Chapter

 1 2 |        Bog mô drogę namjenjoną, boczë, że duch mój po smjercë,
 2 2 |   człovjek, a nje małi Remus:~— Boczë — knopku, to je tak: Mocnô
 3 2 |       wodrzekła Marcijanna. — A boczë, że i naju chata mô takji
 4 4 |       czeladni i povjedzała: ~— Boczë, knopku, żebes nje narosł
 5 6 |     jednigo won do mie rzekł:~— Boczë, knopku, Mojzesz mjoł też
 6 6 |           Tej jô ji vëłożeł:~—  Boczë: Naju rzeka v lese, to Jordan,
 7 8 |       to co mu kożą. Ale vjedno boczë, żebes sę z tego spovjodoł,
 8 8 |   Przikozanjé, tej won rzekł:~— Boczë, knopku, i zapjiszë so to
 9 9 |      mroz tnje jak rozgami. Ale boczë, przińdze czas, że jak jô
10 10|          bjedni Remusu, cerpji! Boczë, cużje tvoje cerpjenjé procem
11 11|     robji, co cë sę vjidzi, ale boczë, żebes sę nje dostało v
12 14|     rzekł:~— Zdrzë na te ręce i boczë, że wone vjele krevji ludzkji
13 14|       Golijata i na njim dobeł. Boczë, i jô sę bjił z takjim Golijatem,
14 14|        vroceł i go nje vënekoł. Boczë: Co porę lôt zjeżdżelë tn
15 14|        nji zvjerzęta i roslenë. Boczë, chłopku, że v ludzkjim
16 14|        Wudzirżë serce, Remus, i boczë sobje, co rzekła krolevjonka.
17 14|       mogło.~A Mjichoł rzekł:~— Boczë, Remus — są ludze takji,
18 14|      zaczął mje tak povjadac:~— Boczë, chłopku, coc rzekę dziso.
19 14|         klinem do wuscô Wodrë i boczë, że przeszedłszë rzekę tę
20 14|     grobami starszich svojich i boczë, że mjedze njimi bëlë takji,
21 14|        naszigo kraju i rzekł:~— Boczë! Tam dalij ku Wodrze nasza
22 15|        i chvjilę przemiszloł. — Boczë: Jô chcę vëbavjic zapadłi
23 15|         i zedel przë kominku? — Boczë, bjedni seroto, że cuzi
24 17|        gadej! wodrzekł Trąba. — Boczë: Co moje skrzepkji spjevają
25 17|       to cę wuvędzą. Bo bjałka, boczë, choc to njibe słabé slvorzenjé,
26 18|       będze!— wodrzekł Trąba. — Boczë Remus: Muzika to je bronjô
27 18|       beła pevnô. Bo skrzepkji, boczë, to moja strzelba, a trąba
28 18|       Tvoja godka nji mô szekô. Boczë: Jô vjidzoł krolevjonkę
29 18|     pomocë nje beł so doł radë. Boczë: To vje1gô a svjętô pjesnjô,
30 19|      skrzepjice jesz nje grałë. Boczë, żebe cë sę nje rozlecałë:~
31 22|     vojsko cenji pędzeło dalij. Boczë: Jô vjidzę, a nje vjem słova,
32 22|      Trąba stanovjił i rzekł:~— Boczë Remus! Tam na levą rękę,
33 22|      mje, rzekł Trąba:~— Remus! Boczë, ma tam mjimo maszerovac
34 25|       jakbes czuł krzik sovë to boczë, że jô vołom. V tim razu
35 27|         głovą i povjodoł tak:~— Boczë, Remus: Na zemji panuje
36 27|   pozdnjeszigo wużetku vjedzoł. Boczë: Żeli të komu co krijamko
37 27|        za naszę krzivdę!... Ale boczë, Remus: Jô wo tobje nje
38 29|     probovac ruszëc z molu. Ale boczë: Won sę daje ręką jedni
39 30|       bjałka Trabjinô vënekała. Boczë: Jô so poszedł do lasa i
40 30|   strzimję!~— Tak lë nje gadej! Boczë: Dobrą volą wonji cę vëpuszcza,
41 30|        vëpuszczą. Le të, Remus, boczë, żebes, kjej cë dadzą flintę
42 32|     probovac ruszëc z molu. Ale boczë: won sę daje ręką jednigo
43 33|     njikomu wo njim nje movjił. Boczë, Trąbo, że vjęcij dobrich
44 33|   będzesz mjoł mjecz i vjid, to boczë na to, że notera ludzkjigo
45 33|    chadzac po svjece, —chadej i boczë, że to, co robjisz ve zgodze
46 33|        na rozestajnich drogach: Boczë, że nen dovni lud stolimóv
47 33|        a tak ju nji ma retunku. Boczë, za dva dnji a nopozdnji
48 35|       cę sprovadzeł, Trąbo, ale boczë: Pokąd wuczuję po vsach
49 37|         wo jedzenjé i vigodę... Boczë: Ti, co długą regą z tich
50 40|         rzekł pon Sorbskji. Ale boczë: Ma tam są tego nołożni.
51 40|        drugji roz tam nje chcą. Boczë: Nen czorni wod żogóvk zbjeranjô
52 41|      kjej mje nje będze. Bo jô, boczë, ju nje będę długo vjekovała.
53 41|          krziknęła Julka. — Ale boczë, duchu złoscë i potępjenjô!
54 42| vłosnoscą zemji a duszą Boga.~— Boczë, Remus, coc rzekę!—wodezvało
55 42|        jak koscelni z Lipna! Le boczë: Nje sadnje worzeł na grzędze