Chapter

 1 1 |         Kelera: "Marsz, marsz, me serce na Kalvariją!", chturen
 2 1 |        Podzevjisz sę jim tile, co serce roz zabjije, a woczë wobrocisz
 3 3 |         svoji gvjozdze a wudzirzë serce do vjelgji spravë. Zdrzë,
 4 3 |           mje beło krolevjonkji i serce mje bolało, żem beł takji
 5 4 |            pełna paprocë. Chto mô serce wodvożné, jidze tam v noc
 6 7 |          v lese, be jimu wodvożné serce zmjękczëc, to bjej do pjekla,
 7 8 |     chocbe mjoł vątrobę jak voł a serce jak kam. A cuż jô mom dlo
 8 9 |          czasu. Smutk mje sciskoł serce a v tim jistnim czasu wucechë
 9 9 | vëchodzilë z koscoła. V tim mje v serce pchnęło, jakbe rozpolonim
10 9 |      pałag i rozpłakoł bez kuńca. Serce mje postąpjiło pod gardło
11 9 |          do mje, żem jego bjijącé serce czuł przë pjersë. Ji skarnjô
12 10|       tego, bo bjednimu Remusovji serce pęknje!~Takji mesle mje
13 10|        nje woboczisz! — krziknęło serce ve mje. I nje namiszlającë
14 12|           rzekę i czuł ji bjijącé serce przë moji skarnji. I przëszło
15 14|         svoji Gvjozdze i wudzirżë serce do vjelgji spravë. Zdrzë,
16 14|           jem kuńczeł:~— Wudzirżë serce, Remus, i boczë sobje, co
17 15|          vëbłądzi na vjidné pola. Serce mje v pjersach scvjardnjało
18 19|          a mje wod tego vjidzenjô serce bjic woprzestało i nji mogł
19 20|       Chłop z cebje jak stolim, a serce mosz wodvożné. Volołbem
20 20|            Stolimovji zapoleło sę serce i vzął i kriamko vëbudovoł
21 22|      vjelgô nota:~Marsz, marsz me serce na kalvariją, ~Tam jest
22 25|         krola jezora. Kąsk mje sę serce scesnęło, bom jednigo za
23 25|       njim, chternigo jesz vjedno serce boli wo nę pannę. — Głupi,
24 26|         to njic nje wodrzekł, ale serce mje zaczęło mocko bjic,
25 29|        jakbe pałąkjem scesnęlo za serce. Jô so wuvożoł, że to wod
26 29|           ricerskji v tobje bjije serce. Nje znaję tvojigo wojca
27 30|    pazecha. Vojna jidze i dlotego serce krolevskji pełné je łaskji
28 31|           cë Bog zapłaci za dobré serce i za goscenę, chterną jô
29 32|     szemarzełë jakjis zevë, a mje serce movjiło:~—Tu duch krola
30 32|          nje povjedzelë, bobe mje serce barzo bolalo.~I vëcignęła
31 32|        takji svjęti pamjątkji, że serce be mje bolało, kjejbe ludzkô
32 33|           wokazivoł vjarę i dobré serce, tak żem jimu wokna i dvjerze
33 33|           Tim bem może ji cvjardé serce zmjękczeł. Ale czego krom
34 34|     gromadze z Trąba. Takji to je serce ludzkji! Dusza moja całą
35 34|         ve vjidze kominka woczë i serce kormjił pjęknoscą pannë
36 35|    zemgloc. Takji żol mje scesnął serce! A mesle mje woblotałë głovę
37 37|        Złego. Ze strachu mje jesz serce bjije.~— No, to sę zmocnji
38 37|     smjerc norodóv kosę klepje...~Serce mje krevavjiło na te słova,
39 39|      sprzęt bez dusze, jednak mje serce scesnęło, kjej jem zjął
40 40|        zvątpjenjé chveceło mje za serce, czującigo taką godkę reboka.
41 41| wodpoczivoł, bo mu sełë wubivało.~Serce mje zaczęło bjic mocno,
42 41|        spôdk meldovac?~Ale ve mje serce vezbrało żolem nad mojm
43 42|         svjat! Le żol mje scesnął serce, że Trąbë przë mje nje beło.
44 42|          Klema z Vesokjich Zobór. Serce mje zaczęlo bjic jak młotem
45 43|          mje duszę. Ale krom tego serce moje beło pełné redoscë.
46 43|          szłasma dalij bez słova, serce pełne vdzęcznoscë do Boga
47 44|          Takô żałosc mje scesnęła serce, żem zaboczeł, chdze jezdem
48 44|         żolełë sę wognje, ale mje serce zasłabło, jak wonge małimu
49 45|      sobje muł, skarupë i muszle?~Serce mje sę chcało pęknąc i chęc
50 45|           czas v bjedné zvątpjałé serce. Bo dorosłim moje słovo
51 45|           I doznoł jem sę tede, a serce mje sę redovało, że dzecë