Chapter

 1 1 |           Zkąd won sę vzął?... Njicht tego nje vjedzoł. Njicht
 2 1 |       Njicht tego nje vjedzoł. Njicht nje znoł jego matkji, anji
 3 1 | karczmë nje zajeżdżoł njigde i njicht nje vjidzoł go njigde gorzołkji
 4 1 |        v żedóv. Bez targovanjô njicht nje kupjił kavałka blevjązkji.
 5 1 | targovac, kjej Remusovi godkji njicht nje rozumjoł? Godoł won,
 6 1 |       jak duna morskô v dunje. Njicht na njego woczu nje vëtrzeszczoł,
 7 1 |    lasu tajemnjica, wo chterni njicht nje vje?~Dokuczało mje,
 8 2 | woczach i ręce załomivala. Ale njicht na nję nje patrzeł, choci
 9 3 |   chterni njick nje rosło. Ale njicht tam rod nje szedł, bo v
10 3 |        żem beł takji małi i ji njicht nji mogł pomoc.~ ~
11 5 |        jezdzilë. Ale dzisodnja njicht nje jezdzi, bo ludzom strach.~
12 5 |   przësepoł pjoskjem tak, żebe njicht tego molu nje nanalozł,
13 5 |       złoti mjecz, wo chternim njicht nje vje.~Ale przed woczoma
14 6 |       tam njigde nje chodzeł i njicht wo nji nje movjił. Wokno
15 6 |      Marce njick nje vspomjoł. Njicht ze smjertelnich ludzi nji
16 7 |     vëpuszczivszë Straszka ?~— Njicht jinszi le Golijat! Pożdejże,
17 7 |      rosł kjerz dzekji roże, a njicht be nji mjoł pomeszlenjô,
18 7 |      chcało jak vjilkovji. Ale njicht do mje nje przeszedł. Tak
19 10|      vjęcij vjidzec, njiże jô. Njicht nje vjinjen, że go Pon Bog
20 11|        Jak Złé kuseło Remusa. ~Njicht krom Martë nje vjedzoł,
21 12|         ale za moji pamjęcë ju njicht sę na to nje doł. Moja njeboszczeca
22 12|      Mocko mje beło dzivno, bo njicht jinszi, jak won, mje nje
23 14|   kolebkji mom jęzek skażoni i njicht mje nje rozumje, le naszi
24 14|   dovni chvałë.~Mje, chternimu njicht jeszcze takji vjédze nje
25 14| Svjętopołk. — Zrzeszonich vaju njicht nje złomje, ale v pojedinkę
26 14|      trzeba.~— Za moji pamjęcë njicht tądkę nje jeżdzoł — rzekt
27 16|      co tu na tim molu v lese. Njicht cë zadarmo nje dô anji jesc
28 17|   njedaleko folvarku. Tam naju njicht budzëc nje będze, przënomnji
29 17|    zemji vortoscë nji mają, bo njicht be za njich fenjiga nje
30 18|        wodnęceł godanjô bo mje njicht nje rozumje.~— Cuż të tam
31 18|     besma sę wupjekła. Razu be njicht nje rozeznoł, chturen je
32 19|       je domovnjik, v chternim njicht nje mjeszkô. Vejle, te stopjenje
33 19|     Pochadejta i nje bójta sę! Njicht vaju nje zje. Ale jak won
34 19| pjijani tak jô vëszedł na doł. Njicht mje nje zastąpjił drogji.
35 20|        tu sedzec besma mogła i njicht be wo tim nje vjedzoł. Bivało,
36 20|   rozińc! Bo z ludzi nom tu be njicht krzivdë nje zrobjił, chocbe
37 20|    pełen rożnigo bogactva. Ale njicht nje vje do njego trafjic,
38 20|      co tu wostelë, szandaróv, njicht v pojedinkę sę na mje nje
39 23|     pod tą figurą z daleka nas njicht nje vjidzi. Ale z blizka,
40 31|    vojnje zrobjisz, kjej cebje njicht nje rozumje?~Po tim poczestunku
41 31|  pjęsce zaciskelë, ale v woczë njicht sę jim nje stovjoł, bo zmocnjiła
42 31|  dzevcziną. Nje wodvjedzô naju njicht, choc Klemce ju czas meslec
43 31|     mjona, anji przezvjiska, i njicht nje vje, chdze go Pon Bog
44 32| virazno, jak mje beło możno:~— Njicht vjęcij krom nas, cosma tu
45 33|    Remusa. Wu smjesznigo Trąbë njicht nje będze szukoł vożnich
46 33|     muszisz wukuc vłosną ręką. Njicht cë jich nje dô. A jak będzesz
47 33|        jednim szandarze. Znadz njicht z rebokóv jich przevjezc
48 33|       chternimu bjałka dobodô, njicht litoscë nji mô. Procemno:
49 34|     konju na nasze wutropjenjé njicht jinszi, le takji noremni
50 35|    Kresztofa kusznąc. Wode mje njicht takji ceremonjiji nje żądoł,
51 35|      gorovała godka njemjeckô. Njicht tu ju mojich ksążk nje kupovoł,
52 36|    takji stari vjeżë. Nocą tam njicht nje podińdze, bo z wokjen
53 38|    całi las bjołich svjec. Ale njicht jich nje kozoł zapolëc.
54 38|       Muszelë go dozdrzec, ale njicht z njich njic knje rzekł
55 39|        i njitkji. Mojich ksążk njicht nje chcoł kupjic, bo pjisma
56 39|        trzasło! Tec to nje beł njicht jinszi, le ten pjekjelni
57 39|  dalekjich stron, bo z naszich njicht v noc Małgorzatë nje zadołbe
58 41| dvjerzi i klepoł, Kjej sę jimu njicht nje wodezvoł, wustavjił
59 41|         Stojoł tero przed nami njicht jinszi le Czernjik. A won
60 41|     nadsłuchivoł z wuvogą. Ale njicht sę nje wodezvoł. Le gvjozdë
61 42|        barzo, bo zveczajno mje njicht nje wodvjedzoł. Dogadac
62 42|       minutkę vińdę. Zveczajno njicht mje nje wodvjedzô, a chcołbem
63 44|        vcsoko v polu, ale jesz njicht movë tego pjisma nje przeczetoł.~
64 44|      ten zveczoj stanovjilë.~I njicht z żevich nom v dorunku~Trojakjigo
65 45|  njeszczestlevô, ale ji godkji njicht nje rozumje, anji lud anji