Chapter

 1 1 |      wułożoni przez kaszubskjigo ksędza Kelera: "Marsz, marsz, me
 2 6 |     gorze Sinaji!~To povjedzenjé ksędza jô so przeboczoł, kjej sę
 3 8 |      zaczął chodzëc na nowukę do ksędza.~A kjej won ze mną przebjeroł
 4 14|         jô so przëboczeł, żem wu ksędza na nowuce vjidzoł takji
 5 21|    detkji chcoł: won sena dac na ksędza, ale go przed wukuńczenjim
 6 21| dostovała, co jô v Pelplinje wod ksędza Ziga, to besta przënomnji
 7 22|      stoji pomnjik nigo svjętigo ksędza, chturen voloł smjerc njiż
 8 24|      Leon z nją zańdze prosto do ksędza i dô na zopovjedze.~Zervoł
 9 25|       wona sę vëbjerô do naszigo ksędza jegomosce ze skargą, żem
10 27|       vjarë, czuł won wod vojigo ksędza povjostkę biblejną, jak
11 29|          pluc krevją i proseł wo ksędza, kjej vjidzoł, że nje będze
12 29|        kjej będze czas prosëc wo ksędza.~ ~
13 31|      chto vë takji? Vëzdrzice na ksędza a nje chcelëbesmë vaju wobrazëc,
14 31|        będzeta pozdnji spominelë ksędza, chturen vaju na drodze
15 31|        vłosné woczë, jak naszigo ksędza v Lipnje szandarovje v karetę
16 31|     vłosnigo doznanjô, że złapją ksędza Pavła, żeli sę dobrze nje
17 31|       pomeslol sobje:~— Żebe tak ksędza zchovac v krijovce njeboszczika
18 31|        jô povjedzoł:~— Wukrijema ksędza na Glonku.~ —Tam beła krijovka
19 31|         njich anji jednigo, cobe ksędza vëdoł.~— Będzemë patrzilë,
20 31|         tuńca. Ale tero, ko momë ksędza mjedze sobą i krölevjonkę,
21 31|        przodku. Slode provadzeła ksędza panna Klemantina a jich
22 31|       przez vrzose. Z wuvogji na ksędza Trąba nje groł svoji zveczajni
23 31|   gromadze radzëc, jakbe nolepji ksędza zchovac przed pruskjimi
24 31|        naju vszetkjich, vëjąvszë ksędza jegomoscë, chturcn jako
25 31|   krijovkę krola jezora i że won ksędza v nji wukrije.~Na to panna
26 32|          be njebeło można wukrëc ksędza. Tedem zaczął z vjelgą wuvogą
27 32|         Kjej chcece tego dobrigo ksędza tu wukrëc, to go wukrijce.
28 32|        ma sę vrocela.~Nalazłasma ksędza, sedzącigo na pjosku i wodmavjającigo
29 33|          wostrovje nabroł jem do ksędza Pavła ti vjarë, co dzecko
30 33|        klosztom v Koscerznje dlo ksędza przësełelë. Wod nji sę też
31 33|         i kuńc svjata. Kjedem sę ksędza wo to pitoł, rzekł won:~—
32 33|     armiją wonji jidą na jednigo ksędza! wusmjechnął sę ksądz Paveł.
33 33|        beł Trąba! — rzekł jem do ksędza. —Poznołbem go po granju,
34 33|       kjile dnji — rzekł jem, be ksędza poceszëc.~— A zdrój vodë
35 33|          njebędą!~I żol mje beło ksędza, przëvekłigo do vigodë.
36 33|      rozumjoł, co znaczelë słova ksędza Lipińskjigo, kjej mje przëjimoł
37 34|                        XXXIV~Jak ksędza Krauzego puscilë na volą
38 34| zapanovało milczenjé na te słova ksędza i serca nam sę scesnęłë,
39 34|          szandaróv, bo pjilująna ksędza. Ale Korsin, vjesołô vjeska,
40 34|          mojim pjismem zańdze do ksędza proboszcza ve Vjelu, a żeli
41 34|          pozvolełbe gvołtem brac ksędza wod vołtorza. Ale skorno
42 34|       wuparł jem sę wodprovadzëc ksędza v gromadze z Trąba. Takji
43 34|           rzekł szandara tero do ksędza. — Vëzdrzice, jak besce
44 34|     wogolic.~Trąba tero rzekł za ksędza:~— To je gbur Formela z
45 34|        beł spokojni.~— Vë mje na ksędza nje vëzdrzice — rzekł tero
46 34|        njeba vłożac. A jô szukom ksędza Krauzego, chturen zakozané
47 34|        mogł vëtrzimac i pitoł sę ksędza:~— Vëboczce Jegomosc. Nen
48 34|  wodrzemjech povjedzoł, że szukô ksędza Krauzego. Cze to po provdze
49 34|          szandarzë zaarasztovelë ksędza i Trabę z njim i zavjezlë
50 34|    zabrelë do sodze njemjeckjigo ksędza. a nasz bezpjeczno zajachoł,
51 34|          zavjezlë Njemcë naszigo ksędza do Chojnjic i tam go puscilë
52 34|         Cisevjem, chturen szukoł ksędza Krauzego, karczmorz sę morko
53 34|      aresztovelë zamjast naszigo ksędza. Pitom sę tede karczmarza,
54 34|       Pjerszô beła wo ruchna dlo ksędza i wo furmonkę do Chojnjic.
55 34|          i pitoł:~— Poznajesz të ksędza Krauzego?~— Pjerszi roz
56 34|      ludze, że vë chcece vëvjezc ksędza, to żoden gbur vom furmonkji
57 34|      pitanjô vpakovelë na voz do ksędza. A ten, jak Formela. ksądz,
58 34|        na Formelę, njibe naszino ksędza, chturen sedzoł na vozu
59 35|     svjata bez rozgrzeszenjô. bo ksędza tam nji ma. Nje chcę mjec
60 42|        przëszed do mje z rozkazu ksędza jegomoscë vëmavjac mje zgorszenjé,
61 42|  dokurczanjé ludzi i napomnjenjé ksędza wumęczeło moję duszę, żem
62 42|      krętevętë i złą volę ludzi. Ksędza żesta wobelgała, ale Boga