Chapter

 1 1 |              pjesnjikji, jakji norod kaszubskji lubjił vëspjevivac. Z jego
 2 1 |            co go vëchovała. Po zemji kaszubskji chodzeł i noseł ludovji
 3 1 |     vizerunkjem naju zaboczoni zemji kaszubskji i ludu, chturen wona żevji.
 4 14|          jesz stojisz na dovni zemji kaszubskji. Bo wona sę cignje po gorach
 5 14|      starodovné granjice naszi zemji kaszubskji. Na połnjé zemja sę z nją
 6 14|             Smętk, zeszlë sę v zemji kaszubskji na gorze Revkole, co na
 7 16|             koscoła, różańce, co lud kaszubskji potrzebuje I co të jesz
 8 19|              woczach:~— Të jes Smętk kaszubskji! Jô cę znaję! Të jezdes
 9 19|           nje naprzikrzelë sę, żebem kaszubskji zemji v cuzi ręce nje przedovoł.
10 19|           vogę njiże vëzbëcé kavałka kaszubskji zemji, za chturną vom dobrze
11 19|            pjilë i sę vjeselilë. Ten kaszubskji pon, chturen nje chcoł bëc
12 21|        Redunji ku Gduńskovji, i ti z Kaszubskji Szvajcariji i Redunji zdrojóv,
13 22| Mjirachovskji las.~Dużi kavałk zemji kaszubskji pokrivają lase, ale żoden
14 22|         svoji dusze, tec to całi lud kaszubskji, ten dovni i ten dziseszi
15 25|       zbudzëc tich spjącich stolimóv kaszubskji zemji i zomkovjiska nasze
16 26|            le kęde vęde, bo nasz lud kaszubskji je rzitelni i boji sę Boga.~
17 26|             Bo ten nje rozumjoł movë kaszubskji. Ale to moje przesłuchanjé
18 27|       czasach revoluceji zbrojoł lud kaszubskji procem krolovji pruskjimu
19 27|          javno procują, abe ze zemji kaszubskji vënekac krolevsko-pruskji
20 27|            chternich njesvjadomi lud kaszubskji mogł brac chęc do buntu
21 27|            vjększô, zvożivszë że lud kaszubskji zebrani na jarmarku skori
22 27|         pokozoł jes jim, jak smakują kaszubskji pjęsce. Dejle poku. I na
23 29|            rovnak jô stari szlachcec kaszubskji czuję przez skorę i vjem,
24 29|             mô vłodzą na naszi zemji kaszubskji. Mojc dzecko jich lepji
25 30|              pruskji vzął nasze lase kaszubskji, to jesz z tego nji ma dokazu,
26 31|               Pożdej le! Nasz vjater kaszubskji vnetk z cebje ten sodzenni
27 33|            tmnje? Czimuż be nasz lud kaszubskji nji mjoł sę podnjesc ze
28 33|             nas nje przeszła, żeł na kaszubskji zemji lud stolimóv. Żeli
29 34|      knjejach Vdzidzkjich. Bo tu lud kaszubskji, vënekani z koscołóv, vołoł
30 35|       wumjeją, bo nogji jich wostałë kaszubskji, choc godkę i vjarę vëzbelë.~
31 36|        kamrot so wubzdurzeł zvjedzëc kaszubskji godkji wostatné granjice.~
32 36|               to je provdzevé pjekło kaszubskji. Kożdi norod mo svoje vłosné
33 36|             i provdzevi. Naju pjekło kaszubskji zresztą na tim mô vzątk
34 36|           Ale krom tego nasz pon lud kaszubskji barzo kochô i z nami vjedno
35 36|      dvornjik. — Won barzo kochô lud kaszubskji, a wobrazivszë go, zrobjilëbesta
36 37|              vjęcij, pjisorz i poeta kaszubskji.~I podoł nom rękę i pitoł:~—
37 37|              że chce zvjedzëc godkji kaszubskji wostatné granjice. Nje chcoł
38 37|             wostatné granjice godkji kaszubskji?~ —Tak won so wudboł, panje!
39 37|              wostatnich granjic movë kaszubskji?~Żeli pudzesz na zochod
40 37|           pravji co njedzelę kozanjé kaszubskji abo jak më tu rzeczemë:
41 37|          patrzą, to są naszi ksążęta kaszubskji. Mosz jich tu vszeskjich:
42 38|               Ale jich nogji wostałë kaszubskji i podług naju domoci notë
43 38|         nogach... co zniszczeł dusze kaszubskji szlachtë... co gasi wognja
44 38|            po Vkrę,—~Tej sprovdzi sę kaszubskji mit, ~Tej vznjese ksążę
45 38|            kanje na zomkach szlachtë kaszubskji, kjej jakji stari rod vëmrzec
46 38|          duńdę do wostatnich granjic kaszubskji movë.~— V jimję Wojca i
47 40|          Boskji poli wostatni koscoł kaszubskji na Pomorsce. ~Do rena jô
48 40|       cerkvjach ju dovno nobożeństva kaszubskji vëgasilë. Le v Głovczecach
49 40|            starich ludzi wodprovjelë kaszubskji, a jak më tu rzeczemë, słovjińskji
50 40|            nje wotmjenji. Listë jich kaszubskji dadzą jim v trumę i przësepją
51 40|           zgnjiją wostatné pamjątkji kaszubskji na ti zemji, jakbe je zasepałë
52 40|             zgjinjesz jak nasze rodë kaszubskji v daremni valce wo zaklęti
53 40|              beło dobrze, chdze nasz kaszubskji svjat sę chovoł, a chdze
54 40|             sę kłedlë. Bo v ti stari kaszubskji połovje smętorza kvjitłë
55 42|             chterna mje nekała przez kaszubskji kraj do jego wostatnich
56 45|             v naszich dzejach, a lud kaszubskji mô gjinąc jak smjeg, chturen
57 45|              napjisem:~Remus, ricerz kaszubskji~— Ten krziż postavjiła panji