Chapter
1 8 | nje przërzuci pjekjelni wogjiń tej na ten roz Smjercë botë
2 11| svjinjok, wobjeg, pjekjelni wogjiń, rożô. Jak je wod razu nje
3 12| njesc nje chcałë i patrzełv wogjiń na kominku. Vjęcij ma do
4 12| vjęzła. Jô zdrzącë, jak wogjiń z kominka czervjenjił ji
5 13| przë pjeckach, a zdrzącë v wogjiń na kominku, pravjilë wo
6 13| njebem czorni pas boru dzeleł wogjiń njeba wod krevavi vodë.
7 13| movjilë vjedno, że takji wogjiń na njebje v Svjętigo Mjichała
8 14| członkóv wutłukł jem vjorë v wogjiń pod gronkji żołnjerskji
9 14| spadła skra, tam vëtrisnął wogjiń ze svjęti zemji i łączeł
10 15| Marta mocko wobskocala wogjiń na kominku jaż woczë mjała
11 18| Pokąd jô przed szopą będę wogjiń wobskocoł, lë rozvjeszisz
12 19| krevavi buchla z nji.~Prożni wogjiń, prożni trud! ~Żodna klątva,
13 20| zopjeckjem. Trąba tam zlozł, be wogjiń wobskocac, jô vzął trigjelk,
14 20| i vrzuceł porę knepli v wogjiń, jaż zatrzeszczało skrami
15 20| muzikańta. Tej zaczął dmuchac v wogjiń, jaż mu woczë łzami zaszłë
16 20| Woboczisz vnetk, jakji to dô wogjiń. Rebocë z nad jezora przë
17 20| troje skri. — Ale jak ten wogjiń wupadnje, tej nalezema pod
18 20| beł zavoroł głovą v ten wogjiń i so moje snożé lica przëskvarzivszë
19 20| przezeroł przez nją pod wogjiń i povjedzoł:~— Provdzevô
20 20| rib i chleba. A jak ten wogjiń wopadnje, tej z pod kaminji
21 20| zajodała i zapjijała, jaż wogjiń począł gasnąc. Ale żevi
22 20| rebami i jezorovą trovą.~Jak wogjiń vëgasł, bjesadovałasma przë
23 20| momë dzis bezpjek i możemë wogjiń polëc.~Ale povjedztaż, co
24 25| beło, kjejbesma mogła sobje wogjiń wobskacëc, ale nje vjem,
25 25| przed naszą budą smjało wogjiń, bo më momë tu bezpjek jak
26 25| sechich kneplóv rozpoleł jem wogjiń. Krol jezora skuńczivszë
27 25| vjeczerzô!. rzekŁ. Zrobjile dużi wogjiń, Remus, bo ma tu daleko
28 25| przepuszczi dalij v las.~Jak sę wogjiń rozpoleł, sodł jem przë
29 25| najadła, ległasma patrzącë v wogjiń kożdi ze svojimi meslami.
30 31| strzeleckji i wobskacała wogjiń na kominku. I vnetk kanęła
31 33| duszę vëjavjic. Choba ten wogjiń, co sę v tobje żoli, samim
32 33| słuńce zaszło krevavo, a wogjiń na njebje kłodł sę na ceché
33 33| sprzęt do gotovanjô, zasepoł wogjiń i veszłasma vjadomą nom
34 33| fategji. Bjeda będze, jak tu wogjiń robjic, kjej z brzegóv pjilują.~—
35 34| woczach żoleł sę jakjis wogjiń, skarnje ji pjękné bełë
36 38| głovë przeszedł mje dzivni wogjiń, jakbe prąd sełë nje z tego
37 38| wostavjivszë slode dużi wogjiń na njebje. Łuna tego wognja
38 38| komina, na chterniin sę poleł wogjiń z kruszkovich szczepóv,
39 38| na scanje.~Wob ten czas wogjiń na njebje gusł. Damë i ricerze
40 38| njim sę żolą Svarożicovi wogjiń i vjidë...~Won szukô drogji
41 38| pochodnji i buchająci z nji wogjiń. A mjecz czężkji vzevoł
42 39| połnjé. Vjater wusnął, a zevi wogjiń loł z njeba. Dlotego ma
43 39| tero, kjej cebje dom na wogjiń do pożercô, może mje wuratujesz
44 40| scaną wobskocała bjałka wogjiń na wognjisku, nad chternim
45 40| połovę svoji drogji. Żevi wogjiń loł z njeba, a z daleka
46 40| dvjerze, dzekjimi jęzekami wogjiń zabjegł naprocem. Spjev
47 41| vëbjijają dvjerze? Przez tole wogjiń wod strzodka dostoł svoję
48 41| vjelgjich szczép drevna. Wogjiń łiszczoł v szklącich woczach
49 41| tam nalezesz. Jô zrobję wogjiń na kominku, bo vama będze
50 41| dmuchnęła i ju vjesołi wogjiń bjił kominem v gorę.~Tej
51 41| zdrzała cvjardimi woczoma v wogjiń, a po długji chvjilë rzekła
52 41| vjekovała. Położ drevna na wogjiń.~Kjej jem przëłożeł drevna,
53 41| zdrzała cvjardimi woczoma v wogjiń, tej zaczęła movjic:~— Ve
54 41| sedzała cecho, patrzącô v wogjiń. Woczë ji zemnim szklełë
55 42| v moji jizdebce, a kjej wogjiń dudnjoł a mroz vëcinoł rozgji
56 44| stol, a czestô, jak zdrój a wogjiń tvojich woczu będze rządzeł
|