Chapter

 1 1 |           To beło jego jedzenjé.~Pokąd Remus drzemoł na sanje,
 2 1 |         naju sę jimô i pocornje, pokąd va szkurpë so spjita belno
 3 2 |   vjisalë na grebich sznurach. A pokąd bjegas szedł roz ztądka
 4 4 |       jem sę i nekoł ku studnji, pokąd mje Marcijanna wod pustkovjô
 5 6 |        mesle jô posoł po głovje, pokąd jô tam sedzoł v czeladni
 6 8 |           Wod vęża skuszonego...~Pokąd Mjichoł spjevoł, z głovë
 7 13|         przësłuchô? Bo dziseszi, pokąd młodi, to z dzevczętami
 8 14|           A tu mjeszkoł Straszk, pokąd jô nje vroceł i go nje vënekoł.
 9 14| przëszedł ksądz z Panem Jezusem. Pokąd sę pon Jozef spovjodoł,
10 15|     chternigom vjidzoł z rzekji. Pokąd tam dalij v lese grała pjesnjô
11 18|        nacuż be mjelë napravjac, pokąd nji mjelë prava vłosnoscë?
12 18|       też jeszcze mom pod duszą. Pokąd jô przed szopą będę wogjiń
13 20|         kjede naju przetrzimają? Pokąd të, Remus, bet jes po vodę,
14 20|          Nje sedzoł jô jak mesz, pokąd të groł svoję pjesnją? Ale
15 20|       dobri hańdel Gduńszczanom, pokąd takji dobri trunk fabrikują,
16 21|          mają po dzis dzeń gorę. Pokąd të będzesz vanożeł po svjece,
17 22|      bezpjeczno na jich woczach, pokąd kompanjijô spjevala:~— V
18 23|   Będzemë spelë za trzë dzevkji.~Pokąd jô jodł moję vjeczerzą,
19 25|       wodeckligo, wodezvoł sę:~— Pokąd të społ, Remus, to jô sę
20 25|     poleł svoję fefkę i godoł:~— Pokąd nje spjisz. Remus, to możesz
21 26|   szkolni zapjisoł mje novi. Ale pokąd wone nje nadeszłë, jô mu
22 28|          jem golijak pesternjok. Pokąd dvuch mje trzimało nen golorz
23 29|       jaż do wostatnich dvjerzi. Pokąd je wotmikoł, movjił do mje:~—
24 29|         dzecko jich lepji znało. Pokąd mje vzęlë i provadzilë v
25 30|     dzevczę le dotąd je anjołem, pokąd ję ksądz stuła nje zvjąże
26 31|         zapobjeglivje procovelë, pokąd jô gnjił v ni prizë pruskji,
27 31|      trzimoł mje kompanjiją. Ale pokąd Trąba sobje vjesoło pogvjizdivoł,
28 31|     młodich lôt vjesoło sę zeło, pokąd Njemce nad timi dużimi vodami
29 33|      sodzë v gromadze z ksędzem, pokąd won sę tacëc będze muszoł.
30 33|     wolvorzeł, jak jesz njikomu, pokąd jem żeł na svjece.~Ale mój
31 33|         not! — wodrzekł Trąba. — Pokąd ludzom nje zaroscą za karę
32 33|          v zemji naszą krijovkę. Pokąd vjidu beło dosc, czetoł
33 33|          chodzełë mje po głovje, pokąd ma tam sedzała nad naszą
34 33|           że strzelac nje będze, pokąd wonji będą pjilovac Glonka.
35 34|           ale nje rozbjeżałë sę, pokąd mjeskji czołen nje przejachoł.
36 34|          mje po głovje chodzełë, pokąd jô tam ve vjidze kominka
37 34|        vjeczorem tak povjodoł:~— Pokąd żiję na svjece, takji szpos
38 34|         jô rzekł:~— Ksądz Paveł, pokąd ma tam v jomje v gromadze
39 35|      Trąba cignął svoję godkę:~— Pokąd człovjekovji młodô krev
40 35|         wona cę zelami wobkodzô, pokąd sę nje zervjesz z gropka
41 35|       Smjerc vom je pjisanô, ale pokąd va jesz woddichota, dobjic
42 35|    sprovadzeł, Trąbo, ale boczë: Pokąd wuczuję po vsach naszą kaszubską
43 35|  parobkom i dzevczętom do tuńca, pokąd jô społ na słomje. Vjele
44 36|        jakji va stronë? Bo i tu, pokąd jô żiję, są jesz Kaszubë.~—
45 36|      zbjegovjisko na podvorzu, a pokąd jedni sę do dvjerzi dobjijelë,
46 36|        nami kamroctvo i rzekł:~— Pokąd naju stolorz będze to vëvaloné
47 37|         i przëvjitol sę z panem. Pokąd wonji rozmovjelë, malorz
48 37|      grivac po rebackjich vsach, pokąd vom Remusa not będze. Vrocę
49 38|          të za njim szlachujesz, pokąd mosz ten szołm na głovje.
50 38|        Trąba, kąsk podchmjeloni, pokąd jimu spjik nje zamknął woczu
51 39|          v tim dzelu svjata. Ale pokąd wonji mają taką dobrą gorzołkę
52 39|          karë i pochadej za mną, pokąd sę nje scemnjeje. V nich
53 39|       podnjese!~— Dołbe Bog! Ale pokąd të tam v nim zaczarovanim
54 40|          żegnoł krziżem svjętim, pokąd jich mogł dozdrzec. A jak
55 41|     pełen żolu, wurzasu i womon. Pokąd jô tam valczec muszoł, be
56 42|          przez głęboką vodę. Ale pokąd dobri Bog jich budzi po
57 42|         A wona zaczęła płakac:~— Pokąd mój chłop vjekovoł, to won
58 44|            I paprocë kvjatu.....~Pokąd trunk nen v duchóv mocë,~
59 44|         trunk nen v duchóv mocë,~Pokąd nje zakvjitł paprocë~Szczescodajni
60 44|     kvjat!~Grzeszi bjedni svjat!~Pokąd będze człovjek błądzeł,~
61 45|       jak dovnji na pustkovju, a pokąd jô leżoł v gorączce, wopovjodoł
62 45|      dzecë moję godką rozumjeją, pokąd jô ze starszimi żodną mjarą