Chapter

 1 1 |           Fresza i jô: ma żeła v dobri zgodze, ale Remusa wona
 2 2 |         cë to pjismo dô do rękji dobri człovjek, tej ju jinszimi
 3 4 |        człovjekovji, chturen beł dobri i stateczni, bom znała go.
 4 6 |    grzeszë, Marcijanno, bo to je dobri szlach do robotë. Żerni
 5 8 |        na mje i sę pitoł:~—A ten dobri cliłopok, chtuż to je? Bo
 6 8 |     ksążce!~Jakji tam bëlë ludze dobri i lechi! Vszetko, com tam
 7 9 |        wodprovjoł dlo njich duch dobri. Toteż daleko czuc beło
 8 11|       vëchodzec na jav, jak lica dobri matkji. A jô, njimem sę
 9 15|      mocnigo gnota. Do robotë je dobri. A te mankolije, co mu głovę
10 15|       będą vjedzec, jakji të jes dobri i procovjiti, bo rozumjema
11 15|        jako bjałka tvoja na dnje dobri i na bjedę. Tero vjesz! —~
12 17|         kłopotóv a va psujeta mu dobri handel.~Na to zrobjito mję
13 18|       pjesnją wo wopjece Boskji. Dobri Trąba! Na svój sposob szedł
14 18|     strzimoł. Zebe le tero jakji dobri podfrisztek dostac, nabrałobe
15 20|          po vsach mjeszkają sami dobri ludze, gburzë i rebocë,
16 20|  płivającim złotem! Njech Bog dô dobri hańdel Gduńszczanom, pokąd
17 20|        Gduńszczanom, pokąd takji dobri trunk fabrikują, a zdrovje
18 21|        Czernjik, ten ze Zvadë.~— Dobri vjeczor, Remus! — rzekł
19 22|             wodrzekł Trąba — jak dobri wuczink njespodzevano naleze
20 24|         nowuce wopovjodoł dzecku dobri ksądz, to mje tu na woczach
21 24|     trzimjącë sę za ręce. Gvesno dobri Bog jich tam na kalvariji
22 25|     dovjedzą v żëcu, że zrobjilë dobri wuczink i dvum głodnim vędrom
23 25|  vjeczerzą. Żieli mój wobrechunk dobri, to będze wod tich mogjił
24 25|      wobrechunk krola jezora beł dobri, i dalek i szerok nje beło
25 26|       całą kopę, bo na njich bëł dobri vzątk. Leżałë wone tero
26 27|      stenką, Stach, Klerik i mój dobri tovarzesz Trąba. Vjidno
27 27|        żebe kam sę zlitovoł.~Mój dobri tovarzesz Trąba płakał i
28 28|        małimu...  ~Groł won tam, dobri tovarzesz, jeden vjersz
29 31|         naprocem nama i rzekł:~— Dobri ludze! Żeli mota przë duszë
30 31|          Kaszubom Remus. Boczta, dobri ludze: Som Pon Jezus, choc
31 31|          chętno przëjimnę a moji dobri tovarzesze gvesno także.
32 31|         ale mocną, i mje żiczeła dobri nocë.~Delë nom do spanjô
33 33|         jomje pod zemją wużiczeł dobri ksądz Paveł, z początku
34 33|         sę nalezc muszą butelkji dobri gorzołkji. Ale nom żodne
35 33|          harbatë. Bo to je trunk dobri. Jô mom całą paczkę z Vejherova
36 33| dvjerzami do tego kretovjiska?~— Dobri duch njikomu njick złego
37 33|         jem.~—Vjem jô, że to beł dobri człovjek, le baro njeszczestlevi.
38 34|        droga wod vaszi sę dzeli. Dobri Trąba, chturen tak dzirżko
39 34|        vjedno, kjej chto mjiłi i dobri sę woddzękuje. Ku reszce
40 34|          ksądz dobrodzij beł tak dobri i dlo njich wodpravjił na
41 34|       przedstovjołbe jesz chłopa dobri mjarë. Może tobe sę jegomoscë
42 34|            Cuż va sobje żiczeła, dobri ludze?~— Hochvirden! — rzekł
43 35|     pjenjędzi jak lodu. Zrobjisz dobri hańdel a jô naceszę sebje
44 36|   robjiła?~— Mje sę zdaje, że to dobri pon — rzekł jem. — Może
45 36|          zresztą na tim mô vzątk dobri, bo ne scignjęti skorë przedaje
46 36|         za wuchem:~— Pon nasz je dobri i gvesno ze Złem njic nji
47 37|         żort vëboczita, bo je to dobri Kaszuba, a co vjęcij, pjisorz
48 38|        Kjejbe wonji njepjilë tak dobri duńskji vodkji, tobe te
49 38|     wobezdrzoł. Stojelë vkoł mje dobri Trąba, dvornjik i filut
50 39|          żevi vińdzema, to jakji dobri nasz patron v njebje mô
51 40|  przemovjił:~— Remus! Gvesno Bog dobri kozoł stolimom tę gorę wusepac,
52 40|     zavrocema do dom.~—  Tede to dobri traf, że cę jesz roz vjidzę,
53 42|          vjęcij, njiże trzeba!~— Dobri vë jesce człovjek! — rzekł
54 42|      chleb, kjej na procę ludzką dobri Bog z njeba zesle rosę i
55 42|          głęboką vodę. Ale pokąd dobri Bog jich budzi po lasach,