Chapter

 1 1 |           Ale dur nji mjałë mnji njiże vamps.~Jediné skorznje mogłë
 2 1 |           Jô żiczeł Freszë lepji njiże Remusovji; dlotegom njick
 3 2 |      posanjô mjol vjęcij rozumu, njiże jô. Nasz pon beł srodze
 4 2 |          Martę, njevjełe młodszą njiże jô... Beł to ju stari chłop,
 5 3 |      płenął mje do wucha mjilszi njiże muzeka skrzepjic i flét.
 6 7 |        wuzdrzoł knopa, mjejszigo njiże jô, chturen mjoł moje staré
 7 9 |      vszetko jinaczij vëzdrzalo, njiże jesz dzis przed połnjim. —
 8 10|       mjoł sę ji vjęcij vjidzec, njiże jô. Njicht nje vjinjen,
 9 10|   zdovanjé mô wobchodzëc vjęcij, njiże nich ludzi, co kładą divan
10 10|         na ji lica, drogszé mje, njiże zbavjenjé dusze. Chvjilkę
11 11|      Remusu bjedni, chorszi jes, njiże mje sę zdało.~— Pevno tak
12 14|         nje wobronjilë. — Vjęcij njiże jedna prziczena sę zeszlë,
13 14|          narodóv vjęcij je bojką njiże sę zdaje. Meszlą, że jidą
14 15|        cemnô i vesokô, — veższô, njiże mje sę zdovała za minjonich
15 15|     njevjadomô i volô mocnjejszô njiże moja. Pon Bog vje czimu
16 16|      rozumjesz.~Won vjęcij zgodł njiże rozumjoł i wodrzekł:~— To
17 16|          z woczu jinaczi patrzi, njiże nim robocim ludzom na pustkovju.
18 17|       voloł po svjece vędrovac, ~njiże krolom krolovac.~Po takji
19 17|        stvor dzesęc razi vjększi njiże skm. Kosce tego zvjerzęca
20 18|          to je bronjô mocnjejszô njiże kjij, strzelba abo kanona.
21 18|         jesz trzë trample głębji njiże przedtim.~Tak plestoł Trąba.
22 18|         głovę.~Ale jesz rechlij, njiże ję vëtchnął, cofnął sę i
23 19|    pańsku. To ju beł vjększi pon njiże Zobłockji na Lipińskjich
24 19|    Kaszubë, co wumjeją co vjęcij njiże jinszi ludze. Ten tam njevjelgji
25 19|        ta sprava mô vjększą vogę njiże vëzbëcé kavałka kaszubskji
26 20|        przed sebje! Żeli rechłij njiże jô v ti cemnoscë wuzdrzisz
27 20|     vjększi i spanjalszi pałace, njiże mestrovje v Gduńsku. Jô
28 20|         naszi bjedë mdze dłużij, njiże jich państva. .~Słuchalasma
29 21|      ruchna, to będą mądrzejszi, njiże Mack Tuszkovskji, chturen
30 22|        na długą chvjilę. Pjervji njiże las — zaczął lud tę notę
31 23|       Ale wu mje, to jesz vjęcij njiże njeszczescé, bo wuvożejce,
32 26|         poczujesz głóv na karku, njiże no bormistrzové celę.~Ale
33 27| wostavjic kavałk ruchen i skorë, njiże dac sę zamknąc v sodzë.~—
34 28|         będzesz czuł vjele lepji njiże dotąd. A rozumu pruskjigo
35 28|     naszi bjedë nje będze dłużij njiże jich państva. V drugji Svjęto
36 29|        Vjęcij won cë daje chvałë njiże noveższi worder krola pruskjigo.
37 29|    człovjek, co sę dzejało dalij njiże vjid mój njosł a wucho łovjiło,
38 30|     bełbem sę spodzevoł prędzij, njiże jego v tim molu. Ale won
39 30|         Mje co jinszigo v głovje njiże bjałka! rzekł jem do Trąbë. —
40 31|  wuciskelë naju Kaszubóv gorzij, njiże przed vojną.~Dzivno to jednak
41 31|        vjęcij człovjeka wumęczą, njiże czężkô robota.~Ledvom pomału
42 31|         wo njich vjęcij vjedzoł, njiże ten jozc, chturen przede
43 31|       tim svjece beło nom lepji, njiże tam za lasami mjedze ludztvem
44 31|        wudavac głupigo i sedzec, njiże jachac na viględë i zadavac
45 31|         Jezdesce mje krevnjejszi njiże krevni, bosce wostalné chvjile
46 32|          veższô i wopocznjejszô, njiże v nocë z daleka. Verazno
47 32|       Straszk za vłose vëcignął, njiże żebem beł mjoł wutchnąc
48 32|           Dużô jizba, cemnjejszô njiże joma, wodemkła sę przed
49 33|         i lesni vanożilë gęscij, njiże przed vojną. Lud rebacki
50 33|         ksądz —je vjęcij provdë, njiże ma ludze dziseszi vjerzec
51 36|       łiknąc dobrigo szperetusu, njiże v njim wutonąc. A to gvoli
52 37| zapropkovani v butlë szperetusu, njiże dostac sę v pazurë Złego.
53 37|         jem gvesno vjele starszi njiże të, a moja głova njestrzimje
54 37|          przed sądem pjekjelnim, njiże czuc zvątpjałé słova tego
55 37|           Prędzij wonji vëmerlë, njiże ti ze Szczecena, ale mocnji
56 38|     ludzkji njesmjertelni vjęcij njiże roz jeden za volą Boską
57 39|      tovarzestvje samigo Smętka, njiże wutonąc v tim torfje i stanąc
58 39|    stanje mjilszi wone nom bełë, njiże puchové pjerzenë. Podzękovałasma
59 40|        straszlivosci vjęcij selë njiże zdrovi njibe ludze.~Ale
60 40|          ju mjało za sobą vjęcij njiże połovę svoji drogji. Żevi
61 41|       belbem sę prędzij spodzoł, njiże nańsc tu v tim molu tę kobjetę!
62 41|        to wostrzejszô przeprava, njiże no ve Zvadze! Ale i dziso
63 42|      szkolni:~— Remus mô vjęcij, njiże trzeba!~— Dobri vë jesce
64 42|        norod, też volą hańdlovac njiże gburzec abo rzemjęsło spravjac,
65 42|          choc z jinszi prziczinë njiże njeboszczik Trąba to robjił.