Chapter

 1 1 |       drugji Kaszuba bjedni mogł jisc na vesokji szkołë, bo noimika
 2 5 |         głovę, żebe sę nje vożeł jisc za mną slode, le żebe wostoł
 3 5 |         tam njick dobrigo. Lepji jisc na tę gorę naprocem, bo
 4 5 |         popjerającë sę, probovoł jisc. Ale to szło tak zimko,
 5 6 |          dziseszi volelë nją nje jisc. Marta noprzod nje chcała,
 6 6 |    Wodnąd jô muszoł z nją vjedno jisc vedle jezora. Vrocivszë
 7 7 |         tchoł chleb do torbë, be jisc po Martę i ję zabrac na
 8 7 |    Golijata i wobaji jęlë pomału jisc stopnjami do gorë. A jô
 9 8 |          stanovjiło a potim jęło jisc ku mje. Czim bliżij, tim
10 9 |          Njedziv, że ludze tądka jisc sę boją.~Tak przemiszlającë
11 9 |    pustkovju chiżim krokjem jęło jisc korovodem vedle mje. Przëboczeł
12 9 |          wugotuję, chocbem mjała jisc po to do Lęborga abo do
13 11|      duszę psa, chturen za panem jisc muszi, chocbe go bjił i
14 14|     viżavë. I ludzkji dzeje mogą jisc taką drogą: Vërosnje narod
15 14|       będzesz tile cvjardi, żebe jisc v zëcu svoją drogą nje boczącë
16 14|          vjidzą, ale mola, dokąd jisc muszą, nje vjidzą.  — Povjem
17 15|         wodezvac. Tak wona vzęła jisc uwokoma mje i zos mje pitała:~—
18 16|        Tak jô vstoł bez słova be jisc. Ale won jak żaba sę zavjeseł
19 16|          Gaba mô ju lata i muszi jisc na deputat, bo nogji go
20 16|         drogji v njich napjisané jisc muszę i że proce mje v njich
21 17|          nom droga jedna. Możema jisc v gromadze i ze sobą karbac.~—
22 18|      żebe vëschłë. Ko nji możesz jisc v mojim tovarzestvje, chdze
23 19|     pravo, tam ma stanęła. Chdze jisc? Trąba, drapjącë sę v głovje,
24 20|        jô bem njikomu nje radzeł jisc slode. Bo choc won naszim
25 21|      krolem jezora wudbają sobje jisc z kompanjiją do Vejherova.
26 21|        mogł sę vëdostac i muszoł jisc z njimi v gromadze.~Przed
27 21|       muzikańcë! Jutro reno vama jisc na wodpust. Zdrzëtale, jak
28 22|         njebelno vëdovało z karą jisc. Dlotegom sę przed Vigodą
29 22|        njic lepszigo robjic, jak jisc za jego radą. Wob drogę
30 22|      nocą z Bącza, Szop abo Boru jisc muszi, ten przërechli kroku
31 22|       kalvariją. ~Z dołu do gori jisc nam potrzeba, ~Tam nam pokażą
32 23|           Ale të sę nje vożë tam jisc. Bo choc to naszi ludze
33 23|        svjat. Tede won so wudboł jisc z kompanjiją do Vejherova,
34 23|        Leon muszoł wod Strzepcza jisc z wobrazem, ale pomste so
35 24|        przez gorë i lase tu ztąd jisc trzeba do mojich jezór i
36 24|        tego szczudła na krziżu i jisc muszę na moje jezora bez
37 24|        zaru povjem, czimu jô som jisc nje chcę. Jô sę boję, żebe
38 24|        Jô zjął mój mjech i chcoł jisc. Ale Trąba mje nje pusceł
39 25|          stanął i rzekł:~— Dalij jisc v ti vjilczi pogodze nje
40 25|          sę vëjiscec. Chdziż mom jisc, kjej mje moja zdovanô tak
41 26|         wonji sę zabjerelë, żebe jisc.~Ale jô takjim jinsztom
42 27|         sę, rzekł jem:~— Jô chcę jisc prostą drogą, jak Pon Bog
43 29| konjeczno z tobą pogadac. Chcesz jisc? To poj! Jô cę z njim zamknę
44 31|        njebędze dobrą volą chcoł jisc z nama, tej go zrzeszonigo
45 31|        na karze, żeli nje volisz jisc dobrą volą na postronku
46 32|          vodą i nją pozvoloł nom jisc vprzod, a i ten molami beł
47 32|      vijołkji i leszczenë. Dalij jisc suchą nogą nje beło możno.
48 34|        prożné. Nji ma tero czasu jisc po ruchna, le muszice woblec,
49 34|          i vom be mogło baro zle jisc, kjej besce provdë nje povjedzelë.~—
50 34|          do słova, jak nje chcoł jisc dobrą volą, tak jeden z
51 34|         kjejbem muszoł z buksami jisc, to mogę, ale won wob ten
52 34|     duńdze, chdze mu volô veższô jisc kozała...~Dograbjivałë grabjorkji.
53 35|        szopką!~— Jô latos z tobą jisc nji mogę.~— Czimu nje?~—
54 35|     namovjoł mje ze sobą. Muszoł jisc som, a jô wostoł v moji
55 36|     vjidzącë, że jô mu tero mogę jisc do pomocë, nabroł kąsk ducha
56 37|       jomë, jaż będę mogł z njim jisc dalij v svjat. Pon sę smjoł
57 38|      sebje? Ko do dom trzeba nom jisc v stronę procemną wod zvjerzovi
58 39|    człovjek mô volną volę i może jisc chdze go woczë njesą. A
59 39|         boso zebuc i dużi kavałk jisc v jezoro. Snodkji bo wono
60 39|        nji i przemiszlała.~Dalij jisc nje beło sposobu, bo chiżim
61 40|      Trąba, skorno czuł, że momë jisc jesz dalij, zacząl płakac,
62 40|         wostavjiła Smołdzenë, be jisc v stronę Głovczëc, z drugjigo
63 41|        ti pogodze nji ma sposobu jisc dalij.~Tak ma tede v gromadze
64 41|   vësvjecëc, cobes vjedzoł, kęde jisc, kjej mje nje będze. Bo
65 41|        mogł przë zdrovim rozumje jisc v koło a nje prosto? Ale
66 42|           Ale jak jô mjoł do nji jisc, tak jô ji povjedzoł:~—
67 42|          na vjes vërzuceł, że mô jisc kożdi mjesądz do szkolnigo,
68 43|     grobje. Słova mje nje chcałë jisc przez gardło, ale jô zebroł
69 43|         nodrogszô moja. Do cebje jisc njesposob be na cę nje sprovadzëc
70 45|      chternimi jô so wudboł tero jisc na długji vanożenjé po Kaszubach.~—