Chapter

 1 1 |        na jich wudbę mjec lepszé żëcé. Zamjast vanożëc po svjece,
 2 1 |        Zbjerom na pogrzeb!~Bo na żëcé rzitelnim Bogjem njevjele
 3 3 |          tak be beł tam v smjegu żëcé wostavjił i zmorzł.~Mol,
 4 8 |         so to głęboko v pamjęcë: Żëcé vszelakjimu stvorzenju doł
 5 8 |  stvorzenju doł Pon Bog som i to zëcé je Jego. Dlotego Won vëdoł
 6 8 |    nastovoł na cnotę bjałkji, na żëcé bliznigo abo na żëcé tvoje.
 7 8 |          na żëcé bliznigo abo na żëcé tvoje. I v tim razu nje
 8 8 |        parobku — bos të mje moje żëcé retovoł — wodstąpję ję napoł
 9 9 |     vszetko sę vożëc będę. Krev, żëcé moje tobje dom i zbavjenjé
10 9 |          sę stało, ale całé moje żëcé na pustkovju chiżim krokjem
11 11|         na wotmjanë: dzeń i noc, żëcé i smjerc.~— Nje rozumjem
12 13|     przejachoł przez vartë. Całé żëcé won potim chodzeł kulavi,
13 14|          paradë noseł przez całé żëcé. Bo tak sę słuchô nom ricerzom
14 14|        le sę dobrelë do sebje na żëcé i smjerc. Dobeł nasz, ale
15 14|          Njech cę to nje dzevji!~Żëcé ludzi i narodóv vjęcij je
16 16|         jô vjem — bełbes bezmała żëcé straceł za nją. Jakji të
17 16|    gorzeł, bos mje bjednimu żedu żëcé retovoł. Sadnji, Remus,
18 19|  jutrznjô rożovô~zmortvichvstanć zëcé dô,~be povstavszë z mogjił
19 19|          mdze tvoe jimję klnąc. ~Zëcé tvojich belnich cór ~będze
20 20|         mocko ceszeł, że retovoł żëcé. A ten z bjołą brodą rzekł:~—
21 20|         retovoł svobodę a może i żëcé, kjej ne kęsi psë pruskji
22 22|   potkanjô dziso vjedzec nji ma. Zëcé to jak norcik v czornim
23 24|         njimi rządzą. Wofjarovac żëcé, be jim dac vjid i przë
24 24|        pana i rzekł:~— Vorto dac żëcé i szczescé za vëbavjenjé
25 24|    nastovoł na cnotę bjałkji, na żëcé bliznigo, abo i na żëcé
26 24|          żëcé bliznigo, abo i na żëcé tvoje. I v tim razn nje
27 27|       novo zaczął svoje vistępné żëcé i po krotkjim statkovanju
28 28|       krolevskjigo. Som sobje na żëcé zarobję, bele mje vëpusceł
29 29|          mjało, żebe chodzeło wo żëcé i smjerc, tej njech jedno
30 33|       Drugji vëdosz wob drogę na żëcé.~— Na żëcé mje njic nje
31 33|          wob drogę na żëcé.~— Na żëcé mje njic nje not! — wodrzekł
32 34|          snadno zdrovjé a może i żëcé vëzbëc. — Tero choba vjece
33 36|          prorokuje, co ji gvesno żëcé wukroci. Dzivno nom vszetkjim,
34 38|       tak povjodoł:~— Przez całé zëcé moje jô zbjeroł kożdą pamjątkę,
35 38|      jeden z mjeszczanóv straceł żëcé a kjile czężkji wucerpjelë
36 38|       sedzi, chterna ji przetnje żëcé v młodich latach. Stari
37 38|        nogji i czuł jem, jak mje żëcé wopuszczô. Ale jesz przez
38 39|       noc Małgorzatë, ale ratuje żëcé Trąbë i svoje. ~ ~Jutrznjô
39 39|     pożercô, może mje wuratujesz żëcé.~I vzął jem i zapoleł ksążkę
40 39|       sobje novą kupjic, a ratuj żëcé, chternigo nje kupjisz.
41 40| ricerzovji polskjimu, chturen mu żëcé retovoł v bjitvje. Rzeczë
42 41|       povjodała.~Z tim vszetkjim żëcé moje sę wodtąd njick nje
43 41|       Łisce. Wobrządk stari, jak żëcé ludzi na ti zemji, wobchodzeł
44 42|         a v ti valce straceł jes żëcé. Ale jô wo tobje pamjętac
45 42|   wurzędu koscelnigo zarobjoł na żëcé szevjectvem. Rzemiszk tede
46 42|        vdovą. Kobjecesko mjałobe żëcé, a gmina be sę vëzbeła czężoru.
47 43|          krolevjonko jezora, nad żëcé i nad vszestko, co dlo mje
48 44|       Łisce. Wobrządk stari, jak żëcé ludzi na ti zemji, wobchodzeł
49 45|        sobje v nen czas wodebroł żëcé bez pokusicela, kjejbem
50 45|           żebe strzimac dalij to żëcé jaż do kuńca, jakji svjętô
51 45|  Dlotegojô vzął i napjisoł svoje żëcé, żebe skra Ormuzdovô sę
52 45|          duszë.~Jezdem wudbë, że żëcé ludzkji jidze vkrąg. Zkąd
53 45|       duszą rozumjec.~Takji beło żëcé i takjich przigód doznoł,