Chapter

 1 3 |          będzesz, bo svjętą spravę mosz przed sobą. Zdrzë: podnjosła
 2 4 |       cebje pon do pasenjô. Grzech mosz, żeli będzesz społ, zamjast
 3 4 |            Njech stroszô! —~— Kjej mosz taką wodvogę, knopje — rzekł
 4 4 |         wod lôt dzecinnich, bo nji mosz vłosni chatë anji roli.
 5 5 |            i skaleczeł.~— Jakji të mosz mokré ruchna!~— Na to jô
 6 6 |          Remus, wonji movją, że të mosz njedobrze v głovje. Vjera
 7 6 |            z głovë.~— Spravjedlevą mosz provdę, Mjichale — rzekła
 8 8 |       vjarę i za wojczeznë svobodę mosz wuchvecëc bronję i bjic
 9 8 |            jinszi radë. Të, Remus, mosz młodszé nogji. Bjegej na
10 10|             Morcenje! V czvortk të mosz jachac do młina. Vëmovji
11 10|             Żeli wonacę chce, a të mosz volą brac ję za bjalkę po
12 11|           i rzekł:~— Chvat të jesz mosz v gnotach, ale chto vje,
13 12|        ducha, Remus. Ale że të nji mosz strachu, to szkoda. Bo vejle,
14 13|            muszi bëc i z bronją.~— Mosz pevnje i provdę, Remus.
15 14|          mocni v gnoce i dużi. Nji mosz krovë anji porvoza, ale
16 14|            svój chleb. Le v głovje mosz jinaczi njiż më drudzë.
17 14|        chdze Vjisła bjeżi v morzé, mosz Gduńsk, tam chdze Wodra,
18 14|           Gduńsk, tam chdze Wodra, mosz Szczeceno. Zdrzë, jak linjijô
19 15|            cebje — wodrzekł — choc mosz godkę dzivnje skażoną. I
20 15|           bez matkji i wojca i nji mosz njikogo na svjece.~Tej dreżącimi
21 16|            Jô cë povjem: Ruchna të mosz parobka, ale z woczu cë
22 16|        vstąpjic do gbura?~— Nje!~— Mosz të jakji sposob?~— Mom dvadzesce
23 17|         smjecochom jak ma dvaji?~— Mosz provdę! — rzekł jem.~—Le
24 17|           voloł:~—Kjej takji tovor mosz, probuj go przedac na renku.
25 18|            Tvoje szkaplerze, co je mosz na karze, tvoje rożańce
26 18|       zemni vodë pjicô. Të, Remus, mosz jesz żołądk kavalerskji
27 19|           muzikę... A koguż të tam mosz przë sobje, długjigo jak
28 19|          Złi! ~Mjoł jes zemję, nji mosz ji! ~Mjoł jes tonje na jezorze, ~
29 19|          Złi! ~Mjoł jes zemję, nji mosz ji. ~Mjoł jes honor, mjoł
30 20|            a të, Trąbo, njijak nji mosz vjinë.~— Zjédzma noprzod —
31 20|           a na sledza z karczmë të mosz może porę detkóv przë sobje?~—
32 20|           pokji czas!~— A nacuż të mosz svoję kanonę? — rzekł jem.
33 20|          cebje jak stolim, a serce mosz wodvożné. Volołbem cę vjidzec
34 20|          cę vjidzec żołnjerzem, bo mosz vszetko, co do tego not
35 21|       zdającë sobje worądz, że nji mosz — jak to movji pravo — stałigo
36 21|           tej won sę pitoł:~— Zeli mosz do mje jakji słovo, to pudę
37 22|           I sadła kole mje.~— Żeli mosz przë sobje co do jedzenjô,
38 22|       jezoro nje wodbjijô. — Jakji mosz przezvjisko wu dziseszich
39 22|      mjedzą — vołoł Trąba. — Jutro mosz bëc do spovjedzë, a dziso
40 23|        zvątpją wo nalezenju cebje. Mosz të co do jedzenjô?~— Mom
41 24|       vjarę i za wojczeznë svobodę mosz wuchvecëc bronją i bjic
42 25|          bjałką? Pożiczë mje, żeli mosz jednę markę a jô cë tvoję
43 26|      pomesloł jem sobje.— Ale kjej mosz zgjinąc v wobronje tvojigo
44 27|           sobje wobrońcę nając nji mosz sposobu a mje sąd przez
45 27|          to rovnak sędzimu dodô. A mosz të co do povjedzenjô na
46 27| spravjedlivosc cę wobsądzi, bo nji mosz za sobą anji sto chłopóv
47 29|            sę dzevjisz! — rzekł— i mosz z czego. Ale vërozumjesz
48 30|            Tec të jednak zveczajno mosz svój przërodzoni szek v
49 30|        gnota robocigo ale v głovje mosz mesle, co sę le panom rodzą,
50 31|        poznac, że z ji wojca rękji mosz znak rodovi Zoborskjich
51 32|       povjedzoł:~— Do bjałkji jesz mosz czasu dosc. A jô tam v jedni
52 33|           przëdej do tego, chluren mosz wovjinjęti v klonovi list,
53 33|            płakac bem mogł. Vjelgą mosz duszę, ale ji zemskji wobleczenjé
54 34|           szczescé a dobędzesz, bo mosz zopjis wojca. A jô, täk
55 37|           cę wusmjerca, skorno nji mosz nanjich sposobu. Tam żije
56 37|          naszi ksążęta kaszubskji. Mosz jich tu vszeskjich: wod
57 37|    pańskjim l637. Z drugjigo kuńca mosz vaszich gduńskjich ksążąt
58 38|            njim szlachujesz, pokąd mosz ten szołm na głovje. Bo
59 38|          mjecz i vjid, kjej të nji mosz...~Wobudzeł jem sę na łożku,
60 38|            cebje skora svędzi? Nji mosz të litoscë nad svoją duszą
61 39|            też, Remus! Pocuż sobje mosz nogji moczëc przed smjercą.
62 41|           jutrznjô rożovô a vłodzę mosz krolevską nad moją duszą.
63 42|           na mje z vątpjenjim:~— A mosz të tile sposobu? ~Na to
64 42|     vjększi vzątk njese. To też të mosz pevno ju sporo talaróv wuzbrané
65 42|           Na pogrzeb? Żeli të jich mosz do tila, co jich nje rechujesz,
66 42|            wode mje nje żądosz. Tu mosz vszeskji pjenjędze, chterne
67 43|       przed svjętim vołtorzem, nji mosz możnoscë vëpełnjic jego
68 44|           To ta chvjila. v chterni mosz żdac cudu. Vez tę paproc,