Chapter

 1 2 |          na nję nje patrzeł, choci vjele ludztva vedle bromë przechodzeło.
 2 2 |           żebe mje nje nabjiłë. Ko vjele rovnak muszoł jem przemiszlac
 3 3 |           doł jem poku. Alem za to vjele pod ną wukorunovaną jarzębjiną
 4 4 |        cnotlevé kobjecesko. Za lôt vjele mjoł jem sę doznac prziczinë
 5 6 |         zaczął chodzëc na nowukę. ~Vjele vodë wubjeżało gorą brodu
 6 6 |         ale z vëmavjanjim mjoł jem vjele wutropjenjô.~Vszeskji knopë
 7 7 |           jezora. Na brzegu leżało vjele kamiszkóv wokręgłich i gładkjich.
 8 8 |     gorszim wod Golijata? Pozdnji, vjele lôt to beło, jakjem so przëboczeł
 9 8 |         vogę złota. Bo jich nji ma vjele. Drukarze nji mogą sę jich
10 11|           v Matkę Boską Zelną jich vjele. Mom jô tam v chałupje nokce,
11 11|           człovjeka provadzi vedle vjele dvjerzi, jaż przińdze do
12 13|           nje minje. Naszi starszi vjele vjedzelë povjadac wo Szvedach,
13 14|           te ręce i boczë, że wone vjele krevji ludzkji przelevalë.~
14 14|       Zapadnje zomk i trzeba proce vjele pokolenji, żebe go vëdvjignąc
15 14|         Takji dużi beł nasz kraj i vjele v njim żeło ludu i panóv
16 16|           i povjedzoł:~— Stari żid vjele vanożeł po svjece ze svojim
17 16|          svjece ze svojim pińdlem. Vjele ludzom zazeroł v woczë,
18 16|           zazeroł v woczë, wuszoma vjele jich godkji sluchoł. Żid
19 16|           jich godkji sluchoł. Żid vjele mesloł, ale nje movjił le
20 17|          ludze żijąci, bo młin wod vjele lôt ju nje chodzi, a ludze
21 18|          rzeka. Muszała wona njesc vjele vodë, bo naszedłszë ma sę
22 18|          jem sę ve młinje v Lipnje vjele razi gvoli tego, żem czuł
23 20|            czernjikóv i szandaróv. Vjele vodë wupłinje, njim të nabędzesz
24 20|    Vjeczorem tegoż dnja wominąvszë Vjele, zkąd daleko vjitalë cebulovaté
25 20|           znają. Ale mają wonji tu vjele gôdk wo topjelcach i wo
26 20|        trokji. Ko mój vamps beł mu vjele za długji.~Vstoł i sę smjoł.~—
27 21| pjoskovatich szlacheckjich Gochóv. Vjele przëvandróv z cuzich stron
28 21|            z vesokoscë — narobjiło vjele złoscë. Wu mojigo drucha
29 21|           chatach na skraju mjasta vjele ludzi spji njespokojno,
30 22|         Svjętopełkjem i Mestvjinem vjele set lôt czasu nazod jezdzilë
31 22|         jakji vjelgji Smutk. A tak vjele nich cenji beło, że ten
32 26|           Tego rąganjô beło mje za vjele. Tak porvoł jem kosz z rękji
33 26|         nje vińdzesz, bos też i za vjele nabrojił.~Ale ne kajdanë
34 26|        Jednak wob ten czas pjisork vjele zapjisoł papjoru. Ku reszce
35 26|           uwoknem. A beło jich tak vjele na drogach i v lasach! I
36 27|      provadzi z tego budinku barzo vjele wuliczk szerszich i vężejszich.
37 27|            sądzeł sędza pruskji, a vjele be cëvëboczeł wuvożającë,
38 27|          będą chodzelë kole Gód, a vjele naszich sę pożenji abo woddzękuje
39 28|      gnotóv. V tim sę będzesz czuł vjele lepji njiże dotąd. A rozumu
40 29|           czuł, że won mje mô jesz vjele do povjedzenjô. Jak wodpoczął,
41 29|          wochronë. Krom Glonka tam vjele wostrovji na vjelgjich vodach
42 32|          sę szkleło, jakbe na njim vjele beło sedzané A kjej jem
43 32|         sekjerë, svjidrë, topork i vjele gozdzi. Jak jô tero beł
44 33|         vjidzoł bojącim, jednak mô vjele v głovje przemeslnoscë i
45 34|        chdze be mogł je kupjic, to Vjele. Ale tam sę gotuje wod pruskjich
46 34|           że jezoro jich żevji tak vjele. Czołna z rebokami, jich
47 34|        domovnjka. Robotë lero beło vjele. A vjeczorem, choc woczë
48 35|          jak i v polu. Tovarë jôju vjele na karze nje vozeł, bom
49 35|           pokąd jô społ na słomje. Vjele tu dużich dober, na chternich
50 36|       przodku. V teł won sę cignje vjele mil, a pod njim je sto pjąter,
51 36|         Mjedze timi gazecorzami je vjele takjich, chternich wojc
52 36|        gęsami. Ti też nje wiimjeją vjele vjęcij, jak jimję i przezvisko
53 36|      dobrze płaci. V Berlinje tego vjele potrzebują, bo to je jedini
54 36|         nje. Przez to njepotrzebno vjele gvołu i vojnë na svjece
55 36|      trzimô przë se, bo mô z njego vjele krotochvjile. Njechże go
56 36|     wopovjedzoł, zkąd beło smjechu vjele. Kureszce dvornjik zrobjił
57 37|            nje będę. Jô jem gvesno vjele starszi njiże të, a moja
58 38|        przëvekł. Pokozivoł won mje vjele ksążk i wobrozkóv z dzejóv
59 39|     plachcami dosc cvjardi, ale ve vjele molach torf przezeroł przez
60 39|            i grebą trovę, rzekł:~— Vjele jô nodzeji do ti naszi chahipë
61 39|            sę rozlegało znovu, ale vjele krocij nas i głosnji. Patrzałasma
62 41|        strzodka godanjé, jakbe wod vjele głosóv.~Tim lepji, że nje
63 42|         dozdrzenjeją kłose v polu, vjele ludzi vëleje pot wod pjerszi
64 44|        jezora, zbjerało sę ludztva vjele. Julka stanęła wokoma mje.
65 44|            i vëpjiło słuńce. Przed vjele vjekami ten wobroz szkleł
66 45|       dzecë ze vsë. Leżało też tam vjele dużich korczi, vëkopanich