Chapter

 1 1 |   ksążkji, nobożné i svjatové, a lud je broł, jakbe to tak bëc
 2 1 |      Jerzim i Svjęti Barbarze. A lud jich barzo wuvożô i chętno
 3 3 |        Vstanje njevjadomi svjatu lud, wo chternim dzeje dovno
 4 3 |        przëboczi sobje svjat, że lud takji żeł v czasach dovno
 5 6 |       godkę a jednak vëprovadzeł lud svój jizraelskji ze zemji
 6 14|        Vstanje njevjadomi svjatu lud, wo chternim dzeje dovno
 7 14|        przëboczi sobje svjat, że lud takji żeł v czasach dovno
 8 14|          to kolebka i truma. Ten lud won wumarł a żije. Na bjołi
 9 16|          do koscoła, różańce, co lud kaszubskji potrzebuje I
10 19| kaszubskjich ju nji ma, a wo ten lud prostich chłopóv i rebokóv
11 22|          słuńce vjidzało nobożni lud pod figurą Svjętigo Jana
12 22|         za pasturzem, szedł nasz lud. Strzod njego stari człovjek
13 22|      vesoko njosł Mękę Pańską. A lud spjevoł. Tej Matkji Boskji
14 22|           na pogan i Turkóv. — A lud spjevoł:~— Niechze radzi
15 22|    zasłonjała v pusti Izraelskji lud wod vojska Faraonovigo.~
16 22|      pjesnjô wuderzeła v nobożni lud. Las jakbe zdrevnjoł na
17 22|       Pjervji njiże las — zaczął lud tę notę spjevac, jak morzé,
18 22|          cenji beło, że ten żevi lud procemko njich sę vëdovoł
19 22|         svoji dusze, tec to całi lud kaszubskji, ten dovni i
20 23|       czase naszlë! Ma Kaszubji, lud Bożi, wod wojca i prawojca
21 24|        vszelkji wozdobë, jak ten lud, chturen vkoł nji sę zbjerô
22 24|     kalvarijskji kaplice. Beł to lud prosti: Tęgji gburzë, vesokji
23 24|        rozumjesz. Toc rzekę tak: Lud zgromadzoni vkrąg naju to
24 26|   zdarzeło le kęde vęde, bo nasz lud kaszubskji je rzitelni i
25 27|       czasach revoluceji zbrojoł lud kaszubskji procem krolovji
26 27|          z chternich njesvjadomi lud kaszubskji mogł brac chęc
27 27|        tim vjększô, zvożivszë że lud kaszubskji zebrani na jarmarku
28 30|        ve Vjelu z vjelgą paradą. Lud nasz całi z nad jezora zeszedł
29 32|  vszetkjich vsi vjidzoł rebackji lud. I won ję vjidzi!~A kjej
30 33|       gęscij, njiże przed vojną. Lud rebacki vkoł jezora vjedzoł
31 33|     złotim tmnje? Czimuż be nasz lud kaszubskji nji mjoł sę podnjesc
32 33|          Vjelu zamilkłë zvonë, a lud dreżoł, bojącë sę karë Boskji. ~
33 33|          żeł na kaszubskji zemji lud stolimóv. Żeli wonji może
34 33|          tak vjelgjigo cała, jak lud nasz povjodô, to rovnak
35 33|     drogach: Boczë, że nen dovni lud stolimóv go tam postavjił.
36 33|        vjedno, że takji dzirżkji lud vëdoł na svjat potomkóv,
37 34|  worganjista postavjił sę Trąba. Lud rebackji czołnami zjeżdżoł
38 34|      knjejach Vdzidzkjich. Bo tu lud kaszubskji, vënekani z koscołóv,
39 34|         przëstąpjiła i rzekła:~— Lud nasz rebackji nje pozvolełbe
40 36|           Ale krom tego nasz pon lud kaszubskji barzo kochô i
41 36|      dvornjik. — Won barzo kochô lud kaszubskji, a wobrazivszë
42 37|         vjelgji panovje i bjedni lud rebackji. Lud ten sę rozsepje,
43 37|   panovje i bjedni lud rebackji. Lud ten sę rozsepje, jak wostatni
44 37|          vszelkji, chternim nasz lud żivot svój dobivô v czężkji
45 37|   rozumjoł, jesz vjerzisz v svój lud i wodvjedzosz jego wostatné
46 38|          wo starich dzejach, jak lud je sobje wopovjodô, wo dzivnich
47 41|          zemji, wobchodzeł będze lud. Dom cë tej mjecz i vjid,
48 42|          zdradą i mjeczem tępjił lud nasz wob dzesęc vjekóv.
49 44|          zemji, wobchodzeł będze lud. Dom cë tej mjecz i vjid,
50 44|         kjile godzin konac mają. Lud tej movji, że mają ju vjeczné
51 44|         mjasto. V njim stolimovi lud budovoł svoje kontinë Bogu.
52 44|          zaboczeł zavołac na ten lud:~— Do mje !~Lem trzimoł
53 44|   zaczęło grac jakąs dzeką notę. Lud z dołu, vjidem dzivnim i
54 44|         v ni chvjilë. Vjidzoł jô lud tańcująci vkoł Czernjika,
55 45|    vjecznje v naszich dzejach, a lud kaszubskji mô gjinąc jak
56 45|        smjeg, chturen taje? Czeż lud nasz mô sę cofac jaż do
57 45|         njicht nje rozumje, anji lud anji ricerze. Dlotego ji