Chapter
1 1 | dzecinnich latach ludze i rzecze svjata nje tak chiże mjijają vedle
2 2 | tego, co z progu drugjigo svjata vësłoł mje mjedze ludzi —
3 2 | grzeszni. Bo bëlë panami svjata. Chtuż jô procem njich,
4 3 | podpłinęłë, jak zogodkji z cuzigo svjata, dva vjclgji kołpje. Stanovjiłë
5 4 | chadzac będzesz po drogach svjata, po chternich vanożenjé
6 8 | Wotrąbjivszë jednę stronę svjata, trąbjił na dregą. I tak
7 8 | na vszeskji szterë nortë svjata. A bor, chturen naju na
8 8 | godoł vszetkjimi godkami svjata. Żebe nje won, mokrô voda
9 8 | duszę Pon Bog na początku svjata prawojcovji Jadomovji doł
10 9 | zdrzoł na szterë stronë svjata, ponad czubë chojeczk i
11 11| ksężeca i vogą na zegarze svjata. Jô jezdem tamą przë vjelgjim
12 11| sedzę na sprężenje porządku svjata i dbaję, żebe szłë na wotmjanë:
13 11| wugrądzoni, nje vëleze do kuńca svjata!~Takji mocné postanovjenjé
14 11| Bog litoscevi na początku svjata zasoł procem njim rozmajité
15 13| jakjich nortóv dalekjigo svjata v nasze naszlë vse i pustkovjô.
16 13| Jô vjedno meszlę, że kuńc svjata sę zbliżô, jak go Sibela
17 13| vë meslice, że jidze kuńc svjata? — pitom sę.~—To jô cë zaru
18 13| ręku wod woranjô — tej kuńc svjata będze blizko. Tu na naszim
19 13| va młodi może jesz kuńca svjata nje dożijeta, bo noprzod
20 13| pjesnji będze won panem tego svjata połczvarta lata. Lepji dlo
21 14| v sobje. — Choba porządk svjata na wopak sę vëvroceł! Chtuż
22 14| pjesnjô żałobnô smutnigo svjata.~Za kjile pocerzi Marcijanna
23 14| wod razu z głębokjigo dna svjata budova ludzkô wurosnje do
24 14| naju porządk wod początku svjata wod Boga beł namjenjoni
25 15| stojała wosoba nje z tego svjata. Dobrze vjidzałam, choc
26 15| chvjile mje wodgrodzoł wod svjata. Tej jem vstoł, przeżegnoł
27 17| sprovadzeł so bjałkę ze svjata, chterna klekotu młina słuchac
28 17| naszimu. Bodejże wod początku svjata abo przënomnji wod potopu —
29 24| rozmiszlac wo wofjarze Zbavjicela svjata. A jednak tę moję pjerszą
30 24| provadzi v svjat a moja ze svjata. Ale tak mje na duszë, jakbesma
31 25| Bog dziso v gromadze ze svjata vzął, to be może i v rok
32 27| nowukji wo spravjedlivoscë svjata, a nameslivszë sę, rzekł
33 27| że procem spravjedlivoscë svjata kara mje nje minje, ale
34 28| nji mjoł żodni vjédze ze svjata, tej czuł jem sę tak wopuszczoni,
35 29| Zoborskji tak marnje ze svjata zchodzema? — Gvoli tego
36 29| mogł spokojno zińsc z tego svjata.~Ale cuż znaczi wudba ludzkô,
37 31| sprava. Njick mje spravë svjata nje woblecałë i żebe nje
38 32| vjeczną notę, jak wod początku svjata. Budzełë sę vse, przëczupłé
39 32| kjej słuńce spędzi noc ze svjata, reno vjidzą tę vesoką Bożąmękę.
40 32| mjęv czężkji choroscë ze svjata gorączkovich womon budzeła
41 32| to też le jakji vjid ze svjata do ti jomë vpodô. ~Naszedłszë
42 33| Bo i v tich dalekjich wod svjata stronach namnożoni po vojnje
43 33| nadińdzenjé Jańcekresta i kuńc svjata. Kjedem sę ksędza wo to
44 33| minęłë dnje a novjinë ze svjata szłë lepszé. Zaraza nje
45 33| Remus, za żodni skarbë svjata bem tu v ti jomje nje vësedzoł
46 35| ludze ze vszeskjich stron svjata. A kożdi z njich mô głovę
47 35| głodem, a zeszedł bes ze svjata bez rozgrzeszenjô. bo ksędza
48 38| jakbe prąd sełë nje z tego svjata. Strzęsło to mną, jak v
49 38| wotvarté dvjerze do drugjigo svjata. Le v jednich łożach krom
50 38| wodemknąc wokno do tego svjata, co sę wotmikô za progjem
51 39| vleczesz jaż tu, na ten kuńc svjata, tego jô sę doznac nji mogę!~
52 39| pjosk i voda v tim dzelu svjata. Ale pokąd wonji mają taką
53 39| pudę na kuńc kaszubskjigo svjata, le dziso nje vjem, cze
54 41| sę takô kurzatva, żesma svjata nje vjidzała. V takji krzikvjo
55 42| cechi i wobojętni na spravë svjata.~Czimuż jô ti jego wostrzegji
|