Chapter
1 1 | vëprovadzeła sę na tamten svjat. Tec uiona ju na zemji chodzeła
2 2 | vëbroł i vanożenjé po svjece. Tec Pon Jezus też i Jego Apostołovje
3 5 | Boskô! — rzekł jem sobje. — Tec to jistnô sostra ni jarzębjinë
4 7 | sę bezmała nje verzasł.~Tec to beł nen Straszk z gorë,
5 8 | wuchveceł za rękov i rzekł:~— Tec nje mdzesz płaceł bez targu.
6 9 | przëszło mje do glovë:~— Tec wona je krolevjonką tego
7 9 | zaczął vadzëc. Rzekł jem:~— Tec jô cë njick nje zrobję.
8 10| Pocuż wonji tu jesz procują? Tec svjat tu nji mô żodni vortoscë!~
9 11| razu vjidno sę zrobjiło: — Tec to som szatan z pjekła mje
10 12| vrzeszczało:~— Cuż të chcoł? Tec jô tvoja bjałka! — Na tom
11 13| bëc za wopoka z bjałkji! Tec vzęłabe jednigo z naju,
12 13| Ale jażem so zdzevjił:~— Tec tam v woknje svjeceł vjid!~—
13 13| szarą wukozkę, poznoł jem.~— Tec to beł domoci Straszk, zamkłi
14 14| malovjele wupodł na zemję. Tec tam sedzała Smjerc na łavje
15 14| a jô cę rozumjec będę. Tec movjisz naszą wojcovestą
16 15| Marija! —krziknęła Marta. — Tec tam stojała wosoba nje z
17 15| jinszi be cë go zavjeseł? Tec jezdes serotą bez matkji
18 16| vjerzë mje, że jô cë żiczni. Tec kjejbe tvój nje tile wojc
19 17| zachodzeł, jak to mogło bëc. Tec znoł jem jego starka i wojca
20 18| roznekô wona ti cemnoscë. Tec noc długô a vespjimë sę
21 18| kjejbe mje njim sprała? Tec mjałabe pravo. Navetk ksądz
22 18| żoga ruchô v jimję Boskji. Tec wona cebje nje nażoguje. ~
23 18| Tak jô rzekł do Trąbë:~— Tec të vjedzoł, że tu straszi!~—
24 18| nabrałobe sę dobrigo ducha.~— Tec momë chleb a v rzece je
25 19| vszetko tak na vjelgą mjarę. Tec tu be voz drabjinovi porą
26 19| Ale Trąba sę rozesmjoł:~— Tec jô ju vom povjedzoł, panje,
27 19| parminje. Terom sę dobroł:Tec tobeł nen Strach z nocë
28 20| zrobją! — rzekł jem do Trąbë. Tec jô so le spravjedlevje postąpjił,
29 22| rzekł jem do svoji dusze, tec to całi lud kaszubskji,
30 24| zabroł ze sobą do karczmë.~— Tec të muszisz sę woddzękovac
31 26| dovna nje vlozł v sidła. Tec të ju wod kolebkji bełjes
32 27| povjedzenjô na svoję wobronę?~—Tec jô njick nje zbrojił!— wodrzekł
33 29| v głovje krącëc zaczęlo. Tec ten, co tam leżoł, jesz
34 29| vami, chdze vama sę vjidzi. Tec jesta ludze.~—To je prożnô
35 30| Marce z Lipińskjich Pustk? Tec wona co njedzelę po koscele
36 30| cebje. Cuż jô ji mjoł rzec? Tec jô cë groł na murë ti sodze
37 30| pokrąceł głovą i povjedzoł:~— Tec të jednak zveczajno mosz
38 31| przed pruskjimi szandarami. Tec vom gvesno vjadomo, co sę
39 31| sę dzevczę wod kominka:~— Tec vjece, matko, że njeboszczik
40 32| sobje z vjększą vigodą. Tec tu żodną mjarą be njebeło
41 33| zemji, jak zapadłi zomk? Tec beł czas takji, że vjodł
42 33| Dac tobje mjecz i vjid! Tec pjerszi parminje vjidu,
43 33| duch nje dovoł bezpjeku: Tec Trąba, chocbe pod wopjeką
44 33| Ksadz vezdrzoł na zegark:~— Tec navetk jesz wosmi nji ma!
45 33| nen dovni norod stolimóv. Tec i ten dzel Glonka, na chternim
46 34| nabroł Trąba dechu v pjerse. Tec won mjoł bëc v tim vjelgjim
47 34| nami nobożnimi Kaszubami. Tec to je woczëvjidno, że sąsod
48 36| chcece naju zabrac ze sobą? Tec nasze vjeprzinë są v porządku
49 36| wodskoczeł i sę przeżegnoł.~— Tec vë vëzdrzice jak zveczajni
50 38| Garecznjice i tero jô sę dobroł:~Tec to no vojsko, chternem vjidzoł
51 39| vezdrzoł.~Ve mje jakbe trzasło! Tec to nje beł njicht jinszi,
52 39| dużi na mje robjącë woczë Tec to kraj womon i czaróv!
53 40| zvonjenjé czuł jem jesz cos: Tec tam v tim koscele verazno
54 41| pot na łosenje vëstąpjił. Tec tam drogą z jednigo lasa
55 42| katolicku do zemji dostac. Tec vjelgji paradë uwon sę gvesno
56 42| të som so nje dosz radë. Tec njeboszczik mój chłop też
57 42| Krolovą Korunë Polskji. Tec nji mogł jem ji nekac jak
58 42| Dobrze, że kupjic nji możno! Tec chto takji mantolik posodô,
59 42| povjinjen sę przenomnji zapitac. Tec nji może jinaczi vjedzec,
60 42| mje se vłose na głovje. Tec to nje beła Trąbjinô, le
61 44| Pocuż va sę tu zeszlë?~Tec nje vjeta, co to znaczi~
|