Chapter

 1 7 |          dnji wonji mje tam v ti sodze trzimelë. Ku reszce mje
 2 20|         naju szandaróv i naju do sodze zamkną.~— Bog jich tam vje,
 3 21|       dvorze, chcą cę vsadzëc do sodze. Wuvożej, że dziso panem
 4 21|          virok letkji — pjęc lôt sodze — vëszczekoł. Ale kjej nje
 5 22|        krol pruskji cebje też do sodze potrzebuje. Ale njechże
 6 24|        taką letką karę: Pjęc lôt sodze! Choba z pomocą Złego wosamętoł
 7 26|          i Szabelką dostoł sę do sodze. ~ ~Wob lato jem tero z
 8 26|         tu cebje nje bjerzema do sodze v gromadze z tvojimi ksążkami.
 9 26|          bjejce z njim do sądovi sodze!~Vzął mje tede nen przistava
10 26|          na rękach i vjodł do ni sodze. Ale nje provadzeł mje przez
11 27|      będę hukoł vkol muróv tvoji sodze.~Stało sę, jak Czernjik
12 27|  skozanim przez sądë na pjęc lôt sodze, Muchą Zoborskjim, zvanim
13 27|     rovnak wosądzilë na dva lata sodze.~Kjej mje virok takji przez
14 28|          stoł jem sę wobivatelem sodze z vszetkjimi jego pravami.
15 28|      kanęlë v moji cele dozerocz sodze i jesz jeden wodrzemjech,
16 28|         brozdę na łbje!~Dozerocz sodze przëzdrzoł sę tero moji
17 28|      skorę zdzerlë. Ale dozerocz sodze rzekł rągającë:~— V ti baliji
18 28|      przedzeroł przez grubi murë sodze.~— Tero pomesloł jem sobje —
19 28|          drugji Svjęto. Budinkji sodze stojalë po kuńc mjasta i
20 28|          poprovdze podrożnjikjem sodze, bom nji mogł mu przez te
21 28|     Jezus Christus v tich murach sodze i njech na to pozdrovjenjé
22 28|         godka, żebesma zaszła do sodze zagrac tobje. Delëbe nama!
23 28|         mojigo granjô murë tvoji sodze bełëbe sę vëvrocełë na rębë,
24 28|       dnja pitoł mje sę dozerocz sodze, cze bem mu nje chcoł na
25 28|          Jednak te porę mjesądzi sodze i vjiktu krolevskjigo vëżarłë
26 29|          veszedł porene dozerocz sodze i povjedzoł:~— Jeden z podrożnjikóv
27 29|      sądë woscidzełë na pjęc lôt sodze, tej jô rzekł do moji njevjastë
28 29|          mola vas brac prosto do sodze, a vjęcij naju njick nje
29 29|       meslą:~— Żiv të Remus z ti sodze nje vińdzesz, le pudzesz
30 30|        wuvożoł: Jinaczi të sę do sodze nje dostanjesz. A za olcmark
31 30|        Tec jô cë groł na murë ti sodze po kjile razi, ale të bjedoku
32 30|       będę cę muszoł vëvlec z ti sodze. Bivej zdrov!~Jak sę za
33 30|      dotrzimô słova i cebje z ti sodze vëbavji.~Ale jô wodrzekł:~—
34 30|           tej jô jesz zdrov z ti sodze vińdę, ale pjekjelnimu duchovji
35 30|     wodemkłë sę przede mną bromë sodze i jô z woddechem wulgji
36 31|        Jak Remus vëmaszerovoł ze sodze pruskji z muzeką. Wo pannje
37 31|      svjętigo Jakuba, jak mje ze sodze pruskji vëpuscilë. Woddelë
38 31|     svoją polską!~Kjede sę broma sodze przede mną wodemkła, a jô
39 31|          Wod chvjile, jak mje ze sodze vëpuscilë, vędrovoł jem
40 31|       pakovelë, be go zavjezc do sodze. Naszi bëlëbe jim pokozelë,
41 33|   dobrich ludzi be sę dostało do sodze kjejbe ten list do njich
42 33| vszeskjich zatransporterujema do sodze v gromadze z timi, co sę
43 34|     woszczędzełbe so krol koszta sodze na vas.~ — Nje movjice tego
44 34|       Trabę z njim i zavjezlë do sodze ku Chojnjicom. Vszescë ma
45 34|      zamjast naszigo, zabrelë do sodze njemjeckjigo ksędza. a nasz
46 34|     pastora, be go wodstavjic do sodze. Jak sę tego doznelë v Chojnjicach
47 34|  arasztovac i vetransportovac do sodze v Chojnjicach.~Tej wobroceł
48 35|      Njemcë. Nosładnji sę tam do sodze dostanjesz, a jô z tobą.
49 41|        bem go za to zaru broł do sodze. Ale chto vje, czebe sę
50 42|    podchodzeł jes pod wokna moji sodze i grivoł mje na wucechę.