Chapter

 1 3 | mjesądzovim, kjej jem v stanji na mojim bjednim łożku płakoł nad
 2 3 |           smoka, jak płakałam nad mojim ludem i sobą. Bełam njemovą,
 3 6 | jarzębjinë, co tam strożovała nad mojim gronkjem czornim i złotim
 4 8 |        sedzoł pravje v chlevje na mojim łożku. Wokoma Liza i Gnjadi
 5 9 |     czetoł som, a to vjeczorami v mojim łożku v stanji, z jedni
 6 9 |          Marcijannë, a czetoł jem mojim konjom głosno, bo wone sę
 7 9 |        Tej zaczęla mje, gcbą przë mojim wuchu, szeptac:~— Poj ztąd
 8 10|       vëzbeł vszelką vortosc. ~Na mojim łożku pod zelonim wokjenkjem
 9 11|           dobroł.~Kjej jô legł na mojim łożku pod zelonim wokjenkjem,
10 12|      wudbę, të jesz zaspjevosz na mojim pogrzebje.~— Bronji Boże!
11 12|        beła zdovanô. Sedzoł jem v mojim cemnim norciku i zdrzoł,
12 15|           grobu, drogę, chterna v mojim młodim żëcu kożdi roz tak
13 18|     vëschłë. Ko nji możesz jisc v mojim tovarzestvje, chdze mje
14 18|         wognju Trąbovim, samim le mojim długjim vampsem wobleczoni,
15 20|           Rzekł:~— I vjitom vas v mojim krolestvje jako gosci! —
16 20|         wobzerej, kjej chcesz bëc mojim przejacelem. Jô za chvjilę
17 20|          njim co dobrigo.~Trąba v mojim długjim vampsu sę zervoł
18 20| przeskurzëc? — wodrzekł Trąba. Ko mojim rzemjęsłem je rozvjeselenjé
19 21|       kjej meszlę v ti chvjilë wo mojim njeszczescu, tej vjidzę
20 25|           rozłożę sicenę na dachu mojim sposobem.~Ze sechich kneplóv
21 25|    vjeczora jô ju społ v Lipnje v mojim łożku. Szczestlevi, że mom
22 25|          że mogę smjało chodzec z mojim hańdlem po vsach i po mjastach.
23 26|           przëboczeło, jak jem na mojim łożku v stanji na Lipińskjich
24 28|       zaboczę Ko za jakji dzeń po mojim wobsądzenju kanęlë v moji
25 28|            Alem sę strzimol, żebe mojim męczicelom nje dac worędzë
26 31|          napomknął, że to njibe z mojim rozumem nje je, jak wu jinszich
27 31|     lubjiczkovą. Bo taką moc jô v mojim granju mom, kjej le chcę.
28 31|         rozumjec, co besce mje wo mojim wojcu wopovjadelë. Jezdesce
29 31|          bosce wostalné chvjile z mojim wojcern przebivelë.~I podała
30 34|           jezdem. Njech njichto z mojim pjismem zańdze do ksędza
31 34|     woddzękovoł jem sę z ksędzem, mojim nolepszim nawuczicelem tam
32 34|          na to pastor Krauze. —Wo mojim posłaństvje vëpitivac vë
33 34|            do Lipna. Drugji roz v mojim żëcu zatrzasł jem za sobą
34 36|           szklonkach na pokozkę v mojim muzeum.~Trąba vezdrzoł na
35 36|         to vjem, że pjerszi roz v mojim żëcu tesknję sę za moją
36 38|      tovarzeszem zabroł z drogji. Mojim ludzom to ju njeje dzivno,
37 38|          sę tak krotko spravjił z mojim morusem, choc jes beł wudbë,
38 38|         na głovje — pjerszi roz v mojim żëcu — bo z nich vjelgjich
39 38|       zamjenjoł na bladą cenją. V mojim ręku pochodnjô zgasła, a
40 38|           gvesno tak beł wurzasłi mojim womglenjim, że na njic vjęcij
41 40|   klasnjęcu mjeteloka na chrzebce mojim! A chocbe to dało guz, jak
42 41|         zgodę v spravje spôdku po mojim brace. Wodtąd won tu sedzi
43 41|        Vęglikovjic i szedł jem po mojim szlachu, vjidnim na smjegu,
44 42|      valkę dzivnich moci, chterne mojim żëcim kjerują, mje samimu
45 42|          sę rechlij, jaż trova na mojim grobje trzë raze wurosnje
46 42|          mje — Trąbjinô, vdova po mojim druchu.~— Cuż të chcała,
47 42|           bo wob jinszé lata jô z mojim zmarłim kamrotem vanożeł
48 42|      godką. Ale ko won rovnak beł mojim goscem, trzeba go beło poczestovac.
49 42|       jizdebce wu szkolnigo. Przë mojim łożku sedzała Trąbjinô i
50 42|          sę rechlij, jaż trova na mojim grobje trzë raze wurosnje
51 43|         Pjerszi i uwostatni roz v mojim żëcu wukochanô kobjeta wobdarovała
52 45|          poznovoł, le po durach v mojim vampsu, tim samim, v chternim
53 45|          żol nje scesnął serca za mojim vjesołim tovarzeszem Trąbą.
54 45|       vszeskjigo noszczeslevszé v mojim żëcu!~Zegar ten tero vjisi