Chapter

 1 1 |       kaszubskjim kraju, jaż go vjernô bjałka navroceła do dom. Ksążkji,
 2 2 |             mogł poradzëc. Mjichałovji bjałka przed lati wumarła i wostavjiła
 3 4 |           sedzi doma, bo to le mizernô bjałka i sę boji. ~Tak jô sobje
 4 6 | chrzescijańskji a poznji, żeli dożije, bjalka potcevô vënekô mu te głupi
 5 6 |           Jadomovji, bom sę doznoł, że bjałka, bele chcała, z chłopem
 6 12|             Cuż të chcoł? Tec jô tvoja bjałka! — Na tom sę tak wurzasł,
 7 15|            głovę nachodzą, te mu dobrô bjałka vënekô, chocbe le mjetelokjem,
 8 15|                 a kjej bes chcoł, jako bjałka tvoja na dnje dobri i na
 9 16|               Szmonces berjonces! Moja bjałka i moje dzecë vjedzą, żes
10 17|       Mackovigo. A ti not barzo z moją bjałką! Ko të, Remus, nje jes żenjałi?~—
11 17|              założą, to cę wuvędzą. Bo bjałka, boczë, choc to njibe słabé
12 17|               i nogoma, bo nacuż nom z bjałką sę zrzeszac przed svjętim
13 17|                dostanje talara a kożdô bjałka bestrą chustkę. Na pamjątkę.
14 18|           zańdę do dom z vędrovkji, to bjałka moja, Trąbjinô, przeszvankuje
15 18|               krolevjonki, zaru be mje bjałka moja vëpenetrovała, a chocbe
16 18|              Wod czasu, jak jem z moją bjałką Trąbjiną stanął przë svjętim
17 20|               trzimô v gromadze z moją bjałką Trąbjiną, to rzeczę cë,
18 20|             nje vzęłë, bo jak ze svoją bjałką nje żijesz, to wona z jinszimi
19 20|             pod dachem gospodarzi moja bjałka z corką i senem. Jich dobetk
20 20|            vzął je ze sobą i beło jego bjałką... Wod nigo stolima ma sę
21 23|           nomjilszigo dzevczęca zrobji bjałka, to be delë poku. Leon ze
22 23|             Boskô. Vjidzisz, Remus, że bjałka je przicziną vszelkjigo
23 23|           stało sę njeszczescé jinszé: Bjałka jedna na vązkii drodze przez
24 24|            korunovani jarzębjinë? Wona bjałka v bestrich ruchnach? Rzekła
25 24|              pravo. Ale jô sę skreł, a bjałka doma zastąpjiła mje vjernje.
26 25|               jô sę dobroł, że go jego bjałka sprała.~— Ale za cuż wona
27 25|              tak, żem vjidzoł, że jego bjałka mu stravë nje wugotovata.
28 25|           markotno. Ale cuż zrobjisz z bjałką? Pożiczë mje, żeli mosz
29 25|              karę, a Trąba sę ze svoją bjałką pogodzeł.~ ~
30 28|                njim chłopa. Znadz moja bjałka nje je gorszô njiż Marcijanna,
31 29|               tero moje dzotkji i moja bjalka na vesokjim brzegu Zoborskjim
32 29|                zubjeglë nom drogę moja bjałka i corka njesącë dużą pjerzenę. 
33 30|                ducha dovno ju mje moja bjałka Trabjinô vënekała. Boczë:
34 30|                jinszigo v głovje njiże bjałka! rzekł jem do Trąbë. — Jô
35 33|              be sę rozpravjic ze svoją bjałką, mjołbem do cebje jedną
36 33|                ksądz. — Ale żebe cebje bjałka svojimi wubjijczimi norzędzami
37 33|           wovjinjęti v klonovi list, a bjałka sę wuceszi i będze ludzkô.
38 33|             szedł na rozpravę ze svoją bjałką...~Długji tidzenje ma tam
39 33|           vanożi sobje po svjece, żeli bjałka jak mom nodzeję zdrovo go
40 33|                trzema rebokami i jedną bjałką. Krom njich v czołnje stojoł
41 33|              njimjała bëc pozdnji takô bjałka złô, jak moja Trąbjinô —
42 33|                że z chłopem, chternimu bjałka dobodô, njicht litoscë nji
43 33|               flintą po jezerze. Jedna bjałka z Gołunja njesącô kaczkę
44 35|              tej povjedzoł:~— Tobje mô bjałka zadané!~A kjej jô njick
45 35|              tidzenjach beła wona jego bjałka. Na wodlev wona Jaszka z
46 36|               gvoli wutropjenju z moją bjałką Trąbjiną, żem przënęceł
47 36|                żëcu tesknję sę za moją bjałką Trąbjiną, za grulką, dzerżtlą,
48 36|           stodole v njijakjis Dąbrovje bjałka mje skuseła na wustrzechę,
49 38|              bestrich ruchnach sedzała bjałka z nogoma pod sebje jak krovc.
50 38|           rzekji, le na brzegu wostala bjałka "Njevorto" i ceskała skarupë,
51 40|            jadra. Pod scaną wobskocała bjałka wogjiń na wognjisku, nad
52 41|               sę znovu połączeł z moją bjałką, jak to sę noleżi na żenjałich
53 42|                że won mô doma gorę nad bjałką a vłodzę vëkonuje rzemiszkjem.
54 42|        gromadze z jaką potcevą i mjiłą bjałką?~— Cuż to pomoże, kjej jô
55 42|               tam nje pudę! — krzikała bjałka. — Won wodszedł wod rozumu
56 43|          Wożenjilë cebje z ną njicpotą bjałką, chterna na wodpusce ve
57 45|             svjatem. Za chvjilę naszła bjałka a jô poznoł że to Marta.