Chapter

 1 1 |            straszno rozgorzëc.~Ale jednigo razu tak sę stało, żem na
 2 1 |           Bog ję na svjat zesłoł.~ Jednigo dnia — tak ju bëc mjałc —
 3 3 |            povjadelë, że gbur razu jednigo z Lipna jidąci zgubjił drogę
 4 3 |          jô tam posoł pod lasem. — Jednigo dnja mje v woko vpadła jarzębjina
 5 3 |          żein ji skorë nje ranjił. Jednigo dnja zbjerało sę na njebje
 6 4 | zomkovjisku! ~Tak jô nje strzimoł,~Jednigo zavjitrza vzął jem sę i
 7 6 |            bo mje rozumioł. A razu jednigo won do mie rzekł:~— Boczë,
 8 6 |      Historiji Svjęti. Tej jô razu jednigo rzekł do Martë:~— Vjesz
 9 7 |          pod vjetrznjokami sedzoł.~Jednigo dnja przede żnjivi Jeremijosz
10 10|       zajisceła sę wo mje i rzekła jednigo dnja do Mjichała, chturen
11 12|         robotë jém gburskji chleb.~Jednigo vjeczora — a beło to ve
12 12|           womonë i wukozkji. Jażem jednigo dnja wodemknął woczë i wuzdrzoł
13 13|      wopoka z bjałkji! Tec vzęłabe jednigo z naju, jak kota, pod pochę
14 17|  muzikańtem Trąbą. ~V zął jem tede jednigo dnja svoję karę z tovarem
15 17|            krokóv wod checzë veznę jednigo, na przededvjerzu dregjigo,
16 17|          Na ten żort jô muszę jesz jednigo vëpjic!~A jak vëpjił, tej
17 20|          vrobli chto naleze pravje jednigo, co zakozanigo bączka zjodł,
18 20|            na jezorze, a kjej go z jednigo wostrovu vënekalë, na dregjim
19 20|       wodpjął pas svoji strzelbë z jednigo kuńca i mu kuńc cesnął,
20 20|         mjeszkac na tim wostrovje. Jednigo rena z vesokjigo brzegu
21 21|         letkji i bez czężoru. Alem jednigo znoł, co svojigo czężoru
22 21|        Trąba, pod kożdą pochą mjoł jednigo muzikańta. Slode jich szło
23 22|           chiże zjimelë pakunkji z jednigo voza. Jak ju beło vjidzec
24 24|          choc wonji jednak vszescë jednigo ducha i movë.~Wurosłi zajezorami
25 25|         mje sę serce scesnęło, bom jednigo za drugjim mojich novich
26 25|              Sto krokóv wod checzë jednigo, na przededvjerzé drugjigo,
27 25|          przededvjerzé drugjigo, a jednigo z ręką na lecirzu, tej strzimom.
28 25|            reno beło jich le trzë. Jednigo ma stracilë v gromadze:
29 25|           svjętim wodpuscë, dobrze jednigo vzęła. Jô bet gvesno barzo
30 26|           woczë bluznjił, to iô cë jednigo vëdzelę v łeb, że të jesz
31 27|           kuńca njc dozdrzisz. Jaż jednigo dnja stanął słup grebi v
32 28|           zańdze do Neumana, be so jednigo i dregjigo vëpjic. Ale wob
33 28|    Strumjannô i puscełë lodë, kjej jednigo dnja pitoł mje sę dozerocz
34 29|            sę patrzeła nje movjącë jednigo słova, jaż ku reszce krol
35 29|        karkji pod jarzmo. Ale vjem jednigo, co karku nje zegnje. —
36 30|       przeproszenjô nje podpjisoł, jednigo dnja wodemkłë sę przede
37 31|     prziczinë i może wob drogę wod jednigo drzeva do drugjigo mesle
38 31|  rebackjich, a nji ma v njich anji jednigo, cobe ksędza vëdoł.~— Będzemë
39 32|            boczë: won sę daje ręką jednigo człovjeka tak letko wodchilëc,
40 33|          mogł vëtrzimac. Rzekł won jednigo dnja:~— Jegomosc i të, Remusu
41 33|      svjece. Jô bem cë doł list do jednigo człovjeka. Mjono jego i
42 33|            bojącë sę karë Boskji. ~Jednigo dnja słuńce zaszło krevavo,
43 33|          taką armiją wonji jidą na jednigo ksędza! wusmjechnął sę ksądz
44 34|             to vojt. Ale won lubji jednigo vëpjic. A kjej go naszi
45 34|     szankovnji, żebe na poceszenjé jednigo vëpjic, jaż tu Złé sprovodzô
46 34|           v szarim vjidze dziso wu jednigo z tuteszich szkolnich, chętnigo
47 35|            Bo tu vszescë, krom mje jednigo, wo njich ju zaboczilë.
48 35|          nje dogodosz. I nalezlëbe jednigo rena Remusa na polu ze zębami
49 36|         wokno! Nje vjidzice vë lam jednigo z naszich czortóv?~Przez
50 36|          uwod gębë i doł mu pjęscą jednigo v żebra, że won kozła na
51 37|           barzo długji. V nji le z jednigo kuńca dva — ale za to barzo
52 40|           vekleszczeł sę na dvor z jednigo i drugjigo kuńca dachu.~
53 40|        drogji Boskji!~Kjej jesma z jednigo kuńca z Trabą wostavjiła
54 41|        tero, że ricerską mom duszę jednigo z przodkóv mojich, chterną
55 41|  gospodarzi. Tak won sę zestarzoł.~Jednigo roku, chturen chovoł za
56 41|         Neumana nalac sobje kozoł. Jednigo dnja ma pravje vëszła z
57 41|          napoł v smjegu zapadłô. Z jednigo njevjelgjigo wokjenka żoleł
58 41|    vëbavjenju zaklętigo zomku. Ale jednigo cë dac njimogę: Tego, co
59 41|             chterna provadzeła wod jednigo lasu do drugjigo. I wod
60 41|         vëstąpjił. Tec tam drogą z jednigo lasa do drugjigo, bjelącô
61 41|         stało: na drogę, chterna z jednigo lasa do drugjigo a dalij
62 42|            vsë vjedzelë, że won so jednigo vëpjic lubji, choc z jinszi
63 42|           z chęcą vëboczeł, vëpjił jednigo i drugjigo, a tej zaczął
64 42|        mają svoje sposobë. Kjej jô jednigo dnja karovoł przez most
65 43|          ludze na svjece? Jaż dnja jednigo, kjej jem vjińce z koczoróv
66 43|           a jô czołen zavrocę.~Wod jednigo ruszenjô vjosła czolen zatańcovoł
67 44|           chace na smjegach?~— Ale jednigo cë dac nji mogę. Tego, co
68 44|          ni krevji pochodzą, staną jednigo dnja przë tich pamjątkach.
69 45|            mje beło, jakbe z woczu jednigo z njich patrzeła na mje