Chapter
1 6 | navetk mje sę zdało, że vszescë Svjęti na vołtorzu ze mje
2 7 | spjeszeła sę Marcijanna. Vszescë wonji trzeji vrzeszczelë
3 8 | Różovô stążka ve varkocze, a vszescë chłopocë sobje pjętë za
4 8 | tę cudovną ksążkę?~Tej sę vszescë vëpjerają, że tego njibe
5 8 | żeda zatrzimała, jak ju vszescë poszlë, abe wod njego kupjic
6 9 | jem njick, le nocą, kjej vszescë spełë, podnjosł jem sę z
7 10| jesz njebeła namjenjonô.~Vszescë vjeselnjicë sę stanovjilë,
8 11| jaż jô mesloł, że sę naszi vszescë na pustkovju pobudzą. Alem
9 13| żnjivo valné.~Bëlë tede vszescë spokojni, le knop nasz bojoł
10 13| zamkłi dotechczos na gorze! Vszescë stojelë na woborze, ale
11 14| morzem zachovelë, ti ju vszescë wuroslë v njevoli i nje
12 14| reszce dvjerze sę wodemklë a vszescë ves7lë do Straszkovi jizbë
13 14| Chori doł znak ręką, żebe vszescë vëszlë, ale na mje patrzeł,
14 14| Bogu vjadomich. Të i jô i vszescë na tim pustkovju mają svoje
15 14| rodzëc będze.~Wob vjeczerzę vszescë sedzelë cecho. A Marcijanna
16 14| dusza cvjardnjała. Kjej ju vszescë wodeszlë zmovjivszë pocerz
17 14| vëszedł do czeladni, chdze vszescë domovnjicë sę do gromadë
18 15| veńc v vodę, tak że ma sę vszescë zatrzimała. Pochodnje vëvołivałë
19 15| mjetelokjem, decht łagodnje. Tu më vszescë jego godkę rozumjejemë,
20 16| wuretovoł wod mokri vodë. Vszescë wonji: bube, mame i zejde
21 17| Trąba.~—Ti wudbë më bëlë vszescë, më ludze szarvarkovi. A
22 17| povjodała bojkji. Tej wonji vszescë wobstąpjilë jich i sę dzevovelë,
23 17| przënomnji wod potopu — bo tej sę vszescë ludze vetopjilë — sedzała
24 18| tovarzestvje, chdze mje tu vszescë znają, jak topjelc jakji
25 19| jak wumarłimu.~Zervelë sę vszescë. Przëpodł do njego ten z
26 20| wodezvoł krol jezora,— Vszescë vjedzą, że Trąbjinô wo cę
27 21| bukji wod długjich set lôt. Vszescë wonji sę tam zeszlë z naszigo
28 21| Njebjeskjigo, jaż Matka Boskô i vszescë Svjęti chvalëc będą i sę
29 23| Të pudzesz ze mną, jak vszescë wusną, na wustrzechę nad
30 24| zveczajóv choc wonji jednak vszescë jednigo ducha i movë.~Wurosłi
31 24| Czernjik, cze jakji jinszi. Vszescë ti advokacë żiją le z przekrącanjô
32 24| V karczmje wonji sedzelë vszescë. Ti mjeszczanje z berłami,
33 25| przestrzeloł. Tak wonji bëlë vszescë na mje zavzęti. Muszisz
34 27| muszą zęboma vłosni gębë, a vszescë złosnjicë muszą slenę połknąc,
35 28| zbłądzonigo. Gvesno wonji ju vszescë wo mje zaboczilë. Morcen
36 28| zadreżą jak czorcë v pjekle vszescë sługovje njespravjedlevoscë,
37 30| vëpuszcza, bo jidze vojna. Vszescë movją, że Njemce vëpuszczą
38 31| wopovjodoł wo svojim vojovanju. A vszescë, co z njim bëlë na vojnje,
39 31| Klema do nas i zaczęłasma vszescë v gromadze radzëc, jakbe
40 33| nje zdradzałë nom, cze vszescë wodjechalë, cze też wostavjilë
41 33| strach sedzi. Ko rovnak vszescë rebocë tu vkrąg vjedzą,
42 34| nama zapodalë, żdelësma vszescë na Trąbę, żebe vjedzec,
43 34| do sodze ku Chojnjicom. Vszescë ma sę srodze zajiscelë taką
44 34| Macka i stari Małgorzatë. Vszescë mjałasma nodzeję v Bogu,
45 35| grobach pamjętają? Bo tu vszescë, krom mje jednigo, wo njich
46 38| dopoloni svjece. Sedzelësma vszescë cecho, le pon sę wodezvoł:~—
47 40| rzekłszë wo samim panu, są vszescë v jakjichs kantrach z njedobrimi
48 41| svjece beło tak cecho, jakbe vszescë ludze vëmerlë i le jô som
49 41| pjekła pjerszi roz potkoł. Vszescë mje rozumjelë. Ale Czernjik
50 41| Czernjikovji dej poku, bo ma tu vszescë svjodkami, że won sę wod
51 42| sę na Matkę Boską Sevną. Vszescë ludze z wokolice dalij i
52 42| przezvjisko, bo zvelë go vszescë Rzemiszkjem z tego, że krom
53 44| vprzek i spak na placu. Vszescë sę przed njim rozstąpovelë,
54 45| pon Czernjik. Dzevovelë sę vszescë, że anji konjom anji voznjikovji
|