Chapter

 1 1 |      przëstąpjił człovjek i sę pitoł, co ksążka kosztuje. A kjej
 2 1 |        Tak jô przëstąpjił i sę pitoł:~— Remus! Povjedzce mje:
 3 1 |     chcoł wucekac, ale won mje pitoł:~— A chcoł të, knopku, przenjesc
 4 2 |     cvjardigo połknął. A jô sę pitoł:~—Marcijanno! Cuż ten zegar
 5 2 |       cuż v tim norce jesta? — pitoł jem sę.~—Straszk!—wodrzekła
 6 3 |   woranju muszelë ję vëmjijac. Pitoł jem sę doma Mjichała, a
 7 4 |    movë, a Morcin na wodlev sę pitoł:~— A zaszedł të bes tam
 8 4 |   wunoszała sę gora. Tak jô sę pitoł sebje:~— Jes të na zomkovjisku,
 9 5 |        przëstąpjił do mje i sę pitoł:~— A chdzeżes të bivoł?~—
10 6 |      za szkoda.~Tak Mjichoł sę pitoł:~—Aza cuż të go bjiła, Marcijanno?~—
11 8 |        rzec, ale sę strzimoł i pitoł:~— Nje czuł të njick?~Ale
12 8 |        chdze jô sę tu nalozł — pitoł żid.~—Të jes pod Zobłockjigo
13 8 |    reszce vezdrzoł na mje i sę pitoł:~—A ten dobri cliłopok,
14 9 |        zazdrzec ji v woczë, sę pitoł.~—Jakżes të mje tu nalazła,
15 12|   cignął mje do dom. Wob drogę pitoł:~— A zląkł të sę?~— Jakuż
16 13|      złoscë.~Kjej jem sę wo co pitoł, to wodpovjodała i dobrim
17 13|       dovnich dzejóv, tedem sę pitoł:~—A vdarzice vë sobje co
18 14|        Po chvjilë won znovu sę pitoł:~— Të żes vjidzoł krolevjonkę
19 14|  sedzoł naprocem Mjichała i sę pitoł:~— A chtuż to je, ten pon,
20 14|       dłuigji chvjilë znovu sę pitoł.~— Bo vjidzice, Mjichale,
21 14|        na zomkovi gorze. A won pitoł palącimi woczoma:~—A chdzeżesz
22 14|     jaż tile straceło i jem sę pitoł:~— Jakuż to beło możno?~—
23 14|    rękji.~— Rozumjoł të mje? — pitoł po długji cbvjilë. ~A jô
24 14|   zegara plecoma wobroceł sę i pitoł zdzevjoni:~— Cuż ten zegar
25 15|    wodrzekł njick. Tak gbur sę pitoł vprost:~— No cuż, Remus,
26 16|    krosnję lesné. Ku reszce sę pitoł.~— Cuż të tero będzesz robjił
27 16|   stegnje. Żid sę wusmjechoł i pitoł:~— A chdze të wostanjesz
28 17|      meslisz wostac wob noc? — pitoł sę Trąba wob drogę.~—Nje
29 17| folvark vpuszczają.~—Jakuż to? pitoł Trąba.~—Pojtale, to vama
30 20|      będze po tobje.~Tak jô sę pitoł:~— A jakjim sposobem të,
31 20| Smjeszno mje sę zrobjiło, alem pitoł:~— A jakoż to kopjica sę
32 21|     bëlë na wulicë, tej won sę pitoł:~— Zeli mosz do mje jakji
33 22|    chtuż të jezdes, kobjeto? — pitoł jem sę.~— Jô jem starô Julka.
34 23|   figurë, vezdrzoł na nas i sę pitoł:~— Cuż va za jedni?~Trąba
35 23|        srodze wostrą minę i sę pitoł:~— Je to też vszetko provda,
36 25|           A cuż cë sę stało? — pitoł jem. ~Trąba vëstchnął i
37 26| patrzeł mje długo v woczë i sę pitoł:~— A wod kjede të tam służeł
38 26|        długjim na mje vzeranju pitoł sę: Znajesz të mje? — tak
39 26|       mje litanjiją. Ku reszce pitoł sę, cze jô jezdem tim jistnim,
40 28|        lodë, kjej jednigo dnja pitoł mje sę dozerocz sodze, cze
41 29|        to beło dzivno i żem sę pitoł:~— Nacuż vom, vaspanje,
42 31|    naszich chłopokóv vëbjiją — pitoł jô dusze svoji.~Wod chvjile,
43 33|         Kjedem sę ksędza wo to pitoł, rzekł won:~—Z tim zdzebłem
44 33|     Cuż to be mogło znaczëc? — pitoł sę ksądz.~—To jô vjem! —
45 33|       dzejóv kaszubskjich a jô pitoł i słuchoł.~Ale na tim nje
46 33|       wode vsë do vsé. Ten mje pitoł:~— A dokąd to?~— A do dom! —
47 33|    dostac.~—Jakjigo strachu? — pitoł jem sę Trąbë.~—Jegomosc
48 34|     podjachoł jesz krocij i sę pitoł:~— Cuż va za jedni?~ Trąba
49 34|     Trąba nji mogł vëtrzimac i pitoł sę ksędza:~— Vëboczce Jegomosc.
50 34|       wod nji woczu wodervac i pitoł jem som sobje:~— Cuż sę
51 34| strzimoł sę, wobroceł do mje i pitoł:~— Poznajesz të ksędza Krauzego?~—
52 34|       vëvadzeł, tej won sę mje pitoł, co jô so rachuję za swoję
53 35|       do voli vëpłakoł, tej sę pitoł;~— Zkąd të, brace, żes sobje
54 36|       pon vezdrzoł na mje i sę pitoł:~—A czimu ten tvój kamrot
55 36|       vëzbëc svojigo strachu i pitoł sę mje:~— Remus! Jesz jakji
56 36|        podnjosł na sedzączkę i pitoł:~— Cze va poprovdze nje
57 36|       łżë sedzi.~— Jakuż to? — pitoł Trąba. ~Dvornjik sę drapoł
58 37| kaszubskji.~I podoł nom rękę i pitoł:~— A tero povjedzta: zkąd
59 37|    pokozoł na rząd portretóv i pitoł:~—  A vjesz të, chto to
60 39|      zdovało. Po chvjilë Trąba pitoł:~— Jakuż to może bëc godzena?~—
61 42|    vezdrzoł na mje z boku i sę pitoł:~— A na co të svoje talarë
62 42|    czężko wusodł na zedlu i sę pitoł svoji wurzasłi dusze:~—
63 43|     krom voli zatrzimała, a jô pitoł:~— Dokąd mje provadzisz,
64 45|         Ale cuż będze dalij? — pitoł jem sebje. — Czeż Smętk