Chapter

 1 2 |         słovem nje wodezvała, le cecho płakała, ręce skłodającë.
 2 2 |          vëbjił.~Jô na to sedzoł cecho, bom so jesz njiczego nje
 3 3 |        że znovu żije.~A kjej jem cecho słuchoł, krolevjonka movjiła
 4 4 |        molu, a tam be va sedzała cecho i sę nje dzarla! — ~Tede
 5 4 |   nadarmo?Tak jem vołoł:~— Będzë cecho, łupku! Tu nji ma njiżodnigo
 6 4 |    povjedzec chcalë. A jô stojoł cecho i żdoł.~Alem sę nje dożdoł.
 7 7 |          do woczu przëcesnjoną i cecho płakała. Marcijanna ręce
 8 7 | przededvjerzé. A i na woborze sę cecho zrobjiło, jak v koscele.
 9 7 |       stojoł przë stanji. Wobaji cecho rozmovjelë. V chlevje reczała
10 7 | przëkozivała.~—Tero tu posedzisz cecho, jaż jô przińdę abo Martę
11 9 |       płachce na zemji. Ptoszkji cecho sedzałë v lestach, a drzeva
12 9 |       pjora kołpji, i stojoł jem cecho, jak stołp soli, v chturen
13 9 |          barzo verazno. Ale szłë cecho po vodze, jakbe rzeka beła
14 9 |          njick nje zrobję. Będzë cecho i spji! ~Jak jem szedł przez
15 13|      Naszi na pustkovju pozerelë cecho na tę zjavę, przeżegnelë
16 13|      Martë, vjęząci przë kominku cecho jak kotka.~Minęłë Godë i
17 13|        smjeg strzod czorni roli. Cecho beło, le daleko v lese wodecknął
18 13|      svjat.~Długo jô tam sedzoł, cecho jak kam wusadłi na mjedzë,
19 13|         slivk.~Drzevjęta stojałë cecho, vëcigającé vjetvje czorné,
20 14|         i jął przemiszlac. Marta cecho, jak kocątko, wusadła kole
21 14|    ludzkjich.~Potim sztot sedzoł cecho, le na skarnjach zakvitlë
22 14|      Marcijanna i Marta. Kobjetë cecho pocerz zmovjiłë a chłopë
23 14|        vjeczerzę vszescë sedzelë cecho. A Marcijanna mjała woczë
24 15|       vojovanjô i ti z Mjichałem cecho rozmovjelë wo nich dovnich
25 15|        sobje.~Ale kołpje stojałë cecho na rzece jak zogodkji i
26 15|          wosobę, stojącą jak kam cecho i zdrzocą v doł na nas.
27 15|        robotą. Całą chvjilę beło cecho jak v koscele, jaż ku reszce
28 15|         rzekji?~— Marta!~Stojała cecho jak kam kol brodu i żdała
29 16|      jidę v svjat.~Won na to beł cecho, le zdrzoł mje długo v woczë,
30 19|   chvitejta zbojcę! ~Zrobjiło sę cecho na woborze. Ale Czernjik
31 20|          tim kopcem v rovje beło cecho jak za zopjeckjem. Trąba
32 20|          sę zrobjiło na svjece i cecho. Le z daleka czuc beło wujadanjé
33 20|  naprovadzi, chdze not. Le sedzë cecho, żebesma sę z tim czężorem
34 20|       vodë tak, że jezoro leżało cecho, jak stolim drzemjąci. Leno
35 20|       kopjica z drążkjem stojała cecho, jak te drugji dvje.~—Vjidzisz,
36 20|    drążkjem stojała całą chvjilę cecho. Ale ledvje Trąba woprzestoł
37 20| cvjardigo i suchigo grądu. Sedzë cecho i za mną sę nje wobzerej,
38 20|        tej sedzałasma cah szturk cecho. Ku reszce rzekł krol jezora :~—
39 22|        szło vjększé vojsko. Szlë cecho jak cenje a jednak vesoko
40 22|         na kolanach. A jô sedzoł cecho, bo mje dzivni zib szedł
41 22|         jidze kompanjijô sedzałë cecho, bo vjedzałë, że vnetk za
42 22|          wod vojska Faraonovigo.~Cecho na chmura szła drogą, cecho
43 22|      Cecho na chmura szła drogą, cecho kompanjijô bjeżałai, cecho
44 22|       cecho kompanjijô bjeżałai, cecho żdoł las, jaż zabrzmjała
45 23|       vezdrzoł na mje i smjoł sę cecho wod wucha do wucha. Tej
46 23|       podol mje porę jôj i rzekł cecho:~— Na, Remus, cobes mje
47 24|        nji vesokô stojała wosoba cecho jak kam i zdrzała v doł
48 24|         rzekł:~— Zdrzë jak sę tu cecho zrobjiło. Njedovno jesz
49 24|          godką provadzi i sedzoł cecho. A won chvjilę przemiszloł,
50 29|          coreczkę Klemę. Stojala cecho i zdrzała na jezoro, ale
51 31|       wodemknął szeroko i stojoł cecho jak trus, jaż ma przemaszerovoła.~—
52 32|     movjiła. A ma drudzë stojelë cecho, jak przed vołtorzem v koscele,
53 33|         zemję v svoję vłodzą tak cecho, jak matka drzemjącé dzecko.
54 33|      pojma spac! Ale Trąba dodoł cecho:~— A jutro jô spenetruję
55 34|     bliżij do szandarë i movjącë cecho, jakbe chcoł povjedzec jaką
56 35|        dzejóv?~Le bladi sztoltë, cecho jidąci za kompanjiją v lese
57 36|       Derda, a tej sę na chvjilę cecho zrobjiło. Ale Trąba vëlecoł
58 36|          wokno:~— Będzesz të roz cecho, të pjekjelni muzikańce!~—
59 37|      Kaszubë.~Sedzałasma chvjilę cecho, tej pon raptem vstoł i
60 37|         Stojelësma długą chvjilę cecho jak v koscele, a jak wognjistô
61 38|       beł veszłi malorz, chturen cecho wusodł przed svojim dużim
62 38|        norce ku dvjerzom, sedzoł cecho malorz v głębokjim skorzannim
63 38|       svjece. Sedzelësma vszescë cecho, le pon sę wodezvoł:~— Slavjino,
64 38|     chturen po tę chvjilę sedzoł cecho v norce z woczoma szklącimi
65 39|     cekła z nas, choc sedzałasma cecho, jak mesze.~Procem svojimu
66 41|        szturnął łokcem i szepnął cecho:~— Nje czuł të, Remus?~Jô
67 41|        najeżdżałë. Julka sedzała cecho, patrzącô v wogjiń. Woczë
68 41|      dalij. A na svjece beło tak cecho, jakbe vszescë ludze vëmerlë
69 43|         sedzałasma długą chvjilę cecho, ale dusze nasze szukałë
70 43|      mołnje.~Ma dvoje sedzałasma cecho wokoma sebje v czężkjich
71 44|    szarim vjidze cemnô postacejô cecho jak samotnô figura v polu.