Chapter

 1 2 |        je tak: Mocnô je ta chata nasza, v srąb vëbudovanô z camróv,
 2 5 |      drogą! ~Chdzesta va podzała naszą krolevjonkę młodą? ~Hej,
 3 5 |     czasu, jażbe zmovjił "Wojcze nasza" i "Zdrovas Marija", a pevnje
 4 6 |         to Abraham, a jego żona, nasza panji to Zara.~— To nje
 5 6 |        mają! —Vjidzisz! Ale kjej nasza panji będze mjała wosmëdzesąt
 6 7 |          sę svjęconą vodą. Panji nasza przez cebje izë chusteczką
 7 14|       rozumjec będę. Tec movjisz naszą wojcovestą godką kaszubską
 8 14|       nji mô do cebje przistępu. Nasza Marcijanna lękała sę wo
 9 14|       Boczë! Tam dalij ku Wodrze nasza mova ju vëmarła. Tam bracô
10 14|   wostatné granjice, chdze movją naszą godką. A będzesz zadovot
11 17|       takô mova je na svjece jak nasza kaszubskô.~Ale som pon wudovoł,
12 17|          na ti zemji. Vjarę mają naszą. Ale przezviska jich jô
13 17|       zębë i rzekł do naju godką naszą:~—Nje mąceta, ludkovje,
14 20|    vstanje przed nami.~Przeprava nasza wodbeła sę jak Trąba sę
15 20|         wodpovjedzoł.~—Won movji naszą godką — rzekł Trąba. — Le
16 20| wustąpjiłasma anji kroku. Bo też nasza. Zoborskjich — rozga — wod
17 21|       procesije v parafijach nad naszą drogą do svjętigo mjescô!
18 21|       Kaszubji, nasz norod, krev nasza. Pod svojimi chorągvjami,
19 24|          koże. Tej nasze mesle i nasza procô pudą jedną drogą.
20 25| bęborkami lato. Wobskacële przed naszą budą smjało wogjiń, bo më
21 25|         svjeżich rib.~— To będze nasza vjeczerzô!. rzekŁ. Zrobjile
22 25|        rzekl krol jezora. — Tero nasza kompanjijô ju dovno spji
23 26|    szandara nje movji po polsku: Nasza rada mjeskô i majestrat
24 27|       muszą sę nją struc. Spravą naszą —advokatóv je, żebe tich,
25 27|         vistępni planë. Policejô nasza mimo wostrigo pjilovanjô
26 28|   pjesnji przësżła drugô, kolęda nasza:~— V żłobje leżi, chtuż
27 31|          spravę.~— Chtuż vëbavji naszą zaklętą krolovą, kjej vszetkjich
28 31|          Trąba, ledvjesma zjadła naszą bjedną stravę, jął gadac,
29 33|          wobrachunkji.~Czimuż be nasza zaklętô mova kaszubskô nji
30 33|         wobjimoł głęboko v zemji naszą krijovkę. Pokąd vjidu beło
31 33|         pod vjelgjim jasonem nad naszą jomą. Panna Klema naju może
32 33|       mocë na vodë i lase.~Ale v naszą stronę wonji nje zavrocilë.
33 33|         pokąd ma tam sedzała nad naszą svjeczką i słuchała na bębnjenjé
34 33|          rozżolełë, że wod njich nasza kuchnjô i jizba nachopałë
35 34|         nje czuł.~Tak muszałasma naszą czekavosc wodstavjic jaż
36 35|         ksążąt kaszubskjich mova nasza jesz do negji nje vëmarła.
37 35|    wostatné granjice chdze movją naszą godką... — Kjej mje porene
38 35|           Pokąd wuczuję po vsach naszą kaszubską movę, to pudę
39 36|        pałacu chodzą. A panjenka nasza vpodô v krampë i prorokuje,
40 37|     rebackji norod movjąci godką naszą. Jesz v Głovczecach pastor
41 37|       Bolesłavem wochrzceł zemję naszą vkoł Wodrë jaż po Łebę,
42 38|      vjidzoł, jak vëmjerała mova nasza, chterna za mojich lôt panovała
43 38|          mojich woczach zapodała nasza kaszubskô, jak v povjostce
44 39|          za rzeką Pustinką movją naszą movą, navetk jaż po wuscé
45 40|        dozvolają v szkole movjic naszą kaszubską godką. V cerkvjach
46 40|   zasepałë vędrującé dinë. Godka nasza jesz żije tu i za Pustinką
47 42|          pochovac. V takjim razu nasza gromada będze go ju muszala
48 43|      tero żoltim vjidem podzemną naszą jizbę wobsvjecała. Vonjô
49 43|          vodë przebjegłszë przez naszą jizbę vëvaleła dvjerze do
50 43|     vëvrocenjim. Zveczajną drogą naszą vrocëc sę nje beło możno.
51 44|          co zes łë z njeba na tę naszą zemję kaszubską. To ta chvjila.