Chapter

 1 1 |       wuchveceł mje za remję i jął chiże gadac. Ale jô njevjele rozumjoł
 2 1 |            i rzecze svjata nje tak chiże mjijają vedle woczu, jak
 3 3 |        bedło do dom!~A kjej jem sę chiże zervoł, pjęscą mje doł v
 4 6 |          puskovju. Dlotego jô rosł chiże vzviż, bo mje ti zochętë
 5 6 |          Pjisanjô i czetanjô jô sę chiże nawuczeł, ale z vëmavjanjim
 6 6 |          gromadze. Na pojedinkę jô chiże pojimoł a ksądz beł ze mje
 7 7 |          mje wuchveceła za remję i chiże szeptała:~— Popchnji bjegas
 8 7 |          mu dech wustoł.~Tak jô go chiże popchnął polcem i vëbjegł
 9 7 |         mje zaru z drogji? A nekej chiże do dom, bo tatk cë chce
10 7 |     wuvożoł— tero je czas!~Tak jem chize vëjął z torbë jeden kamiszk
11 8 |           smjegu. Tam jô sę slizoł chiże dalij z woczoma vlepjonimi
12 9 |      korunovaną jarzębjinę. Tam jô chiże vëgrzeboł z pod korzenji
13 9 |            zbavjenjé!~Tej wona mje chiże vcignęła do koscoła i kozała
14 10|        jakbe do mje vołalë:~— Bjej chiże, bo krolevjonkę tvoję zdovaja,
15 11|          głovje. Przeżegnoł jem sę chiże krziżem svjętim, vëskokł
16 12|            woborę. Tu won sę skreł chiże do stodolë i za sobą zatrzasł
17 14|        bjegas stanął. Chcoł jem go chiże popchnąc, ale Mjichoł zatrzimoł
18 15|         gorę. Ale Mjichoł vezdrzoł chiże, uwodvroceł woczë, przëżegnot
19 15|          kavałk wuszlë, tej jem sę chiże spinął po przidkji scanje
20 19|            wuzdrzała Smjerc? Pojta chiże i pokożta gębë vjesołé,
21 20|           vjidno.~I vjidnjało dosc chiże. Szerokô, czervjonô, jakbe
22 20|           dodalë mu ducha. Vëdobeł chiże z dreżącimi rękoma z mjeszka
23 20|            be beło njebelno. Jô le chiże moje ruchna na porę gałązach
24 22|             vse, vszędze vjitani i chiże sę woddzękującë. Vjedno
25 22|           razą woszukoma. Zabjerej chiże tvoje tovarë v mjech i na
26 22|         Przë granju kamrota Vebera chiże przelecałasma szerokji goscińc
27 22|  njeprzelevkji i z pomocą furmanóv chiże zjimelë pakunkji z jednigo
28 23|            mje Trąba i scignął mje chiże z drogji na woborę.~— Remus! —
29 23|     skrzidłach moje mesle zalecałë chiże na Lipińskji pustkji, chdze
30 23|            jaja. Wobezdrzoł jem sę chiże za Leonem. Ale won ju nje
31 26|         mje ręce v teł skrępovalë. Chiże mje tero założilë lińcuszkji
32 26|           zaczął bormistrzovji cos chiże po njemjecku rozkłodac.
33 28|       długji na przemiszlanju, jak chiże wucęło sę moje vanożenjé
34 31|        nalozł na wulicë, tej wonji chiże vësunęlë naprzodk i szlë
35 31|           słuńcu, przmjel, chturen chiże, jak kula ze strzelbë vedle
36 33|     sedzała na stopjenjach pałacu. Chiże płinęła nad jezorem, jaż
37 33|          ti sami wudbë. To też jem chiże zbjeroł naju sprzęt do gotovanjô,
38 34| njeprzijoceli ju njima! ~Tak ma sę chiże woblekala z nodzeją v duszë.
39 34|            vińdze. Przed vszetkjim chiże v drogę Jegomosc, żebe ne
40 34|         panje Reza! Vëszukejce nom chiże furmonkę do Chojnjic.~Ale
41 36|            sę nje vëvinje. Sadejta chiże! Pon Młotk ze Sorbska jich
42 36|            stołu:~— Remus! Zamikej chiże dvjerze! zasuń zosuvę! Bog
43 36|           splamjił.~Z timi słovami chiże vëdobeł z mjeszka svoję
44 36|            Po ti przervje zatopjił chiże munsztuk trąbë mjedze vąse
45 36|      vlecałë do jizbë — i za njimi chiże przeskoczeł. Tej vërvoł
46 37|          kula zaszla na podnjebju, chiże komuda vjeczorovô zaczęła
47 38|     vjeczné gvjozdë.~Porvoł jem sę chiże z łożka. Tej jem sę doznoł,
48 39|           takji gorz na njego, żem chiże postavjił karę na stegnje
49 39|            łavą chmur, chterne tak chiże zajęłë wono wod kuńca do
50 39|           Tej më popłinjemë.~— Tak chiże choba voda sę nje podnjese!~—
51 39|             gvjizdem i szorem. Tak chiże ta zjava kanęła na Błotach
52 39|           nją jak pochodnją.~Na to chiże zbliżała sę latarnjô, a
53 40|          do Sorbska nje namovjilë, chiże jął movjic do pana:~— Vjelmożni
54 40|           łiskach grzemotovich. Bo chiże, jakbe wona na nas żdała,
55 40|           dachu, vrzeszczoł:~— Poj chiże, Remus. Njevjidzoł të, że
56 41|         vcrazno. Ma na njen dążeła chiże, gnani z tełu vjatrem i
57 41|           tovarzesza i vzął jem sę chiże i vëbjegł na dvor. Tam jô
58 41|            lese. Tej jem sę vzał i chiże dążeł do woni vësadzoni
59 42|          całovac.~Tak jô sę zervol chiże, woblekł moje ruchna, zrzuceł
60 43|         nortu Szvedzkjigo Wostrovu chiże czołno, bjeżącë jak strzała
61 43|        vjosla, a czołen bjeżoł tak chiże, że ledvje kanął a ju zgjinął
62 43|           chmura. Zaczęła wona tak chiże pobjegac njebo, żesma woboje
63 43|      bliżij ku Zoborskjim brzegom. Chiże naju tero bez proce njosłë
64 44|    wuroczestim korovodem povędrują chiże, jak duchë do cebje na tę
65 45|        podparłi kjijemvędrovnim... Chiże po ni spravje na Łisce lata