Chapter
1 1 | i wuvożelë so za grzech, kjejbe jimu, na litosc ludzką wostavjonimu,
2 1 | bełë rzitelnje całé. Ale kjejbe sę bełë chcałë wudavac procemko
3 2 | zbavjenjé vjeczné. A moglë, kjejbe le bëlë chcelë, mjeszkac
4 2 | ludzi, kjei mô movę zaklętą? Kjejbe zakrzikla, wuczulëbe krokanjé
5 2 | A jô so tak wuvożoł:~— Kjejbe won tak mogł gadac movą
6 3 | rzekł mój Anjoł Stroż:~— A kjejbe krovë v szkodę vlazlë! —~
7 7 | bełabe sę jisceła bez kuńca, kjejbe Mjichoł nje beł rzekł:~—
8 8 | koże i v tim razu bjic, kjejbe njepotcevi człovjek nastovoł
9 8 | głovę i sę dobrze wuczi. Kjejbe je gbur pusceł ze służbë,
10 8 | njeszczescé belobe sę stało, kjejbe nje won. Sto lôt njech żije!
11 8 | dijamańtovą zasługivała. Bo kjejbe taką mjała, tobe sę ludze
12 10| te murë tak sę zapadłë! A kjejbe tak pjorun strzeleł prosto
13 10| vołtorzem zavroceła do dom? — A kjejbe tak mój Anjoł Stroż zastąpjił
14 12| strachu, to szkoda. Bo vejle, kjejbe cë tak provdzevigo strachu
15 16| mje, że jô cë żiczni. Tec kjejbe tvój nje tile wojc ale dżadulk
16 17| vądole stoją młin i pjiła. Kjejbe nje beło tak cemno, vjidzelëbesta
17 18| jakbem mogl dębë vërivac. A kjejbe słuchelë mojigo granjô tesące
18 18| chtuż be ji to zganjił, kjejbe mje njim sprała? Tec mjałabe
19 18| mje je strach. Bo vejle, kjejbe voda jęła wobracac koła,
20 19| vjidzą. Movję vom panje, że kjejbe vasza Smjerc sedzała za
21 20| trąbje, dziso szedłbe mjimo, kjejbe mje Pon Bog litoscevi nje
22 20| tich dużich gruńtach. Bo kjejbe dachë napravjilë i dobetku
23 21| Leżołbes trupem, Remus, kjejbe cë to pudło beło na głovę
24 22| dobrą volą jim sę poddoł, kjejbe mje bëlë chcelë gvołtem
25 24| mogłobe bëc takji czężkji, kjejbe v njim nje beło żelaza.~
26 24| koże i v tim razu bjic, kjejbe njepotcevi człovjek nastovoł
27 24| movji, że jô be sedzoł doma, kjejbe mje nje kusilë kamrocë.
28 25| sedzema tu jak za svjatem, a kjejbe nas Pon Bog dziso v gromadze
29 25| przësnjił. Bo provdą a Bogjem: Kjejbe jô nje jego, won be mje
30 27| wobsądzilë. Lenje dej gorë Złimu, kjejbe cę chcoł kusëc, ale val
31 28| muzikańcë najedlë i napjilë, kjejbe vjesół nje beło. Tak to
32 29| jô te drzozgji zakopję. Kjejbe tu wu vas doma, co bronji
33 29| wobronje słabich i serot. Kjejbe beł żel za czasóv naszi
34 29| bëlëbe to pruskji słudze, kjejbe so nje wobrachovelë, że
35 31| nom ti pojigji nje delë, kjejbe nad njimi nje visała vojna.
36 31| człovjek v czornich ruchnach, a kjejbe to nje beło v tim głębokjim
37 31| zińdzema vstron na vipodk, kjejbe Złi Duch — jich nobliższi
38 32| vjidzec nje beło, choba kjejbe przë wodemkłich wokjennjicach
39 32| że serce be mje bolało, kjejbe ludzkô czekavosc mjała tu
40 33| ludzi be sę dostało do sodze kjejbe ten list do njich i vjédzô
41 33| czasem wojc dzecom daje. A kjejbe Trąba nje chcoł vząc tich
42 33| vëstrzelenjé ze strzelbë. Kjejbe strzeleła dva raze, tej
43 33| woborze. Cuż be to beło, kjejbe won mje beł drogę zastąpjił
44 33| dej mu njebo vjeczné. Ale kjejbe won tak na ten przikłod
45 33| njeboszczika. Bo szkoda be beło, kjejbe szurë vodni i rebë njemové
46 34| chodzi jak łęczk, jednak, kjejbe go vëprostovoł i vëprasovoł,
47 34| nocach, chdze kula padnje. A kjejbe vama sę dostało, woszczędzełbe
48 34| scignął i bełbe go zaduseł, kjejbe go nje bëlë strzimelë.~Szandara
49 36| besce mjeje bëlë złomelë, kjejbe wone nje bełë tego nołożné
50 37| rzeklë naszi ludze z Lipna, kjejbe vjidzełë v dvornjicë takjigo
51 37| vjekji z Polską. Vjidzisz, kjejbe ta Polskô jesz beła svobodnim
52 38| te jich vjatrë z morza! Kjejbe wonji njepjilë tak dobri
53 39| zmoknąc do wostatni njitkji, kjejbe le z dołu nje przëszła voda.
54 40| chvjilë zavroceł do dom, kjejbe nje słovo, chternem doł
55 41| wuvjerzeł, że mje sę le smjije, kjejbe nje ten trup pod vesoką
56 42| może sę v vodze wuduseł, kjejbe som Kjedrovskji nje beł
57 43| Nje bełbem sę dzevovoł, kjejbe jakji krosnję z długą broda,
|