Chapter

 1 1 |        wonegde głova całigo zemstva, chterne mjono vzęło wod chmjelu,
 2 1 |            bjijokji v dvuch zvonach, chterne nadprzërodzonim cudem zlazłë
 3 4 |             dalek dva bjołi plachce, chterne płinęlë vodą ku mje. Z njich
 4 5 |              krolevjonce i kołpjach, chterne bełë ji bracoma, i spjevoł
 5 9 |        dregji zeloné wokjenko, przez chterne svjeceł ksężec z njeba.
 6 9 |         krolevjonkę i trzë wukozkji, chterne bronjiłë ji zomku:Strach
 7 13|        sedzała nad svojimi spjicami, chterne jak sreberni parminje mjenjiłë
 8 14|           żes vjidzoł trzë wukozkji, chterne bronją zaklętigo zomku?~—
 9 14|            budovë morskjich stvoróv, chterne wuczali ludze znają. A zovją
10 15|          rozbjegoł na ceché pola, na chterne ju noc uwoblekała szarę
11 16|           wod żeda Gabë jego tovarë, chterne won tu v pińdlu mô, i te,
12 16|             jarmarkji i wodpustë, na chterne jô mjoł vjezc mój tovor.
13 20|           czołnje leżą jego to varë, chterne won ludzom przedaje: ksążkji,
14 21| przëczupnjąté bjałkji staré i młodé, chterne chcalë do rena sę przedrzemac.
15 22|           rodzą povjostkji i bojkji, chterne stari ludze vjeczorami przë
16 22|             rurą vjelgjich worganóv, chterne vtorovałë pjesnji.~Przëszło
17 23|          stronë sedzało kjile bjałk, chterne wodmovjalë pocerze. Gorą,
18 25|             wod razu do kjile krzóv, chterne tam roslë pod przidką wurzmą.
19 27|    podnjesoną. Ale są i takji, przez chterne sę le przekleszczisz, jak
20 27|              i takji wuliczki, przez chterne leno na szterokach wuńdzesz,
21 27|          chternich jeden beł złoti i chterne won, Szabelka, wod wurzasu
22 28|              sę na kloskji z makjem, chterne Marta na komjinku gotuje.
23 28|    wobmjerzoni, szaré kęsé ruchna, v chterne mje woblekła njevolô. Jak
24 29|         wodpovjedz na tvoje pitanjé, chterne v woczach tvojich czetom,
25 32|            vkoł naszich nóg, a vałë, chterne njespokojno wod porena do
26 32|             belë rurë na kjile stop, chterne przebjijalë vesokji brzeg.
27 32|      przeszkodzałë le vjetvje krzóv, chterne na dvorze muszałë rosc vkoł
28 33|            kvjatóv znoszała ksążkji, chterne z klosztom v Koscerznje
29 33|          vëpuscełë ze sebje vjetvje, chterne je tero zakrivają jak gęsté
30 34|           pomeszlenjô, że v lestach, chterne njosł, beł nokoz moji vłodze,
31 34|             jim pomoc przë żnjivach, chterne sę pravje zaczęłë. Jô mjoł
32 34|             to kradzeżą i rabunkjem, chterne podług katejizma są czężkjimi
33 35|            szkutë z brunimi żoglami, chterne vjezlë rebë z Hele i ze
34 36|           szek, krom takjich trelóv, chterne nje przëstoją na nas bjednich
35 37|          Ruskóv są takji borë, przez chterne wod novju ksężeca do novju
36 37|           zvanich żubroma, zvjerząt, chterne vszędze jindze ju wod set
37 37|              AIe to są rzoze słuńca, chterne za chvjilę zgasną. Młodi
38 37|        gronkji, miskji, zbanë: takji chterne nasz svojskji zdun vërobjô
39 37|       svojskji zdun vërobjô i takji, chterne wokrętnjikji z przëmorskjich
40 37|           pokozoł na rząd portretóv, chterne v czężkjich krosach z połvjidu
41 38|           Veletóv mdą~Strzec wognji, chterne z grobóv żglą,~A te jak
42 39|              nje są rebackji ruchna, chterne won na sobjc nosi. Takjich
43 39|          sunął v chrostë njevjelgji, chterne tam vstron stojałë. Vpodł
44 39|           vëdobëc?~Mjedze chrostami, chterne wobjimałë le tile gruńtu,
45 39|          pobjegac czorną łavą chmur, chterne tak chiże zajęłë wono wod
46 39|       tesącami gordzeli svojich dun, chterne wono nekô do jezora Łebskjigo.
47 39|              szvotołë z chmur, przez chterne tu i tam zaszklełë gvjozdë
48 39|              też sarkovi szvebelkji, chterne nastałë po francuzkji vojnje
49 41|          smjegu z luką dlo dvjerkóv, chterne pevno połomané pod smjegjem
50 41|         gromadze wodemknęla dvjerze, chterne provadzełë v mali domovnjik.
51 41|              drugjich dvjerzi, przez chterne skałami szkleł sę vjid.
52 41|             nigo alkjerza dva zedle, chterne tam nalezesz. Jô zrobję
53 41|       mjegranjé zvonkóv przësanjach, chterne jakbe chdzes z daleka najeżdżałë.
54 41|           jakôs klasnęła ve dvjerze, chterne sę wodemkłë z trzoskjem
55 41|            jem anji sank anji konji, chterne przëvjezłë Czernjika. Daleko
56 41|              podzałë konje i sankji, chterne do samotni chatë przëvjezłë
57 42|              ve valkę dzivnich moci, chterne mojim żëcim kjerują, mje
58 42|              A jô rozumjoł ji słova, chterne jak vjelgô fala słonecznigo
59 42|             mosz vszeskji pjenjędze, chterne mom pod duszą, żebes mjała
60 43|            dvjerze wodemknęlë, przez chterne ten bjołi dzeń i to cepłé
61 43|              ju szła jazda z vałami, chterne nas njosłë nazod. Panna