Chapter

 1 1 |     dalij boso. Tej jego woschlé nogji v szerokjich jak młinarskji
 2 1 |   przespravë. Wobecknęła le jego nogji, mruczała z njedobrim pomeszlenjim,
 3 1 |          bom vzął, jak to movją, nogji za pas i wucekoł na dravoka...~
 4 3 |        procem ti postavni panji.~Nogji moje bełë bosé a nogavjice
 5 3 |      woczë spusceł na svoje bosé nogji, bom sę vstidzeł.~Ale wona
 6 3 |         bestrich ruchnach sedzi, nogji pod sebje, jak krovc. Na
 7 4 |         wuvożoł:~— Vez, Remusku, nogji za pas, bo wona cë tę varząchevkę
 8 4 |          za lasem. Vzął jem tede nogji za pas i zrivoł nazod drogą,
 9 5 |        że jich vëpjic nji mogło. Nogji moje sę slizałë na mechu,
10 5 |         jem so z bjedą pomogł na nogji i jodł na stojączce. Marta
11 6 |        mje rzekł:~— Remus, vezle nogji za pas i bjej, bo bjałce,
12 8 |          Të, Remus, mosz młodszé nogji. Bjegej na dravoka i go
13 8 |          jezdzec, zamjast czapac nogji czapem zemskjim... Ale jô
14 9 |          jô vjidzoł, że mom bosé nogji. Przëboczeł jem sobje tero,
15 9 |        Vez, Marto i mje pomoż na nogji! — rzekł jem. — Bo jô som
16 9 |           I pomogła mje Marta na nogji, jak przed lati, kjej mje
17 9 |        brzegu jô ję postavjił na nogji. Ale wona mojigo reminja
18 10|         njeba i klasnął przed ji nogji v drodze do zdovanjô, cobe
19 12|        przińdze.~Tak jô sodł, bo nogji mje długo njesc nje chcałë
20 12|  szpilkami. Jak jem sę dostoł na nogji, vszetko ve mje dreżało
21 12|       bestrich ruchnach sedzało, nogji pod sebje jak krovc. Na
22 14|          jizbë, a długo ju tvoje nogji po pustkovju chadzac nje
23 14|          vëbjegła. A ma czuła ji nogji tupającé stopjenjami v gorę
24 16|        muszi jisc na deputat, bo nogji go nje chcą njesc. Tile
25 19|       cesnął jem dzedzecovji pod nogji. Na to skarnjô mu zbladła.
26 20|        Do vjeczora, żeli będzema nogji dzirżko vëcigata, duńdzema
27 20|        grac dalij. Vezma, Remus, nogji za pas pokji pora.~—Sprobuj
28 21|        botami mogłbes przëwoblëc nogji całi vsë Lipna i vszetkjich
29 22|         pod figurą. Ji małé bosé nogji nje bełë gvesno zviczajné
30 22|   Procedamus in pace! Co znaczi: Nogji za pas i v drogę!~Vëcigającë
31 22|        drogę!~Vëcigającë krotkji nogji wokoma mje, rzekł Trąba:~—
32 24|        njim.~Porvoł sę vaspon na nogji i vstoł:~— I dlotego jô
33 27|      złomoł ję i cesnął panu pod nogji. Pon ten zacni i przijacel
34 28|       samigo, drevjanné defle na nogji i krimkę bez nebë na głovę.
35 30|    vjedzoni njebędę. A to procem nogji, co mje ą krova v knopjęcich
36 30|      Morcena głupigo mje je żol. Nogji so wulotô za ną Martą i
37 31| postaceją. Le mu zdrzë dobrze na nogji, cze może jedna nji mô sztołtu
38 31|   przëvjezema i cesnjema vom pod nogji.~Rozesmjała sę na to matka:~—
39 32|         mogł vëprostovac, a moje nogji stąpałë po suchim gruńceJakpo
40 33|        nje postavjila straszlevi nogji. Kjile tidzenji juininęło,
41 34|         sę nje wobzeroł, le vzął nogji za pas i pjechti nekoł dotąd.
42 35|         wonji gvesno wumjeją, bo nogji jich wostałë kaszubskji,
43 37|      przevandrujesz. A chocbe cę nogji przenjosłë dzirżkjim marszem,
44 38|          nje rozumjeją. Ale jich nogji wostałë kaszubskji i podług
45 38|  wobojętnosc i słabota scęłë mje nogji i czuł jem, jak mje żëcé
46 39|     Meszlę, że mje mô zadané, bo nogji mje njesc nje chcą.~— Kjej
47 39|          Remus! Pocuż sobje mosz nogji moczëc przed smjercą. Do
48 40|        Dam za podnożek pod tvoje nogji.~Deszcz woprzestoł. V krotkji
49 41|    uwoboczę Czernjika, tam veznę nogji za pas, jak przed nostarszim
50 42|      bestrich ruchnach na stolc, nogji pod sebje jak krovc. Na