Chapter

 1 3 |          svjece, njim przemovjic będę mogła.~Ale jô vjedno vjidzoł
 2 4 |      Gadejle na svój sposób a jô będę vjedzała.~Cuż jô mjoł godac? ~
 3 4 |         i dom? Hej, i jô vanożëc będę! Njechle wurosnę! Tam za
 4 6 |     jarzębjiną. Njech przëkrije! Będę jô szukoł Straszka v Zabłockjigo
 5 7 |      wuczinkji jô z tobą bjic sę będę v Jimję Boskji, be cę wukarac.
 6 7 |         tim, cos të zrobjił, nje będę tero movjiła. Ale to cë
 7 8 |          Tej jô so wudboł, że ję będę czetivoł po roboce vjeczorami.~
 8 9 |        żort. Na vszetko sę vożëc będę. Krev, żëcé moje tobje dom
 9 10|          Jô cë sę wodsłużę, czim będę mogł.~Morcin na to sę chvjilkę
10 10|         v nen czas povjedzoł, że będę tu dziso v norciku skrëti
11 14|         pomału, a jô cę rozumjec będę. Tec movjisz naszą wojcovestą
12 14|       będą, a kjej jich namavjac będę, rzeką, żem głupi!~Won sę
13 14|         takji sele z tobą movjic będę. Wotvorzë wokna, żebe vjater
14 14|       cbvjilë. ~A jô wodrzekł:~— Będę skrą Ormuzdovą!~— Pudzesz
15 14|          Vëpełnję tvoję żeczbę i będę skrą Ormuzdovą! ~Cud Boskji!
16 15|    wodrzekł jem. —Ale szukac vas będę, panje. A chdzeż vas nalezę?~—
17 15| tovarzisze lôt młodich, tesknjic będę a może i płakac, ale wostac
18 16|  rozumjoł i wodrzekł:~— To jô cë będę povjodoł. Kjileż to zim
19 17|        Nje! Jô sę też żenjic nje będę!~— Ha, ha rozesmjoł sę Trąba. —
20 17|          i parobkom do tuńca, to będę mjoł też co vzątku. Na noclig
21 18|     kuńca żëcô po svjece chodzec będę i szukac takjich, co sę
22 18|      duszą. Pokąd jô przed szopą będę wogjiń wobskocoł, lë rozvjeszisz
23 20|       chvjile jô z njimi vojovac będę, a kjej mje smjerc zabjerze,
24 22|         v mjech i na plece, a jô będę karovoł tvoję prożną kare.
25 23|        Bo chto vje, na jak długo będę sę muszoł najesc. Le të
26 24|      sobje żëcô wodebrac! Jak jô będę na naszich jezorach, tej
27 27|          mje łesz zadac, kjej cę będę bronjił. Na szczescé të
28 27| Ormuzdovą, a jô, puchoczArimana, będę hukoł vkol muróv tvoji sodze.~
29 27|         na wulicach mjasta. A jô będę grivoł wod czasu do czasu
30 27|          tej notę skoczną: to jô będę.~Przëszlë i Stach z Klerikjem
31 29|        senje — bo tak cę nazevac będę wobznajmję. Jedna, to wodpovjedz
32 29|        jaż mój sin dorosnje a jô będę mogł spokojno zińsc z tego
33 29|        na znak że sę bronjic nje będę. Na to wonji sę ku mje puscilë.
34 30|         tvojimu vłosnimu chcenju będę cę muszoł vëvlec z ti sodze.
35 31|      przińdze. A jô jinszigo nje będę, jak tego, co ten znak pokoże,
36 31|        Tej ju njick jinszigo, le będę muszoł po vszetkjich molach
37 33|    njepotrzebovaną sełę strzimac będę muszoł na svoji skorze.~
38 33|         Lipna jaż po Vejherovo i będę njosł jegomoscë list, jakbe
39 33|       dostanje. Dejce list, a jô będę wob drogę grivoł jesz roz
40 33|          moja sę wodgrzeje i nje będę rebą. Ej Remus, żebes të
41 34|          wobleczę, tej jô ju nje będę ksędzem Pavłem, le gburem
42 37|          Vëboczë, że jô pjic nje będę. Jô jem gvesno vjele starszi
43 37|      moji przodkovje. Jô z njich będę wostatni.~Jak ma podeszła
44 37|          jozc do svoji jomë, jaż będę mogł z njim jisc dalij v
45 40|          Jô kląkł i povjedzoł:~— Będę proseł Boga wo jich zmortvichvstanjé!
46 40|        mocami. Ach Remus! Jak jô będę szczestlevi przë pjerszim
47 41|         Ho, ho! Ju jô vjęcij nje będę grivoł pjerszi notë v Mjirachovskjim
48 41|      będze. Bo jô, boczë, ju nje będę długo vjekovała. Położ drevna
49 42|         Jô sę z tobą spjerac nje będę, kobjeto! — rzekł szołtes. —
50 42|         Ale jô wo tobje pamjętac będę!~V moji jizdebce wu szkolnigo,
51 42|            Pomocë mje nje not!~— Będę pjilovała, be cebje nje
52 42|         njick nji mom doma.~— Jô będę żdoł na cebje, Remus, bo
53 42|          navet cnotlevą. Cuż tam będę wobvjijoł v bavelnę! Povjem