Chapter

 1 6 |          spolenjé trzech chłopokóv krol Nabuchodonozor. A vjilczi
 2 8 |           dvjerzach drukarnji. Som krol ję czetô na kratochvjilę
 3 14|        dobeł. Ale ku reszce jednak krol i jego ludze dostelë gorę,
 4 18|          lasem. Bo bes vjedzoł, że krol David żedóv, że to narod
 5 18|         Boskô nad nami: movji, cze krol pruskji abo ruskji taką
 6 18|    wugotuję cë pjijotk, jak go som krol lepszigo nje pjije. Kavałuszk
 7 20|       vaspon Mucha, pon Zoborskji, krol jezora! —rzekł Trąba. A
 8 20|           i vëzdrzoł poprovdze jak krol. Rzekł:~— I vjitom vas v
 9 20|          sę vrocę!~Po tich słovach krol jezora długjimi krokoma
10 20|            krąg vjidu vëszedł nasz krol jezora z flińtą v ręce i
11 20|            bolała głova — wodezvoł krol jezora,— Vszescë vjedzą,
12 20|           nje godoła po svjece, że krol jezora vaju bjedno wugosceł.~
13 20|       dochovelë, tobe jim to zajął krol pruskji za te vszetkji sztrofë,
14 20|      szturk cecho. Ku reszce rzekł krol jezora :~— Njech mu tam
15 20|            Ajô pudę z vami — rzekł krol jezora. Trąba pozdrzoł na
16 20|         temu prziczinę! — wodrzekł krol jezora nje zvożającë na
17 20|         jinszé lata.~I vëcignął sę krol jezora przë naju na zemji.
18 20|            do głovë, jak barzo ten krol jezora mje przëboczoł njeboszczika
19 21|        przed nami stanął, njibe to krol jezora ale v jakji postaceji!
20 21|           pjekjelnjik vjedzoł,  że krol jezora je vmjesce? Szedł
21 22|          stavjic przed Vacłava. Bo krol tak rozkazuje, iż ciebje
22 22|                Ha! — rzekł Trąba — krol pruskji cebje też do sodze
23 23|           jem, chdze sę też podzoł krol jezora, bom go wod Mjechucena
24 24| Kalvarijach Vejherovskjich. ~Czimu krol jezora nje povjeseł szczudła
25 24|          Boga i ludzi.~Tak żorotno krol jezora sę do mje jesz nje
26 24|      kalvariji pojednoł ze sobą.~A krol jezora rzekł:~— Poj! Sadnjema
27 24|           z Trąbą spravę wobgadac. Krol jezora zgodł moje mesle
28 25|          Wukrziżovanjô żdoł na mje krol jezora. Nje żdavszë ma sę
29 25|        dregjigo dnja. bo tak chcoł krol jezora, rzekłszë:~— Remus!
30 25|           bo to bodej mô dac sełę. Krol jezora ale vzął krom tego
31 25|           vëbłądzeł.~Tak rzekłszë, krol jezora znjikł v cemnim lese,
32 25|       kneplóv rozpoleł jem wogjiń. Krol jezora skuńczivszë dachovanjé
33 25|        przë połnocë będze! — rzekl krol jezora. — Tero nasza kompanjijô
34 25|            na stolemnich stołpach.~Krol jezora vjidzącë mje wodeckligo,
35 25|           pod Tuszkovami. Tu znadz krol jezora znoł kożdi kjerz
36 25|            naszi jomje na lestach. Krol jezora zapoleł so fefkę,
37 25|         leste v lese przed jomą, a krol jezora poleł svoję fefkę
38 26|           Polskji, a kożdi vje, że krol pruskji kavałk polskji ti
39 28|     darmovi, co cë go daje v sodzë krol pruskji, koże won so choc
40 29|          czas wob noc wostüła. Tam krol jezora doł so nasepac pełen
41 29|          vaspanje, te vęgle? Na co krol jezora wodrzekł:~— Jakuż
42 29|           serca zbjegła:~Tam leżoł krol jezora!~Całą chvjilę ma
43 29|       jednigo słova, jaż ku reszce krol jezora vëcigającë do mje
44 29|        machtanjé Smętka rozplątac!~Krol jezora chvjilę rozmiszloł,
45 29|               Pravem sina! — rzekł krol jezora. — Mom jesz jedno
46 29|             chdze szedł przed tobą krol jezora...~Dozerocz vjidzącë,
47 30|           nje je vstid, bo kjej so krol pruskji vzął nasze lase
48 30|        robotë. Chtuż to tam vje? I krol jezora beł takjim, le va
49 30|           bo sę wodtąd popravji. A krol jegomosc na takji pjismo
50 31|        zataci. I przëboczeł mje sę krol jezora, chturen tile lôt
51 31|            smjercą v sodzë pruskji krol jezora ze mną movjił i mje
52 32|             wo chterni njeboszczik krol jezora mje beł povjodoł.
53 32|           przemeslni człovjek, jak krol jezora, nji mjoł svojigo
54 32|          tero beło, że njeboszczik krol jezora sobje tu głęboko
55 33|       ksądz vëkreł, że njeboszczik krol jezora, choc zchovani pod
56 33|           przemeslni człovjek, ten krol jezora! — rzekł ksądz. —
57 33|            to pevnje i njeboszczik krol jezora czinjił, bo nacuż
58 33|           jim nje zbivô. Ale na to krol pruskji nji mô kanonóv,
59 33|         vjedzec, chdze njeboszczik krol jezora mô svoje butelkji
60 33|       vkrąg vjedzą, że njeboszczik krol jezora jesz dzis jak za
61 34|          dostało, woszczędzełbe so krol koszta sodze na vas.~ —
62 41|         mje zgodł ju i njeboszczik krol jezora. Ale na moje vjelgji
63 41|          krolestvo na jezorach: jô krol a të moja krolovô!~Ale kjej
64 43|            mje sę tero njeboszczik krol jezora, jak won naju z Trąbą
65 44|  zkamjenjec na znak, żes të vodz i krol ti zemji Tej mova tvoja