Chapter

 1 1 |            Stojoł przë svoji karze vesokji i dzivni v svojim wobleczenju
 2 1 |           bivoł.~Kjej jem szedł na vesokji szkołë v svjat, tej mje
 3 1 |        Kaszuba bjedni mogł jisc na vesokji szkołë, bo noimika to mjccz
 4 2 |    straszlevigo, chturen sedzoł na vesokji vjeżë. Z vjeże vëzerała
 5 3 |       wuzdrzoł jem kol sebje panją vesokji wurodë v suknjach ze złota
 6 3 |            murë i spanjałi słupë i vesokji dach i złotô brama a jeden
 7 3 |     vjelgji, a na njim ładunk sana vesokji jak gora. Nje cigną go konje.
 8 5 |            czubk gorë beł na rębje vesokji a ve vestrzodku vekumani,
 9 7 |          njiin szkleło: i skorznje vesokji i guze na vampsu i czopk
10 7 |           a beł to jistni vjelbłąd vesokji — zaczął porczec i nje chcoł
11 8 |   strzelało jak grzemot. Kjej tede vesokji smjotë przëgnjetłë zemję
12 9 |           że trzosk sę zrobjił i z vesokji chojkji vjetev wodłomjonô
13 10|            woczach naju pustkovjé: vesokji drzeva lipové przed woborą,
14 15|         skarnje wosobë przede mną. Vesokji postaceji beł to pon z długą
15 15|      mjeszkańce z nami płaczą i że vesokji zomkovjisko na naju patrzi,
16 19|          briczka. Z nji vësodł pon vesokji postavë z czorną brodką
17 19|        szłë stopjenje v goręjaż do vesokji scanë, vëmalovani, przed
18 20|     poznelë. Bo że të jezdes takji vesokji dziżanga, to znovu nje je
19 20|          nji sano wopadło i stojoł vesokji chłop z dłiigą bjołą brodą,
20 20|          na svoji długji strzelbje vesokji, zdrząci jastrzębjim wokjem
21 20|             skazującë ręką na słup vesokji wognja i troje skri. — Ale
22 21|      wumjec vëmalovac v wobrazu te vesokji Bożé mękji, co rozkrziżovałë
23 21|       chternich strzegą jak starże vesokji jak vjeże bukji wod długjich
24 22|           całi, jakbe kożdi wuzimk vesokji beł rurą vjelgjich worganóv,
25 23|           Leona. Bo wob ten czas z vesokji drogji nad drzevami lasa
26 24|          lud prosti: Tęgji gburzë, vesokji rebocë, snożé młodé bjałkji
27 24|           vasz trud tam v dole.~Na vesokji gorze stojikaplicaWukrziżovanjô,
28 25|       lasovą, jaż zaszłasma mjedze vesokji bukji bez brzidu spodkjem.
29 26|            sę i rzekł:~— Jô jezdem vesokji policejant mjeskji i cë
30 29|      pustelnjik jeden kjerz srodze vesokji a tak stari, że go zovjemë
31 29|             Dim strzikająci z jego vesokji postaceji zaczął krącëc
32 31|           letko stovjającë krokji. Vesokji wono sę vëdovało, a przez
33 32|        Klema stanovjiła sę przë ti vesokji Bożimęce, wuklękła i pocerz
34 32|        napełnjała zgroza dzejóv ti vesokji Bożimękji. Mje na woczach
35 32|            strachem błądzełë po ji vesokji postaceji, jak wona tam
36 32|        Veszedł jem tede przez prog vesokji i makloł jem po scanje,
37 32|          stop, chterne przebjijalë vesokji brzeg. Przez nje vjidzec
38 33|          po vjikt vëdostovom sę na vesokji brzeg Zoborskji i wod jałovcóv
39 33|           i wod jałovcóv abo i wod vesokji Bożimękji pozerom na ten
40 34|           V jizbje vstoł wod stołu vesokji człovjek v peszni postavje
41 35|       Bromę Długjim Renkjem jaż do Vesokji Bromë. Na tich wulicach
42 35| wobzerołjem z vjelgą czekavoscą te vesokji murë i vjeże, wo chternich
43 37|          pana. Ku reszce wodemknął vesokji dvjerze, vpusceł nas, vstąpjił
44 37|           v pełnim vjidze długji i vesokji scanë, pełne portretóv i
45 38|           na mje:~—Tvojigo gnjozda vesokji progji vjitają cebje a tvojich
46 39|           szętoleł sę ve vjetrze a vesokji kłobuk spiczasti zakrivoł
47 39|           gromadze. Njedługo a dva vesokji cenje kanęłë njedalek.~—
48 40|           prosté. Ale krom tego są vesokji wurodë i mocnigo gnota.~
49 41|       zdrovjé bez skaze to Glonk i Vesokji Zoborë wostałë slode ve
50 41|           bełbe beł muszoł przińsc vesokji vjatrok nad jezorem Juszkovskjim,
51 41|          jizbë. Ale won, chternimu vesokji kolnjerz zakrivoł tvarz
52 41|           I vzął i zervoł ze sebje vesokji kłobuk i kołnjerz.~Stojoł
53 42|             bo mesli bjedni, że ti vesokji cenë mu nje zapłacą. Ale
54 43|         jezora, pokazującë ręką na vesokji brzeg Zoborskji rzekła:~—
55 43|     vëvrocą!~Naprocem vjidzec beło vesokji brzeg Zoborskji, ale ma
56 43|          mje njemjiłą kobjetą. Ten vesokji krziż, chturen postavjiłas
57 44|       stronë Rzepisk. Wuzdrzoł jem vesokji drąg, z chternigo sę zvjeszoł
58 44|         stojoł słup, na jeden łokc vesokji i vjińcami wokrąconi. Wustavjilë
59 45|          nji mogł jem minąc stari, vesokji chojnë pod Lizokami, żebe
60 45|            chterną smok strzeże na vesokji vjeżë. Pjęknô wona i njeszczestlevô,