Chapter

 1 1 |         dzeń kole dnja na woczach stoji, a nad novjększim dzivem
 2 1 |          Povjedzce mje: Chdzeż to stoji nen zaklęti zomk i chdze
 3 4 |         rzekji. Tam poł leżi, poł stoji krzevô chojna nad vodą,
 4 4 |           sę wodmeslała. Naprocem stoji gora. Do gorë provadzi brod
 5 4 |     provadzi brod przez vodę. Tam stoji vesok no staré zomkovjiszcze.
 6 5 |         mocko zabolało. Zdrzę — a stoji jarzębjina. A kjej ji sę
 7 5 |   jarzębjiną, chterna na ti gorze stoji. A njikomu njick nje povjedz. —
 8 6 |    wobjecaną, wo chterni v ksążce stoji. Na taką godkę wona sę zdzevjiła
 9 8 |        chdze to vszetko napjisané stoji. Zaru vëszukom.~Na to Marcijanna
10 14|           jaż bezmała tęde, chdze stoji Berlin, stoleca Njemcóv
11 14|           koscoł po njich jeszcze stoji. Pudzesz tam jaż przed vołtorz
12 14|        rzekł:~— Wumarł pon. Njech stoji czas!~— Vëbjił won tę njeszczestlevą
13 18|       bełobe mje straszno. Bo tam stoji tile rur i koł zębovatich,
14 19|         tvój vłos. ~Za dvjerzarni stoji kat!~Duszęc porvje Czorta
15 20|        Vjidzę jak przez dokę. Nje stoji tam naprocem las? Stoji.
16 20|           stoji tam naprocem las? Stoji. Pojma i wugotujma sobje
17 22|          Svjętigo Jana Njepomuka. Stoji wona tam pokuńc mjasta,
18 22|   Skorzeva. Vestrzod zelonich lip stoji pomnjik nigo svjętigo ksędza,
19 22|          slode. Tero wuvożej: Tam stoji karczm a nade drogą, chterną
20 22|         rękę, jakjich sto krokóv, stoji na karczma ze szandarami.
21 24|        szerokji drodze do Gduńska stoji wona v szarich murach, prostô,
22 25|         po lese. Tu krotko v dole stoji błotko z czestą vodą. Trzeba
23 25|         njedaleko wod naju v lese stoji wurzma vesokô, chterną ludze
24 26|        mje nen tłomocz, co v njim stoji i kozelë mje podpjisac.
25 28|       mjedze Grzebovem i Lizokami stoji vesokô i szamotanô vjatrami
26 29|    przokozanjii Boskjim napjisané stoji, czije pravo je lepszé?
27 29|         stron wod njego ku Lipnje stoji wosobno jak pustelnjik jeden
28 29|        njimi jeden srodze vjelgji stoji na drugjim plaskatim kaminju,
29 29|       njim njizko. Na jego spodku stoji voda, ale vnetk vińdzesz
30 29|           drzév na vjechrzu zemji stoji i njikomu nje zdradzeł tajemnjice
31 30|             A cuż na tim papjorze stoji?~—  Njick takjigo! Remus
32 32|           A tu, chdze ta Bożomęka stoji, beło jich wostatné woddzękovanjé
33 32|        njimi jeden srodze vjelgji stoji na drugjim plaskatim kaminju,
34 32|    movjiło:~—Tu duch krola jezora stoji i na naju zdrzi!~Wobszedłszë
35 33|          Mjono jego i przezvjisko stoji na lesce napjisané. Zańdzesz
36 33|           Pjotra, jak stojała tak stoji i stojec będze, krom vszetkjim
37 34|         jadze. Jego furmonka jesz stoji na przededvjerzu. Ale nje
38 34|          jô wuzdrzoł, że nade mną stoji panna Klema. V ji woczach
39 35|           sobje na Żarnovc, chdze stoji klosztor, chvalni v dzejach
40 36|       takjigo, wo czim svjat, jak stoji, jesz nje czuł. Może to
41 36|       vrzeszczoł:~— Tam won znovu stoji, nen djobeł wod zbjeranjô
42 40|        rzec, zdrzącë na cebje, że stoji przede mną cuzi człovjek.
43 40|          wusepanô przez stolimóv, stoji gora Revekoł. Jak sreberni
44 41| Vęglikovjice na Vdzidzkji jezora, stoji starô chojna. Tak vjelgô
45 41|    pamjęcë jich wojcóv, jak dziso stoji: Veższô njiż vjeżô koscoła
46 42|          koscoła, vjidzę Trąbjinô stoji kole mje. Tak jô sę pitom:~—
47 42|      pravjił:~— V Pjismje Svjętim stoji, że Pon Bog stvorzeł Jevę
48 42|          tak:~— Jak długo ta vjes stoji, gvesno jesz jego mjeszkańce
49 43|         jak z daleka, chdze njebo stoji na zemji, kanęła vązkô czornô
50 44|        dzivnimi znakami popjisani stoji won tam vcsoko v polu, ale
51 45|         ne bjołi kołpje. Za rzeką stoji zomkovjisko. Vedle njego