Chapter
1 2 | pozdnji — wuprosi mje łaskę wu Boga, żebe to, co cë chcę wostavjic
2 2 | potklepjem! — Bo bojelë sę Boga a kąsk i Marcijannë.~Dobré
3 3 | mje povjodoł, że tam za Boga Wojca zdrój płenał. Z njego
4 5 | a pevnje i na "Vjerzę v Boga" bełobe zbjegło. Ale do "
5 5 | jednak docigło do "Vjerzę v Boga". Gvesno bes nje beł strzimoł
6 6 | njevdarzącë rzekł:~— Bôj sę Boga, Marcijanno, za co të mje
7 7 | anji nje pochvaleło Pana Boga, choc vëzdrzalo jak człovjek.
8 7 | ludzi, nje pochvalivszë Pana Boga anji nje przeżegnavszë sę
9 7 | jezdem, jak David, ricerzem Boga. A të jezdes le mjechem
10 7 | na ludzi vëpusceł a Pana Boga nje pochvaleł. Za to jô
11 11| Smjele rzec może:~Mam obrońcę Boga,~Nje przińdze na mje żadna
12 11| zdovanjô v przëbetku Pana Boga!~Na drugji dzeń mje gbur
13 12| nakłodoł.~Pochvaleł jem Pana Boga a wona vjidzącë, że to jô,
14 12| nje minje. Szczescé wod Boga, żes vëbłądzeł z kraju womon
15 14| veszedł jem i pochvoleł Pana Boga. Wodezvoł człovjek, leżąci
16 14| wod początku svjata wod Boga beł namjenjoni i jinaczi
17 15| vstot za njim, pochvoleł Boga i nekoł do moji leże. Nje
18 15| na ponjevjerkę i żebem sę Boga nje bojała, ludzkji vstid
19 16| na svój sposob pochvałeł Boga, a potim stanął i na mje
20 17| tovarem i dobré jimję wu Boga i ludzi.~I ma szła. Ale
21 17| nje pochvalivszë razu Pana Boga. A jak ma ju stojała na
22 17| co to znaczi: Kjedes, za Boga Wojca, żeł na svjece stvor
23 18| chleb jedzącim i tcącim Boga na njebje, a njiżodnim złim
24 18| jak Wojcze Nasz i Vjerzę v Boga i mocnigo gnota. Ale żebes
25 18| trąbë dąc żedovje, kjej za Boga Wojca vëvrocilë na rębë
26 20| wukoranjé. Bo jak jem pochvaleł Boga, to won mje jakąs cuzą godką
27 21| kanął. Mje, com sę le Pana Boga na njebje i njiczego vjęcij
28 22| bjołô naksztolt ti, co za Boga Wojca zasłonjała v pusti
29 23| të sedzë jak mesz i prosz Boga, żebe timu ze szklącą mucą
30 23| na naszi zemji sędząci i Boga chvaląci, wopovjadac sę
31 24| nich dzejóv litoscivego Boga na zemji nje beło wuszło
32 24| czuję sę wopuszczoni wod Boga i ludzi.~Tak żorotno krol
33 24| człovjeka wubjił ?~— Jô sę le Boga na njebje boję — wodrzekł
34 24| jakjigo szeku, lem pochvaleł Boga, vzął mój mjech na plece
35 25| Bo vłodzô vszelko je wod Boga. A jô nji mom — vjidzisz —
36 25| przeżegnoł i poleceł wopjece Pana Boga. Tej jem legł mjedze grobami
37 26| kaszubskji je rzitelni i boji sę Boga.~Do żnjiv jô vëzbeł takjim
38 26| tile spravjedlevich, co za Boga Wojca v smutni pamjęcë mjastach
39 26| żes të nje pochvaleł Pana Boga, Straszkas vëpusceł z krijovkji
40 28| beł mjoł tile łaskji wu Boga, co ni żedzë, njim Pana
41 31| woczu na pochvalenjé Pana Boga. A vëzdrzi na wosobę duchovną.
42 31| stanęło i pochvaleło Pana Boga. A jak ma wodchvaleła, rzekło:~—
43 34| mjirno i dobrze, jak wu Boga za zopjeckjem. Ale kożdimu
44 34| vënekani z koscołóv, vołoł do Boga z dzekji knjeji, chdzc zveczajno
45 34| słonuszko złoté, jak woko Pana Boga z pocechą:~— Pożdejtale
46 34| woszukac. Ko rovnak Pana Boga nje woszukosz. Kjej wonji
47 35| namjenjił. A jô pochvoleł Boga i szedł.~Wodtąd szedł jem
48 36| Czeż won pochvoleł Pana Boga? Nje! Po drodze nje wuzdrzoł
49 40| povjedzoł:~— Będę proseł Boga wo jich zmortvichvstanjé!
50 41| słovo, be pochvalic Pana Boga.~— Na vjekji vjekóv, Amen! —
51 41| smjegu i podnjosł ręce do Boga, żebe mje doł nalezc drogę
52 41| czężor, vestchnąvszë do Boga, vjozł jem przez mroz i
53 42| vłosnoscą zemji a duszą Boga.~— Boczë, Remus, coc rzekę!—
54 42| veszedł, pochvaleł Pana Boga i rzekł:~— Przë ti svjęti
55 42| Ksędza żesta wobelgała, ale Boga va nje wobełżeta. A kjej
56 42| głovą i rzekł:~— Bój sę Boga, Remus! Tvoje mjescé je
57 43| klasnjęcé rękji rozgorzonigo Boga, grzemot popusceł i vjater.
58 43| serce pełne vdzęcznoscë do Boga za retunk ze smjertelnigo
59 45| nje beł sę bojoł wobrazëc Boga na njebje, chturen Som je
|