Chapter

 1 1 |          tak jakbe mucha abo gzel vkoł njego lotalë.~— Szczescé,
 2 3 |           stopjenje, znjikną borë vkoł a vërosną chatë szczestlevich
 3 4 |            Tej zaczął wobskakivac vkoł drzeva, na chternim jô sedzoł
 4 9 |         tronje.~Ale ceszô vłodała vkoł, le dołem grała przez las
 5 9 |        zaczęło sę ze mną wobracac vkoł, jaż wutonęło v cemni chmurze.
 6 11|         noc v noc njico wobłazeło vkoł mje. Nje vjedzoł jem, co
 7 11|         Tej to znovu zaszemarzeło vkoł mje, choc jô v cem noscë
 8 12|          to vjidzoł na javje:~Ale vkoł mje jęłë gospodarzëc norozmajitszé
 9 13|      mojigo żëcô z timi lasami, a vkoł tich wobrozkóv woblotivałë
10 14|        stopjenje, znjikną te borë vkoł, a vërosną chatë szczestlevich
11 15|         Jak jô tak szukoł woczoma vkoł, cobe je straszeło, wuzdrzoł
12 15|         mje beło dobrze, i na las vkoł, chturen do ti chvjile mje
13 19|          z moją karą na woborze a vkoł mje kjile ludzi i nen stari
14 20|       taci po jezorze i po lasach vkoł i v borach mjedze jezorem
15 20|         nje bój sę, że tam mokro. Vkoł bo je porę łokci cvjardigo
16 22|      vjidzisz, że wona wokręgłô i vkoł wusepani na spichu wobronni
17 22|          duchóv won wożije, bjegô vkoł vałóv i szczekô jak jinszi
18 23|            Tam kjile klonóv rosło vkoł figurë z czervjoni cegłë
19 23|           vjidë słuńca, a v cenji vkoł nji na dzarnji klęczoł rój,
20 24|     wozdobë, jak ten lud, chturen vkoł nji sę zbjerô v dzeń Nalezenjô
21 26|           wokręgłą czopkę z nebą, vkoł czopkji czervjoną blevjązkę
22 26|       jezdem v svojim pravje. Ale vkoł mje zaczęło sę zbjerac ludztva
23 26|        renk, le mołimi umliczkami vkoł. A jak ma se zbliżała do
24 27|           co brzemjeją szerszenje vkoł tvoji głovë, jaż wobarchnjejesz.
25 27|        puchoczArimana, będę hukoł vkol muróv tvoji sodze.~Stało
26 28|      strzidz. Golorz jak mje mjoł vkol viczosa vłose zjęti, stanovjił
27 29|        postaceji zaczął krącëc sę vkoł i tkac jimu vjelgji szari
28 31|           modré njebo nad głovą a vkoł pola, pełne sztëg złotich
29 31|        mjonem krola jezora daleko vkoł, strzod tich jezór i lasóv.
30 32|         svjece.~Ze vszetkjich vsi vkoł, kjej słuńce spędzi noc
31 32|           v jezoro. Wobjeżdżającë vkoł wostrovu nji mogłasma jich
32 32|         potrzebë. .~Pluskała voda vkoł naszich nóg, a vałë, chterne
33 32|          i sicenë. Stoł a stołkji vkoł njego stojałë na jizbje,
34 32|    chterne na dvorze muszałë rosc vkoł tich dzivnich wokjen. Ale
35 33|          przed vojną. Lud rebacki vkoł jezora vjedzoł że na Glonku
36 34|          ludze ze vszelkjich vsóv vkoł jezora, chterni przëjachelë
37 34|         spozdrzoł na te dużé vodë vkoł i na jasné njebo nad nami,
38 34|          Jegomosc! Norod rebackji vkoł tich vód bełdziso wu mje
39 34|          jim koscołë pozamikelë a vkoł njich zaraza i gorz Boskji.~
40 35| wopovjodoł ksądz Paveł na Glonku. Vkoł sebje czuł jem cuzą movę,
41 36|        ludztva zaczęła sę zbjerac vkoł naszigo budinka. Jedni vrzeszczelë
42 36|         złego njezrobji, ale nocą vkoł nji duchë chodzą.~Na to
43 37|        będze, żc jô, pon tile vsi vkoł na Pomorsce, roczę do sebje
44 37|        czężkji procë. Na policach vkoł v bestrich krosach szklełë
45 37|  Bolesłavem wochrzceł zemję naszą vkoł Wodrë jaż po Łebę, jaż do
46 37|       parkjem, chturen wod palacu vkoł cignął sę długjimi rzędami
47 38|          i sę wobezdrzoł. Stojelë vkoł mje dobri Trąba, dvornjik
48 39|    wobrocëc woczë na tę cemną noc vkoł naju. A jô czuł v duszë,
49 40|           dużich camróv budovani. Vkoł njego rozłożeł sę smętorz
50 41|      woczach dzeci, zgromadzonich vkoł szopkji. Mje tede zveczajno
51 41|      kominem v gorę.~Tej ma sadła vkoł cepła z wognja, chterno
52 41|       woczë manji i provadzi jich vkoł po smjegu. Po długjich godzenach
53 41|      jizbje stojała gromada ludzi vkoł vjelgjigo stołu. Za stołem
54 41|           som tu wostavjił. Smjeg vkoł nji beł mjętkji jak puch
55 43|     ksężecovigo, jak vjelgji vodë vkoł mje.~V ti spokojnoscë wusnął
56 43|          zatrzimuje. Stari rebocë vkoł povjodają, że v takjim razu
57 43|        pomesloł, tak zatrzęsła sę vkoł nas zemja i trzasło z taką
58 44|          jak na vszeskjich gorach vkoł zapolą sę vjidë, jak gvjozdë
59 44|        daję, a jak załisną wognje vkoł, tej krziknjij na tich v
60 44|        jak uwokjem dozdrzec, gorë vkoł. Ale mje v ti vjelgji łunje
61 44|          przëbjegł i gromadzeł sę vkoł njego, a won spjevoł:~Nąże
62 44|          Vjidzoł jô lud tańcująci vkoł Czernjika, a won stojoł
63 44|      drużbuje na djoblim vjeselu. Vkoł na gorach żolełë sę wognje,
64 45|         reszce navetk wobsodivałë vkoł mje na wurzmje jak rój,