Chapter

 1 1 |             Długjim Mosce v Gduńsku. Stojoł przë svoji karze vesokji
 2 1 |          naszich przodkóv.~Tak Remus stojoł i zdrzoł na vodë Mutłavë,
 3 1 |           szedł dużi sod a nad sadem stojoł dużi pańskji dvor. Słuńce
 4 4 |            konje przeką żłobu rzekji stojoł vigodno. Po procemni stronje
 5 4 |           cos povjedzec chcalë. A jô stojoł cecho i żdoł.~Alem sę nje
 6 5 |           jem zdrzoł dłużij, tej tam stojoł napoł zakopani v pjosku
 7 5 |             bedło do dom. Na woborze stojoł gbur i wobzeroł kose, bo
 8 7 |              stodołą, le z Absalonem stojoł przë stanji. Wobaji cecho
 9 9 |          wonge bjołi pjora kołpji, i stojoł jem cecho, jak stołp soli,
10 9 |              pesznim panem, co z nją stojoł przed koscołem v nę njedzelę.~
11 10|           pojadzesz do młina! A młin stojoł v Lipnje. Tak jô vzął Morcena
12 10|              i pojachelë. Bjołi dvor stojoł pokuńc vsë, a przed njim
13 12|              ji svobodną drogę. A jô stojoł na kraju, jak bosi Remus
14 13|      vanożącigo po pustkovju.~Tak jô stojoł i patrzeł całi szturk, ale
15 13|             jesz vjększé zdzevjenjé: stojoł vasążk cuzi kole vrot. Na
16 14|      pobjegłasma do gorë. Tam ju pon stojoł vëprostovani przë łożku
17 15|            scanje zomkovjiska, jażem stojoł woko v woko timu, chternigom
18 15|            nje vërzasł. Bo chtuż tam stojoł na brzegu rzekji?~— Marta!~
19 15|           czężko sę zrobjiło, jakbem stojoł nad grobem przijacela. Alem
20 18|             vamps ze sebje i jak jem stojoł, sunął v vodę i na njego.
21 19|              i szklącimi woczoma.~Jô stojoł pravje z moją karą na woborze
22 19|        chturen zamjast telnich szper stojoł na rebim wogonje. Ponjiżij
23 20|        Vjednim molu z ti stronë pola stojoł vjelgji kopc granjiczni.
24 20|          reszce z nji sano wopadło i stojoł vesokji chłop z dłiigą bjołą
25 20|                rzekł Trąba. A vaspon stojoł woparłi na svoji długji
26 23|        wosobno vjeczerzą.~Kjedem tak stojoł i na njego zdrzoł, przëpodł
27 25|              nje vërzasł. Za chvjilę stojoł przede mną vaspon. Szczudło
28 25| nadsłuchivelësma v gromadze, ale las stojoł cechi nad nami, le krople
29 26|            chturen na strzodku renku stojoł. Wod levi rękji mjoł jem
30 26|   drevjannimi kratami. Przed kratami stojoł jesz jeden sądovnjik, chturen
31 27|           chternim sędzovje sedzelë, stojoł krziż. Ale jô vjedzoł po
32 28|             jęlë ruchna zdzerac, jaż stojoł jem golijak pesternjok.
33 29|        procem nich pruskjich slug jô stojoł jak dąb cvjurdi i ze suchimi
34 31|            woczë wodemknął szeroko i stojoł cecho jak trus, jaż ma przemaszerovoła.~—
35 31|            pod nocné njebo na vodach stojoł. Z ti stronë brzegu rzędë
36 33|            robjiło vjosłami a trzeci stojoł i trzecim vjosłem kjerovoł.
37 33|         bjałką. Krom njich v czołnje stojoł poprovdze Trąba i z łiszczącim
38 34|              a jego trąba worganami. Stojoł won tam szadi i żorotni
39 34|    wobleczonich. Mjedze njimi vesoko stojoł i ku nom blészczeł czornim
40 35|              vjelgjigo vołtorza. Tam stojoł vjelgji marmurovi kam, na
41 36|        vëtrzeszczoł woczëjak bulvë i stojoł całą chvjilę ve vjelgjim
42 37|         strojach. V ti vjidni częscë stojoł krotko wokjen człovjek v
43 38|        povëkrąconich literach długji stojoł nadpjis. A pon Sorbskji
44 38|             przed chternim jô vczora stojoł ze szołmem na głovje, maklającë
45 38|         gorzołkę do gardła. Nade mną stojoł krom njego Trąba i vołoł,
46 39|          gvesno jezdes krevni!~A won stojoł i na mje żdoł. Ale jak jem
47 39|          przëszła, vązkji pas vjidni stojoł długji czas. Pod nen pas
48 40|              wognjisku, nad chternim stojoł komin. Nje szedł ten komin
49 40|        Sorbskji wopovjodoł. Długo jô stojoł i zdrzoł na wobroz vjelgjigo
50 40|             ze zdzevjenjim wobroceł, stojoł przede mną pon Sorbskji
51 40|          naszich woczach całi koscoł stojoł v wognju i poleł sę, jak
52 41|            ti zogodkji?~Kjej jem tak stojoł i przemiszloł, Julka, jakbe
53 41|          zemno.~Trąba, chturen dotąd stojoł przë dvjerzach, jak chłop
54 41|             zakrivoł tvarz po woczë, stojoł chvjilę i łiszczoł woczoma,
55 41|           vesokji kłobuk i kołnjerz.~Stojoł tero przed nami njicht jinszi
56 41|         wobrocelë. Całąm chvjilę tak stojoł, ale Czernjik, jakbe njick,
57 44|            vestrzodku vbjiti v zemję stojoł słup, na jeden łokc vesokji
58 44|      tańcująci vkoł Czernjika, a won stojoł ve vestrzodku njich, jak
59 45|              jezoro a za njim czorni stojoł las. Tam v pravo szło pole
60 45|           stanęła na smętorzu. Krziż stojoł na vëstrojonim kvjotkami