Chapter

 1 1 | Przëboczeło mje sę też na szkołach no pitanjé Remusové wo krolevjonce
 2 4 |        przez vodę. Tam stoji vesok no staré zomkovjiszcze. Kjej
 3 5 |         gorę naprocem, bo to będze no zomkovjisko. Brodu będze
 4 6 |            to, że pon Gnjotę i mje no tak srodze wukoroł, wona
 5 6 |     płinęła pod zomkovjiskjem. Ale no zomkovjisko stojalo sztek
 6 6 |           vëszedł njevëpjekłi, jak no ni trzeji chłopocë. A mje
 7 6 |           Chtuż tu je Putifarzeną?~No të, Marcijanno! — rzekł
 8 7 |            sedzoł v ti słomje, jak no Danjel v kuli Ivóv. A jesc
 9 8 |          blevjązkę dlo Martë. ~Jak no Marta mje z trzëdzenni prize
10 10|           woczu i nagrodzeł mje za no straszné cerpjenjé v pustim
11 13|           wonim sklepje, chdze mje no skrelë po dobëcu na Golijace.
12 14|          stopjenjami v gorę, chdze no Straszk dovnji mjeszkivoł.~
13 14|       rozmajitigo sztołtu, jak mje no Mjichoł spominął. Ale moja
14 14|        vłożëc jarzmo na sebje, jak no njemé bidlątko i jak strzode
15 14|            knopjęcich lôt, kjej to no Straszk vëlecoł gospodarzëc
16 15|            gbur sę pitoł vprost:~— No cuż, Remus, wostanjesz z
17 18|          mje. Przëboczoło mje wono no straszedło, chterno mje
18 18|         zveczajnô ludzkô notera.~— No, tej jô nje vjem co na to
19 20|           sę v ti chvjilë, jak mje no potcevi Mjichoł i Marta
20 21|           ti chvjilë so przëboczeł no pudło z voza, chterno mje
21 23|            czężkji wobroz dvjigac? No, za to jô KIerikovę kobjołkę
22 24|            kapliczkji pod Vigodą i no dzevczę, co boso v kompanjiji
23 25|    przenjesła na dziseszich ludzi.~No, ale tero sę fefka vëpoleła.
24 26|     poczujesz głóv na karku, njiże no bormistrzové celę.~Ale won
25 28|            ale gvesno mjoł gorz za no rąganjé v Zvadze. Njiczim
26 29|         jałovcovi, pod chternim jô no zakopoł pęczk smolnich drzozg.
27 29|             żem zaczął schnąc, jak no przed lati na pustkovju.
28 30|            va dvaji v gromadze jak no ve Zvadze na litkupje. Takji
29 30|            mje mocko zaboloła, jak no po nim pjekjelnim trunku
30 33|       Pitejce sę le Remusa, jak jô no v Strzepczu szandarze svoją
31 33|     wuvożoł: A chtuż jich tam vje? No, jak won mje tede wo nich
32 33|            jaż dva talarë zbjegłë!~No, i sprava poszła jak zveczajno:
33 35|            jidą zbłądzoną drogą.~— No, tej jô njechcę vjęcij vjedzec.
34 35|         womona nje wosamętała, jak no za młodich lôt na zomkovjisku
35 36|         takjigo sposobu, jak wonji no ze mną v sodzë postąpjilë.~
36 36|   kavalerzë, godni takjigo pałacu. No, ale wobmijma sę, choc le
37 36|            człovjek, chternimu pon no movjił: Derda. Jak służka
38 36|           tej rzekł vzdichającë:~— No, przënomji jô sę do ti buchtë
39 36|           mje starigo grzesznjika! No, tero mje mają!~Ale czorni
40 37|            mje jesz serce bjije.~— No, to sę zmocnji tim dobrim
41 38|          tero jô sę dobroł:~Tec to no vojsko, chternem vjidzoł
42 39|       przëboczeł jem sobje, jak jô no z njeboszczikjem krolem
43 39|       Vejherova i wuzdrzoł za sobą no vjelgji vojsko cenji, chterno
44 40|            zaboczëc że mu sę Derda no v Sorbsku przedstavjił jako
45 41|            z rodu Borkóv!~Tak wona no v Sorbsku v ni straszni
46 41|       wostrzejszô przeprava, njiże no ve Zvadze! Ale i dziso jeden
47 41|     Przëboczeł jem sobje tero, jak no Mjichoł na Lipińskjich pustkach
48 41|         dobrze — verazno szła, jak no wonge ve Zvadze, chdzem
49 42|        trzecé, wo czim starô Julka no v chacena smjegu spominęła:
50 42|          rzekł rągającim głosem:~— No komu, jak vdovje po Trąbje?
51 42|              To sę vje ! Żedë, jak no to chitri norod, też volą
52 42|            wob noc lezesz do vdóv? No, pożdejle, stari grzesznjiku!~
53 42|           v scanje, chdze przedtim no wokno beło, i patrzeł do
54 44|     skarnje nabrałë vezdrzenjô jak no v Sorbsku, kjej zdrzała
55 45|         patrzeła na mje Marta, jak no wona mje wobjod przënjesła
56 45|           na słuńcu. A dzecë — jak no dzece — pomału przëvekłë