Chapter

 1 1 |  chodzeło na dzecinnich nożkach, chtuż tej na Kaszubach nje znoł
 2 2 |           Bo bëlë panami svjata. Chtuż jô procem njich, bjedni
 3 4 |         i lasem v dalekji svjat. Chtuż to mogł bëc, wo chternim
 4 4 |         skjidnje, to na jarmarku chtuż ję kupji? Të le ji zaru
 5 4 |        jął vołac na mje łupk: ~— Chtuż jidze? Chtuż jidze? ~Ale
 6 4 |        mje łupk: ~— Chtuż jidze? Chtuż jidze? ~Ale jô so wuvożoi:
 7 5 |      svjece! — rzekł jem do se — Chtuż tu gronk wostavjił?~Ale
 8 6 |    głovje. Vjera i tak będze, bo chtuż ze zdrovim rozumem szukołbe
 9 6 |      krovę a dregjimu le povroz. Chtuż sę sadnje pod mjedzą i z
10 6 |       zdarzeł, tede krziknęła:~— Chtuż tu je Putifarzeną?~No të,
11 6 |         vëszczerzoł.~Tej wona:~— Chtuż to smje davac mje takji
12 7 |   krijovkę.~Tak jô so wuvożoł.~— Chtuż lo vszetko wutropjenjé spravjił,
13 8 |            A ten dobri cliłopok, chtuż to je? Bo jô jego godkji
14 10|        nami, movjącë do sebje:~— Chtuż to tak nekô po drodze v
15 10| Sakramańtóv. Nje tak dovno temu. Chtuż be mje beł v nen czas povjedzoł,
16 10|      zaszklełë gvjozdë ji woczu. Chtuż të jes, Remusu, żebes żądoł,
17 11|        cë z tego wutropjenjô.~—A chtuż të jes takji?~— Jô jem wodvroconą
18 13|        nami pruskji szandarzë, a chtuż z naszich wodvożi sę, be
19 13|           jaż krev sę burzi. Ale chtuż sę jimu tam przësłuchô?
20 14|     svjata na wopak sę vëvroceł! Chtuż v gromnjiczniku mô co do
21 14|          słova i jem wodrzekl:~— Chtuż jô jem, bjedni pasturk i
22 14|         Mjichała i sę pitoł:~— A chtuż to je, ten pon, co v Straszkovi
23 15|       bezmała że nje vërzasł. Bo chtuż tam stojoł na brzegu rzekji?~—
24 15| przëvjesëc szkaplerz na drogę. A chtuż jinszi be cë go zavjeseł?
25 15|     rzekła:~—Poj, Remus, do dom! Chtuż tam na svjece cë dobrze
26 15|       zemję a mroze zgurdżą las. Chtuż cë dô dach nad głovą i zedel
27 18|         dobrała z mjetelokjem. A chtuż be ji to zganjił, kjejbe
28 21|  Podnjese! — wodezvoł Trąba — bo chtuż be groł marsza v Mjirachovskjim
29 21|       gvesno ju szłë tą drogą, a chtuż będze dvjigoł wobroz Nosvjętszi
30 22|         vjem, chto të takji.~— A chtuż të jezdes, kobjeto? — pitoł
31 23|         rzekł szandara wostro. A chtuż të jes takji?~— Jô — wodezvoł
32 28|          nasza:~— V żłobje leżi, chtuż pobjeżi kolędovac małimu...  ~
33 28|           Trzimej sę dzirżko, bo chtuż vje, cze naszi bjedë nje
34 28|      nasze talare wu Neumana. Bo chtuż vje, cze to nje belë pjenjądze
35 29|   porządkji wu naju vprovodzają. Chtuż jich wo to proseł? Czeż
36 30|          nji mają jinszi robotë. Chtuż to tam vje? I krol jezora
37 30|       jinszigo! — rzekł Czernjik Chtuż povje, że tińtem na papjorze
38 31|          bracô za cuzą spravę.~— Chtuż vëbavji naszą zaklętą krolovą,
39 31|         pustkovju, njeczułam. Bo chtuż tu wu naju mjołbe smjoc
40 33|     Trąba. — Bo jô so wuvożoł: A chtuż jich tam vje? No, jak won
41 34|      njeszczestlevich Kaszubach. Chtuż nom bjednim, njewuczałim
42 34|        vjédzą njeprzijacelom. Bo chtuż vje, chto wonji?~Jô vjedzoł
43 34|     vezdrzoł na mje i rzekł:~— A chtuż vë takji?~— Won vom tego
44 34|         mje godała: Jidz do dom! Chtuż të jezdes, bjedni vanogo,
45 35|        nje beło, a godkę moję: — chtuż be ją beł rozumjoł?~Z pjerszim
46 35|   wopatovje bogatich klosztoróv?~Chtuż to zgaseł pamjęc i kozoł
47 36|      wumrzec i bëc pochovani. Bo chtuż vje, czebem strzod tile
48 38|          zomk, chturen vëbavjic. chtuż veznje na sę? Belë takji
49 38|          ku zapadłim zomkom, ale chtuż dô mu mjecz i vjid?...~Slode
50 38|        wonim wukozkom v rzece. A chtuż to jachoł na przodze? V
51 41|        cenjô, noremné pitanjé:~— Chtuż të provdzevje jezdes, Remus,