Chapter

 1 8 |     stronë vjatru. A govor jego trąbë sę rozlegoł i vołoł tak:~
 2 17|      mój tovarzesz porvoł sę do trąbë, przësadzeł ję do gębë i
 3 17|        svigo!~Rzekł jem tede do Trąbë.~—Dopitejże sę jego, czimu
 4 18|       narod bojąci, wuzbrojił v trąbë i njiczim vjęcij le granjim
 5 18|        na słomje i rzekł jem do Trąbë:~— Zrobji tak jak jô. Legnji
 6 18|        vjelgji. Tak jô rzekł do Trąbë:~— Tec të vjedzoł, że tu
 7 18|        dechem nji moglë v svoje trąbë dąc żedovje, kjej za Boga
 8 20|    wonji zrobją! — rzekł jem do Trąbë. Tec jô so le spravjedlevje
 9 20|          Beł jem vjarë, że rada Trąbë je dobrô. I przëboczeło
10 20|    trąbę i jął dąc. A głos jego trąbë wod razu povtorzelë drzeva
11 20|         doł czuc straszlevi rëk Trąbë:~— Ludze retujta, bo wutonę!~
12 20|         nas na zemji i rzekł do Trąbë:~— Tero le mje zjim mój
13 20|   jezora nje zvożającë na słova Trąbë.~— A do sobotë zatrzimom
14 21|     będą i sę ceszëc z bjednigo Trąbë.~— Płakac będą, że takji
15 22|      mną dało sę czuc spjevanjé Trąbë:~— Sedzi sobje zając pod
16 22|    Starô Julka na pjerszi słova Trąbë vstała i poszła ku vsë razu
17 22|   Franck i Klerik. Wonji sę wod Trąbë dovjedzelë, że na mje njeprzelevkji
18 25|     deszczach.~Pon szkolni radę Trąbë pochvolił i vëszekovoł mje
19 27|        v tovarzestvje muzikańta Trąbë na folvark Zvadę. Z pomstë,
20 27|        że moje granjé naksztołt trąbë jerichońskji przebjije murë
21 28|     Kole Zopust jô wodebroł wod Trąbë takji lest:~— Mój druchu
22 30|             XXX~Vjerné drużstvo Trąbë. ~Lato zazdrzało przez kratë
23 30|      njiże bjałka! rzekł jem do Trąbë. — Jô chcę vëbavjic zapadłi
24 30|      nji może znjesc...~Sztrofa Trąbë sę skuńczeła, a jô znovu
25 31|      kamrot Veber przed bramą v trąbë dęlë, jak na jakji svjęto.
26 31|   vëzdrzało: Dvuch muzikantóv v trąbë dącich a jô slode z moją
27 31|  czornigo?~Zdrzę i tej movję do Trąbë:~— Tam sedzi człovjek v
28 31| naprovadzel jich tą drogą.~Rada Trąbë nom sę vjidzała. Za chvjilkę
29 32|       wodmavjającigo brevijorz. Trąbë z razu nje beło, bo gvesno
30 33|       serdeczno z tego jiscenjô Trąbë, bo nacuż won chłop, żebe
31 33|   naszigo Remusa. Wu smjesznigo Trąbë njicht nje będze szukoł
32 33|      kożuch i skorzanni pas dlo Trąbë. Wob ten czas vęgle sę rozżolełë,
33 33|         smjałasma sę z bjednigo Trąbë. Ale won sę wo to na naju
34 33|         strachu? — pitoł jem sę Trąbë.~—Jegomosc povje, że to
35 35|     bełbem z njimi pogodoł, ale Trąbë nje beło, a godkę moję: —
36 35|       szerokji gardło łiszcząci trąbë. '~— Ha, tero cebje mom! —
37 36|         zatopjił chiże munsztuk trąbë mjedze vąse i brodę, nadął
38 38|     jidę z tobą! — rzekł jem do Trąbë.~— Jidzta z Bogjem! — rzekł
39 39|     Małgorzatë, ale ratuje żëcé Trąbë i svoje. ~ ~Jutrznjô rożovô
40 39|        morzu. Rzekł jem tede do Trąbë:~— Chto vje, chdze tu v
41 39|        zbjegło, le vrocëc sę do Trąbë, chturen też ju na mje vołoł.
42 39|         sobje i rzekł jem to do Trąbë. ~Ale won krąceł głovą:~—
43 39|   zbłądzonigo. Tak rzekł jem do Trąbë:~— Grej! — Może rovnak chdze
44 39|       sełą. Na rozdzerająci zev trąbë vjid sę zaczął zibotac,
45 41|         v chace na polu. Smjerc Trąbë. ~Nje liczeł jem sobje jesz
46 41|         vjid. Rzekł jem tede do Trąbë:~— Navprost jô vjidzę vjid,
47 41|        drogji za znakami krokóv Trąbë. Ku reszcem je nalozł. Szłë
48 42|         verazno przë wuchu głos Trąbë:~— Remus! Czo!~Vezdrzoł
49 42|         kol mojigo wucha glosem Trąbë:~— Jak cesnjesz wostatną
50 42|       żol mje scesnął serce, że Trąbë przë mje nje beło. Kożdi
51 42|    trova na grobje njeboszczika Trąbë trzeci roz vërosnje i zvjędnjeje.~