Chapter

 1 2 |       delë krołevjonce svobodę! —~Alem so v ti jistni chvjilë przëboczeł,
 2 2 |         Straszka szukac po chace, alem sę bojoł,żebe mje nje nabjiłë.
 3 3 |      słuchoł i stoł przë dobetku. Alem tego sobje nje wuvożoł za
 4 3 |           vsadził i doł jem poku. Alem za to vjele pod ną wukorunovaną
 5 4 |         Jô nje społ — rzekł jem — alem vjidzoł.~— A cuż të vjidzoł? ~—
 6 4 |           jô stojoł cecho i żdoł.~Alem sę nje dożdoł. Raptem bo
 7 5 |         mądrimi woczami patrzełë. Alem sę jich dożdac nji mogt.
 8 5 |           mje sigała pod pazechę. Alem nje wuvożoł sobje tego za
 9 5 |     poveżij czebkóv drzevjęcicli. Alem nje vjidzoł le bor i njick
10 5 |          mje znovu krev jęła cec, alem so povjedzołyże sę wobmiję
11 5 |     grzało. Mje sę zachcało jesc, alem sę bojoł:~— Może wonji cë
12 7 |         dobrze rozumjoł, cze nje. Alem to vjidzoł, ze won vëjął
13 10|          wusmjercëc v ti chvjilë. Alem wopamjętoł sę i scesnął
14 10|        jich granjé jak za chmurą. Alem woczu nji mogł wodervac
15 10|        nosełë ruchen njedzelnich, alem vjidzoł jich korę popękaną
16 10|            Jedzenjô jô sę żadzeł, alem jodł, bo mje kozelë. Marcijanna
17 11|          vjedzoł jem, co to beło, alem czuł, jak pocornęło chdzeroz
18 11|     vszescë na pustkovju pobudzą. Alem so wuvożoł:~— Kjej jes zaczął,
19 12|          so tego tak nje wuvożoł, alem wodezvoł:~— Kąsk jô sę poprovdze
20 14|          sę stało na takji słova, alem se vzął i szedł. Kjej jem
21 14|        naszigo ludu kaszubskjigo. Alem takji ksążkji nje nalozł
22 15|          brace, i sinem ti zemji. Alem sę nje spodzevoł, żebe jesz
23 15|     stojoł nad grobem przijacela. Alem sę strzimoł całą sełą. A
24 16|           sodł z njim v gromadze, alem rzekł:~— Lecho będze sę
25 18|        nji mjelë prava vłosnoscë? Alem pozdnji sę doznoł, że bëlë
26 19|         przëboczoł kogus znanigo, alem nji mogł sę dobrac kogo.~
27 20|         Smjeszno mje sę zrobjiło, alem pitoł:~— A jakoż to kopjica
28 20|   vschodem słuńca kopjicach sana, alem na woczë takjigo cudu jesz
29 21|         dom letkji i bez czężoru. Alem jednigo znoł, co svojigo
30 21|        mesloł wo svojim bezpjeku. Alem v ti chvjilë so przëboczeł
31 23|          ręka mje mocko svędzeła, alem sę strzimoł. Wuvożejta:
32 24|       Godkę tvoję lecho rozumjec. Alem cebjeju vjidzoł. Nje beło
33 25|          mje sę stało kole serca, alem v roboce svoji nje woprzestoł,
34 25|       wopuszczoni jak kam v polu. Alem sę vnetk zervoł, zjodł resztę
35 25|          takjigo letkjigo rozumu. Alem tego nje povjedzoł, bo beł
36 26|         chcą? pomesloł jem sobje. Alem so jesz njiczego nje vdarzeł
37 28|           srodze czężko zrobjiło. Alem sę strzimol, żebe mojim
38 30|            Not mje tego nje beło, alem sobje wuvożoł: Jinaczi të
39 33|          woporządzëc, njim legnę, alem nje vjedzoł co? Łomoł jem
40 35|         mucę z czornin barankjem. Alem zato wuzdrzoł całe mandle
41 35| vëszlachovoł kołovaże tvoji karë. Alem v Darżlubskji Pusti straceł
42 36|        chvjilę wurzasł nje lecho. Alem so jednak wuvożoł: Żebe
43 38|           żem sę chcoł dac na to, alem sę doznoł: Nje vorto!~Wob
44 39|       tovarë, zlecałë sę bjałkji. Alem vëzbeł le guze, jigłë i
45 39|      przëzdrzoł a ju ji nje beło. Alem to vjidzoł dobrze, że anji
46 41|          v stronę Glonka i Zobór. Alem nje smjoł wodvjedzëc molóv
47 41|     lasami.~I tak jô też zrobjił.~Alem znovu szedł dobrą godzenę
48 41|         na mje pode drogą v lese?~Alem tero rvoł dzirżko długjimi
49 41|           mje broł i chęc spjiku, alem rovnak szukoł przek i spak
50 41|           mje zaczęło bjic mocno, alem przënomnji zaboczeł wo vłosnim
51 42|       cebje chcą? — meszlę sobje. Alem v głovę vjęcij wo to nje