Chapter
1 2 | pokręceł nje tile jęzeka, ale i vaju łbóv szadich!~To dobré przemovjenjé
2 8 | zapłaci długjim żëcim. Jô czuł vaju trąbjenjé, ale mje beło,
3 13| połczvarta lata. Lepji dlo vaju, kjej tego wutropjenjô nje
4 14| Svjętopołk. — Zrzeszonich vaju njicht nje złomje, ale v
5 14| złomje, ale v pojedinkę vaju znjiszczą! — Njeszczescé
6 16| do mje Gaba:~— Remus! Wu vaju Kaszubóv je zveczoj stari
7 17| przëstąpjił do naju i rzekł:~— Jô vaju kąsk wodprovadzę, bo to
8 17| Pochadejta huncfotë, bo vaju spjerzę jak psóv va mamutë!~
9 19| Pochadejta i nje bójta sę! Njicht vaju nje zje. Ale jak won sę
10 19| vjesołé, bo jinaczi pon vaju przez wokno vënekô. Dalij
11 19| Czernjik. — Dlotego też vaju sin mô rozum że na litkup
12 19| ludze i ceszta sę, bo pon vaju żije! ~Z dołu wodpovjedzalë
13 20| boską notą, nji mjała do vaju mocë!~— Cuż të chcoł, Trąbo?
14 20| po svjece, że krol jezora vaju bjedno wugosceł.~Tak ma
15 20| provdzevim krolem. — Dobrze dlo vaju, żesta mje naszła dziso.
16 20| polëc.~Ale povjedztaż, co vaju dvuch sprovadzeło jaż tu
17 23| stenkę z nosa:~— Jidztale, jô vaju kobjolkji przenjesę! ~Jak
18 27| Pożdejtale, łgorze, jak vaju ten Spravjedlevi z njeba
19 31| ksędza a nje chcelëbesmë vaju wobrazëc, nje dającëvom
20 31| spominelë ksędza, chturen vaju na drodze v lese proseł
21 31| dotegujemë.~— Zdom sę na vaju dvuch! — rzekł ksądz. Bo
22 33| Bo ma będzema pjilovała i vaju vszeskjich zatransporterujema
23 33| strachu przeszedł, be sę do vaju dostac.~—Jakjigo strachu? —
24 34| rzekł:~— Dzecë! Pjękno tu wu vaju, mjirno i dobrze, jak wu
25 34| Pożdejtale dzecë! I dlo vaju godzena svobodë vëbjije!~
26 34| szandara. — A to szkoda, bo po vaju jak po długji drabjinje
27 34| beła? Nolepji bem jednak vaju vszetkjich zaarasztovoł
28 34| Krauzego. Cze to po provdze vaju przezvjisko?~— Takji przezvjisko
29 34| długo jesz mjeszkac będze wu vaju nen ksądz Krauze?~Ledvjem
30 34| panje Reza, mjeszkô tu wu vaju chto z przezvjiskjem Krauze,
31 34| człovjeka, chturen tak sę vaju vëpjerô?~— Njech go szvernot!
32 34| nama też not baro. Bo ma vaju wobu muszema zavjezc do
33 34| nje vjem, cze będze chcoł vaju zabrac ze sobą.~— Muszi! —
34 35| jesz woddichota, dobjic vaju bełobe procem szeku. Dzivnoc
35 36| vjidzoł na woczë. Nomjilij bem vaju v szperetusu przechovoł
36 36| żebe v ludzkji postaceji vaju womanjic. Takji pozvolenjé
37 36| kjile służkóv. Kuczer, co vaju vjozł i pon som. Ale vëzdrzijce
38 36| naradzi, na chturen nasz pon vaju koże zavołac. Kożdi będze
39 36| rzekł:~— Aha! To gvesno po vaju przësełają na sąd pjekjelni!
40 36| Czeva wobarchnjała, cze też vaju vëpuscilë z głupigo domu?
41 36| kąsk ducha i rzekł:~— Njech vaju tu vszetkjich szvernot veznje!
42 36| chdzes wobroł na drodze jak vaju i go trzimô przë se, bo
43 37| A tero povjedzta: zkąd vaju Pon Bog provadzi? Jakji
44 37| Pomorsce, roczę do sebje vaju bjednich vanogóv. Rod bem
45 37| vodą żijeta jeszcze, ale i vaju godzena ju vëbjiła. Va żijeta,
46 37| vëbjiła. Va żijeta, choc vaju możni panovje vëmerlë a
47 37| wo jich dzejach? Bo i na vaju smjerc norodóv kosę klepje...~
48 37| vama vjidzi. Jutro jô po vaju przëslę, bom so wudboł zatrzimac
49 37| bom so wudboł zatrzimac vaju przez dnji kjile v goscenje.~
50 37| spanjałosci! A choc ten vaju Derda zełgoł, kjej mje rzekł,
51 39| z rebokóv — to më możemë vaju przevjezc czołnem do Jizbjic.
52 39| Szczescé vasze, że ma czuła vaju trąbjenjé, bo vjater jidze
53 40| połknęło Błoto a połknje i vaju, kjejbesta sę zasadzeła
54 40| To też pon nje chcoł vaju zatrzimac, le Remusa wo
55 41| vasze do rebokóv, chterni vaju retovelë. A tero przëboczë
56 41| jem sę i rzekł:~— Njech vaju Pon Bog mô v svoji wopjece!
57 42| vjedno bez zopłatë, bo wu vaju detk cvjardo v soloku sedzi.
58 42| vërovnani. A tero poj ze mną! Jô vaju pojednom.~— Żodną mjarą
|