjô jak z mocnigo trunku.