Chapter

 1 1 |       gołim njebem wod deszczu i słuńca. Na vjechrzu leżoł stoł.
 2 1 |  wotmjanë. Jak deszcz i chmurë i słuńca parminje i karna dzekjigo
 3 2 |       głębokji, le ku vëchodovji słuńca stojało jezoro, ale za njim
 4 2 |    scignął na sę kjilka parminji słuńca, co przez wokno svjecełë
 5 7 |      godzenë, pełne mjoł skarnje słuńca, smjoł sę do mje i godoł:~—
 6 7 |         Wob czas takji po bjitvë słuńca z chmurami dołem jezoro
 7 10|  njedzela. Pełno beło na woborze słuńca. Bedło sę kleszczeło z chlevóv
 8 10|      nagorze zomkovi. Jak parmiń słuńca przez chmurëna mjepodł ten
 9 11|     smjerc.~Tej zaczęlë parminje słuńca nachodzec przezwokna, coroz
10 14|      vjelgji rzekji: na vschodze słuńca Vjisła, na zochodze Wodra.
11 14|         njeprzijocel wod zochodu słuńca i wurivoł jim kraj za krajem,
12 14|          vjedno jidacë na zochod słuńca. Tak przeszedl Wodrę i morzeł
13 14|  przëchodni żnjiva ku vschodovji słuńca i zachodovji, ku nortu i
14 15|        jak lod pod cepłim wokjem słuńca na Matkę Boską Strumjanną.
15 17|          vjedno jidącë na vschod słuńca. Tak przeszedł Wodrę i morzeł
16 17|      jutro na litkup po zochodze sluńca. Kożdi chłop dostanje talara
17 18|          z pjiłë, to jesz vjęcij słuńca z njeba sę lało a dzeń sę
18 19|        cuzi panovje. Po zochodze słuńca przëjechała jesz jedna briczka.
19 19|      jutrznjô rożovô ~v kręceszk Słuńca vjarę dô, ~wumjerô ten v
20 19|          vjidë dva:~bjedni stvor Słuńca i Dnja. ~Takji pravo, takji
21 19|      czuł.~— To je godka ricerzi Słuńca! smjoł sę Czernjik. Vëji
22 19|          rzekł:~— Remus, ricerzu Słuńca, ma sę jesz będzema vjidzała.~
23 20|      pomału wod cepłigo chopanjô słuńca, a nom v rovje za wurzmą
24 20|       tańcującich przed vschodem słuńca kopjicach sana, alem na
25 21|     Remus! — rzekł won.— Ricerzu słuńca! Jô cę lubję, bo z cebje
26 22|  Gburskji Kamjenjice na zochodze słuńca do Setni Gorë i Czarcich
27 22|    wotmikają duktë dlo vjatróv i słuńca i leżnosc dają vesokjim
28 22|       kądka porene i po zochodze słuńca gorą letko vędruje Duch
29 22|          Łebë, chterna na zochod słuńca płinje i v njemjeckji Pomorsce
30 23|      wostatni czervjoni parminje słuńca cepłą łuną woblevałë blaszanni
31 23|     wotmjanë i chdze po zochodze słuńca kożdi vjedzoł, chdze szukac
32 23|   blaszannim daszku rożovi vjidë słuńca, a v cenji vkoł nji na dzarnji
33 23|         Njebo jesz pobjegłé mało słuńca przepuszczało, kjej jesma
34 26|         Remus! Vjitom cę ricerzu słuńca! Nje bój sę mje, bo jô cë
35 26|       drogach i v lasach! I tile słuńca svjeceło z njeba na nasze
36 27|    rozumje. Bivej zdrov, ricerzu słuńca. Zamkną v murach skrę Ormuzdovą,
37 29|         bodejże daleko na zochod słuńca, gjinęłë jedna za drugą
38 30|        sę jednak, Remus, ricerzu słuńca i provdë, żem tobje żeczni.
39 31|      Bożąmęką, zdrzącë ku rzozom słuńca za lasem, krevavim i strasznim,
40 31|         zczernjałé wod deszczu i słuńca.~Przëboczeła mje sę tede
41 32|        nami rosc v bjołim vjidze słuńca ku njebu. Korzinje gruboscë
42 32|   Vjitejtaż, va młodi, na vjidze słuńca Bożigo! Jô sę strachoł,
43 34|        jego volô, to ze vschodem słuńca wodpravję Wofjarę Svjętą...~
44 34|        sobje polcem Bożim drogji słuńca, mjesądza i gvjôzd. Pod
45 34|           wobroceło tero gorą do słuńca, be służeło za vołtorz.
46 35|   rozumjoł?~Z pjerszim parminjem słuńca karovoł jem z Gduńska do
47 35|          sę pusceł ku zochodovji słuńca na Darżlubską Pustą. Nje
48 35|   vstojała z pola przed vschodem słuńca, tej mgłë v sztołtach wukozk
49 36|     chdze ludze mjeszkają bliżij słuńca, chterno jim skorę na czorno
50 37|           Żeli pudzesz na zochod słuńca ku Łebje, wuczujesz jesz
51 37|          godają. AIe to są rzoze słuńca, chterne za chvjilę zgasną.
52 37|      vodach, dużô czervjonô kula słuńca do połovë ju beła zaszłô
53 38|          won. — Dziso pod zochod słuńca jô po cebje przëslę. Ale
54 38|     wognjové zorze zasipjającigo słuńca. Wobezdrzoł jem sę za sebje.
55 39|    czorną płachtą. Le pod vschod słuńca, zkądesma przëszła, vązkji
56 40|       Lupava. Na vschod i zochod słuńca, na nort i połnjé vjidzec
57 42|      zesle rosę i deszcz i cepło słuńca, błogosłavjącë procë ludzkji.
58 42|  postavną v rzozach zachodzącigo słuńca jidocą naprocem nama pod
59 43| jednostajni i krevavi, jak rzoze słuńca v dnje vjelgjigo mrozu.
60 44|      wodpoczivoł. Przed zochodem słuńca muszoł jô jesz duńsc do
61 44|         po podnjebju wod vschodu słuńca do zochodu i rzekła tak:~—
62 44|    wokjem ve vjidze zachodzącigo słuńca, zemja to kamjannich svjodkóv
63 44|          zachodzi wognjistô kula słuńca, trzëboczné stojało svjęté
64 44|          sercami ludzi, jak woko słuńca słonjecznim kvjatem.~Vzął
65 45|      vampsa bladła wod deszczu i słuńca, tak lata mazałë v moji
66 45|          wurzmę długą, leżącą do słuńca. Na ti wurzmje zabovjałë