Chapter
1 3 | płakałam nad mojim ludem i sobą. Bełam njemovą, ale dziso
2 3 | svjętą spravę mosz przed sobą. Zdrzë: podnjosła v gorę
3 4 | jem rzekł:~— Vezta mje ze sobą! ~Ale Morcin wodrzekł: ~—
4 4 | może i nędzë. Wostavjił za sobą dom i mjejscé i szedł v
5 7 | szętopjerzové vlokło za sobą. A kjej jem mu vezdrzoł
6 9 | na gonjitvę zabjerają ze sobą. Pjes szturk zdrzot na mje,
7 9 | jego, jakbe krotko przed sobą i jakbe mądrimi woczoma
8 10| Rzeczë mje! Jesta va ze sobą zakantrani, cze nje?~Ale
9 12| skreł chiże do stodolë i za sobą zatrzasł vjerzeje. To go
10 12| wodemknął woczë i wuzdrzoł nad sobą potcevé lica Marcijannë.
11 14| smętorz do Lipna. Vezta ze sobą sekjerë, be vëcąc, chdze
12 15| na rzece a jô wuczul za sobą granjé skrzideł kołpjich.
13 17| Możema jisc v gromadze i ze sobą karbac.~— Jakuż ma moma
14 17| karbac.~— Jakuż ma moma ze sobą karbac — wodrzekł jem —
15 19| wosamętało, żem nje beł sobą. Porvoł jem i rżnął szklonkę
16 20| położeł na kolana przed sobą strzelbę, chterną znadz
17 20| dzevczę, tej vzął je ze sobą i beło jego bjałką... Wod
18 21| wostavjił, le go vlokł ze sobą nazod na Vdzidzką Pustą...~ ~
19 23| redosno wumajoné. A nad sobą czuła ma wopjekę Boską jak
20 24| na kalvariji pojednoł ze sobą.~A krol jezora rzekł:~—
21 24| mje za rękov i cignął ze sobą. Wob drogę zos robjił vimovkji.~—
22 24| nje pusceł le zabroł ze sobą do karczmë.~— Tec të muszisz
23 25| njelecho. A ma moma jesz przed sobą barzo czężką drogę. Trzeba
24 25| wuzdrzoł jem dużé vodë przed sobą. Na levą rękę chdzes daleko
25 25| chdze ma zaszła. Przed sobą v snodkji vodze wuzdrzoł
26 25| cepli stravë, bo momë przed sobą marsz njelada. A zemno je
27 25| jem przëvekłi gadac som ze sobą... Mogłbem cebje tu pocesznimi
28 27| spravjedhvoscë. Ale mjij le za sobą sto chłopóv z kjijami abo
29 27| wobsądzi, bo nji mosz za sobą anji sto chłopóv z kjijami
30 28| kavał modrigo njeba nad sobą. Ale kjej jem chveceł za
31 29| smjało i będzesz mjoł przed sobą cemni długji gonk, chternim
32 31| ludze le szeptelë mjedze sobą i pod stołem pjęsce zaciskelë,
33 31| tero, ko momë ksędza mjedze sobą i krölevjonkę, krom takjigo
34 32| ti chvjilë krzik słabi za sobą i wobrocivszë sę, vjidzę
35 32| zamkła kamjanné dvjerze za sobą.~ ~
36 33| krijovkji, zamknąvszë za sobą vjelgji kamiń, chturen wod
37 33| pokażą vom nokoze. Mje ze sobą vzęlë, bem sę prędzij do
38 34| będze chcoł vaju zabrac ze sobą.~— Muszi! — krziknął szandara. —
39 34| mojim żëcu zatrzasł jem za sobą dvjerze, za chternimi nęceło
40 35| zaczinają, namovjoł mje ze sobą. Muszoł jisc som, a jô wostoł
41 35| zochodovji, jakbe mje porvac ze sobą chcałë, a jô rozumjoł, że
42 35| głovje, vjeząci karę przed sobą? Do Pucka jô tim sposobem
43 36| że chcece naju zabrac ze sobą? Tec nasze vjeprzinë są
44 39| Vejherova i wuzdrzoł za sobą no vjelgji vojsko cenji,
45 39| przed nocą mjec te błota za sobą. Szerokô droga na nje provadzeła,
46 40| vojnę tesącletną i tam po za sobą wostavjiłasma grobë przodkóv
47 40| Głovczeckjigo, słuńce ju mjało za sobą vjęcij njiże połovę svoji
48 40| remję, cignął z całi mocë za sobą, a pokazującë na tego, co
49 41| malorzem cze nje, tak wonji za sobą szlachują! Nich dvoje stareszkóv,
50 41| mjecz i vjid, bes vjodł za sobą vëbranich svojigo norodu
51 41| cechô, jakbe mjała przed sobą dobrą i spravjedlivą robotę.~
52 41| wuzdrzisz znovu z daleka przed sobą drogę mjedze dvuma lasami.~
53 41| Tero ludze zaczęlë mjedze sobą szeptac z litoscą i rąganjim.
54 42| i poj do jizbë. A vez ze sobą tich ludzi ze vsë, co tam
55 43| na mjescé. Mjoł jô przed sobą czężkji postanovjenjé, a
56 43| i vzęlë svojigo brata ze sobą na dobivanjé krolestv i
57 43| sobje i zamknęła kamiń za sobą. Ale kjej jem doszedł do
58 44| mjecz i vjid, bes vjodł za sobą vëbranich svojigo norodu
59 45| vłosach, kjej jem mjedze nją i sobą wostavjił płenącą vodę ?
|