Chapter

 1 1 |      Juszkami. Dlotego tile gubóv vjidzec beło na jegu skarnjach jak
 2 2 |             Jakuż won może Smjerc vjidzec?~—Won stanje, bo won ję
 3 3 |        Może, żebe co przez drzeva vjidzec beło abo możebe co z lasa
 4 3 |         wodemkłi na pjersach, doł vjidzec koszulę z varpu, a ta koszula
 5 5 |      chcałë, tak nje przëpłinęłë. Vjidzec też jem nji mogł po rzece
 6 6 |         dvuch a po njim njick nje vjidzec. Dziżanga z njego, ale woschłi
 7 8 |           mô przërodzonigo szeku. Vjidzec to po jego wuczinkach. A
 8 8 |            Przez to jak na dłonji vjidzec beło wolszkę, chterna sę
 9 8 |          czornigo szło jezorem. I vjidzec beło, że to jidze prosto
10 9 |      cemice nje błądzełë i daleko vjidzec beło v szarim połvjidze.
11 10|        meszlę — mjoł sę ji vjęcij vjidzec, njiże jô. Njicht nje vjinjen,
12 11|          choc jô v cem noscë njic vjidzec nji mogł, i zaczęło mje
13 11|           latarnją na balce, żebe vjidzec, przeżegnoł sę, napluł v
14 14|          i zrobił vjid, ale njick vjidzec nje beło, a gozdz sedzoł
15 16|          Bo jakuż wona mô sę jimu vjidzec, kjej won voli svoję Karolinę
16 18|        moich licach i sę gorzeł.~—Vjidzec! rzekł żes të, Remus, wurosł
17 20|      gromada ludztva, że chcołbem vjidzec tego szandarę, cobe naju
18 20|          A na gorze krom cemnoscë vjidzec beło grebi wuzimkji vesokjich
19 20| rozsvjeceł ju noc, tak że vszetko vjidzec beło jak za dnja. Ale na
20 20|        mosz wodvożné. Volołbem cę vjidzec żołnjerzem, bo mosz vszetko,
21 22|         jednigo voza. Jak ju beło vjidzec spodné deskji voza, tej
22 24|     knopjęcich lôt. A chcołbem go vjidzec jesz takjim Zoborskjim jak
23 25|      letkji vjater roznekoł dokę. Vjidzec beło daleko v las. A mje
24 25|        przë vożni worędzë będzema vjidzec.~Reno, jak jôwodecknął,
25 26|         wokna tile njeba nje beło vjidzec, cobe ręką przëkreł. Żodna
26 29|         mjedze njimi bełbem voloł vjidzec njeprzijocela Czernjik.
27 31|        njeboszczika przënjese. Bo vjidzec, że volô wojca cë svjętô.~
28 32|       wumjerającigo sena, chturen vjidzec go pragnął przed skonanjim.
29 32|        żodnich do vigodë nje beło vjidzec. Le pod furą wod vjidu stojało
30 32|           v kożdi gburskji chace. Vjidzec tero beło, że njeboszczik
31 32|          vesokji brzeg. Przez nje vjidzec beło całą wotnogę jezora
32 32|         jezora jich mjedze krzami vjidzec nje beło, choba kjejbe przë
33 33|      Zoborom, ale i v stronę Plęs vjidzec, co sę na jezerze dzeje.
34 33|         zvjercadłem. Ale njick sę vjidzec nje dało, le jesz roz słabo
35 33|      Przez lukji v jizbje verazno vjidzec beło, jak wonji najeżdżają.
36 33|           kominku. Ztąd tero beło vjidzec, że trzë czołna rebackji
37 33|  szandarami i zaczął jich gonjic. Vjidzec beło, jak rebocë sę vłożilë
38 33|    grzechotanjim po jezerze, choc vjidzec go nje beło, bo noc nad
39 33|           vëpatrzeł, nji mogł nas vjidzec, jak ma ceszij kota podbjeżała
40 35|          i czesze grzevę, żebe sę vjidzec ti jistni. Jak jô v mankolijach
41 36|         czim krocij, tim veraznji vjidzec beło, że njichto jadze.
42 36|      naszich czortóv?~Przez wokno vjidzec belo czornigo jak smoła
43 37|      vëbavjic zapadli zomk i chce vjidzec wostatné granjice godkji
44 38|           malovoł, tegom nji mogł vjidzec, bo vjelgji łoża jego płotna
45 38|          tam godom wo dzirżkoscë! Vjidzec, że dobrô krev v tvojich
46 39|          vapnem. Żevigo człovjeka vjidzec nje beło, le dalek przode
47 39|          czas. Pod nen pas vjidiu vjidzec beło, jak długji łodegji
48 40|          słuńca, na nort i połnjé vjidzec rozcignjęti kraj mjedze
49 41|           szła a jednak Juszk jak vjidzec nje beło, tak nje beło.
50 41|       kuli go tam procem kurzatvë vjidzec.~Tak jô sę rozzeroł na vszetkji
51 41|          prosto, to bełbem muszoł vjidzec vjid v ni chace na gorce,
52 41|        dzejałë ti nocë.~Ale chatë vjidzec nje beło.~Przëboczeł jem
53 41|      ludze z vjosk na milę v krąg vjidzec ję mogą, a starô takô, że
54 43|     stronë pjerszi roz sę dostoł. Vjidzec beło za vodą, v chterni
55 43|        abo dunë vëvrocą!~Naprocem vjidzec beło vesokji brzeg Zoborskji,