Chapter

 1 1 |          svjęta mjedze ludztvem. V svojim vampsu foliszovim sztoperczeł
 2 1 |           karze vesokji i dzivni v svojim wobleczenju kaszubskjim,
 3 1 |          njikogo i tak won tu jesz svojim sposobem czas rechuje.~Tej
 4 4 |       sedlë do vjeczerzi, tej jô v svojim norciku sę bojoł, żebe wona
 5 6 |         skoczeła. Vjedzoł jô, że v svojim gorzu wona mje długji pocerz
 6 8 |           ksądz naju poczestovoł v svojim wogrodze: vszeskjich v gromadze.
 7 8 |     mjesędzi lata. Szło to vszetko svojim porządkjem, jak Pon Bog
 8 8 |  wopatrzivszë pomagała nom spjevac svojim mjiłim głosem.~Bivało też,
 9 8 |      spartą na ręce, przë stole na svojim grebim spjevniku wusnął.
10 8 |         ludze.~Ale jô wobstoł przë svojim. Bom so wuvożoł, że jak
11 9 |         dzeń jak jinszi, zchodzeło svojim porządkjem z njeba, a jô
12 9 |         Ale jak ju zakreła vszetko svojim płoszczem czornim tak, że
13 10|            zagarnął mje las, jakbe svojim czężorem nje chcoł mje puscëc
14 10|            za milijonë ludztva, wo svojim sercu zabivszë.~Ale moja
15 13|            chterna sę tesknjiła za svojim zgrzebjęcem.~Wod tego czasu
16 14|           Pon Jozef leżoł bladi na svojim łożku, a jak sę skuńczeło
17 16|         vjele vanożeł po svjece ze svojim pińdlem. Vjele ludzom zazeroł
18 16|       pomedetovoł, położeł polc na svojim długjim nosu, vëtrzeszczeł
19 17|            prosti czlovjek i movję svojim prostim rozumem. Na tim
20 20|            Mom.~— Tej vszetko je v svojim porządku. Le wob drogę womijac
21 20|            mu tam Pon Bog na sądze svojim vëboczi! Wod knopjęcich
22 21|           wotrzimają. A të, Trąbo, svojim zveczajem pudzesz do muzikańtóv,
23 21|          Veber le wumje mruczec na svojim kontrabasu a tvoja klarneta
24 21|        wudbę bełbe lepji mesloł wo svojim bezpjeku. Alem v ti chvjilë
25 22|           vjes Svjonovo, chterno v svojim koscele chovje cudami chvalni
26 23|       sedzala, reno zgromadzeła na svojim blaszannim daszku rożovi
27 26|         bom beł vjarë, że jezdem v svojim pravje. Ale vkoł mje zaczęło
28 27| krolevjonkach, znadz, że ze stanem svojim przez Wopatrznosc mu namjenjonim
29 27|       wubjił. Vząvszë ve zgodze ze svojim złim przërodzenjim navetk
30 27|    pjernikarza Bomboma i zarvoł ję svojim całem, a po drugji — że
31 29|            Doma wu cebje vszetko v svojim szeku!~Tak minęłë bezmała
32 31|     chturen mje cuda wopovjodoł wo svojim vojovanju. A vszescë, co
33 32|           smjercą woddzękovanjé ze svojim jedinim sinem na tim molu,
34 33|           tobje żoli, samim cepłem svojim zagrzeje tich, co mają przejacelską
35 33|        vjedno, przëbjeżała czołnem svojim wod vesokjigo brzegu Zoborskjigo
36 33|     poprovdze Trąba i z łiszczącim svojim norzędzem przë gębje dął
37 33|           won doł nom dziso vjédzą svojim granjim.~— Możesz mjec provdę! —
38 33|             bo i naju kąsk vërzasł svojim raptovnim pojavjenjim. Ale
39 33|             vëzdrzoł jak Gvjozda v svojim kożuchu, chterna dzecom
40 35|       kożdi z njich mô głovę pełną svojim hańdlem. Dlotego mje sę
41 36|        rechovelë do svojich, ale v svojim pjekle wonji jich mjec nje
42 36|            narobjilë. Ale v pjekle svojim wonji mają tile sumjenjô,
43 36|         jął dąc z mocą taką, jakbe svojim granjim chcoł vëvrocëc murë
44 37|     norodovji, chturen svoją movą, svojim wobeczajem i sprzętem gardzi,
45 38|         chturen cecho wusodł przed svojim dużim płotnem. Ale co won
46 38|          njemjeckô zaleje a Njemce svojim zveczajem znjiszczą tu kożdą
47 39|         jakbe chcałë spadnąc i nas svojim czężorem przetłoczëc. Z
48 41|           Vzął jem sę tero i szedł svojim szlachem nazod. Zbłądzec
49 43|           płaczącë wostało samo ze svojim sinem, a ten beł prawojcem
50 44|         njego straszeł vezdrzenjim svojim, straszni całi, na czervjono