Chapter

 1 1 |     mizernigo vozedła na jednim kole szłë te pjesnje do chat
 2 1 |    takjich, co ze szopką chodzą kole Gód i Svjętich Trzech Kroli
 3 1 |       nje tcą tego, co jim dzeń kole dnja na woczach stoji, a
 4 1 |      foliszovi i kara na jednim kole Remusova i znovu go nje
 5 1 |      Letzkaua czasi postavjilë.~Kole njego zaczęła się zbjerac
 6 2 |        raju. Łożko moje stojało kole scanë,  głovami przë kumje.
 7 4 |     zrobjił.~Ale krom tego dzeń kole dnja mje pokusa brała. ~—
 8 6 |       woczë sę smjałë. Legł lev kole sornjęca, a vjilk wokoma
 9 8 |         Mjichoł mje wodtąd dzeń kole dnja głovę wobzeroł, bo
10 8 |         sę krolovji, że vjeczor kole vjeczora czetac muszi z
11 9 |      Tak mu delë spac v chlevje kole króv.~Mjinąl post i nadeszłë
12 9 |        złoti mjecz.~Peszni pjes kole nji kanął, a wona dala mje
13 10|      bojce żije.~Przejachoł jem kole łav przez rzekę, Vnetk mjołjem
14 10|          chlevë, chatë ludzkji. Kole studnji stojała Marcijanna.
15 13|  zdzevjenjé: stojoł vasążk cuzi kole vrot. Na njim ze szklącą
16 13|         rozumjałi, chvjądało sę kole voza. Cuzi parobk trzimoł
17 13|          bo to sę tam szątoleło kole vasążka, krzikało, szkalovało.
18 14|     cecho, jak kocątko, wusadła kole komina i vjęzła. Rzozô luognja
19 16|         veznjesz karę na jednim kole, vladujesz na nję tovarë
20 17|    lepszi bezpjek. Ztąd vjeczor kole vjeczora beło czuc muzikę,
21 18|     tovarzesza.~Cużem wuzdrzoł?~Kole zostavë na grubim camrze
22 20|     będzema roczeła.~Tej wusodł kole nas na zemji i rzekł do
23 21|     Długji szczudło won położeł kole sebje, a jô vjidzoł, że
24 21|         las Vdzidzkji i pioskji kole Juszk i Rotębarku naszłasma,
25 22|     njim a rechlij nje! I sadła kole mje.~— Żeli mosz przë sobje
26 22|    reszce zaczęła movjic:~— Rok kole roku, jak jidze kompanjijô
27 22|      szczescé, żes wostoł slode kole ni bjałkji — nje je to na
28 22|  cvjardi grądë. Jidącë stanjesz kole fudamańtóv przidkji gorë.
29 22|       ludzkjich, postavjonich v kole jak do tuńca. Ludze wo njich
30 23|         Luzena, tej Trąba kanął kole mje i rzekł:~— Remus. Woboczisz,
31 25|         njewubetno mje sę stało kole serca, alem v roboce svoji
32 25|    skrach wuczuł jem tak krotko kole sebje krzik sovë, żem sę
33 25|        to będze wod tich mogjił kole mjile drogji do ludzkjich
34 26|      karovoł jem znovu v svjat. Kole Matkji Boskji Sevni zaszedł
35 26|    sędzigo. Sędza mjoł pjisorka kole sebje i sedzoł za drevjannimi
36 27|         Gvjozdkji będą chodzelë kole Gód, a vjele naszich sę
37 28|        vjatrami na pustim polu. Kole Gód mroz na svjece tęgji
38 28|    czasu i uszedł ve vjecznosc. Kole Zopust jô wodebroł wod Trąbë
39 29|     Povjedzala jak to sę stało: Kole Kozłovca robjilë njevodem.
40 33|       zamknjęcô pod zemją, kjej kole podwobjadu wuczułasma granjé.
41 34|       bjołich drogach na jednim kole, wurodë snożi Pon Bog cë
42 34|  scętimi rżiskami vjodro grało. Kole podvjeczorka czuł jem sę
43 35|      Tak Trąba vzął sę i szedł. Kole Gód kanął Trąba zos.~— Remus,
44 36|         Trąbę i mje — sadnjijta kole mje, bo jô vas zabjerom
45 36|         nobożnô czortóv v wuszë kole!~Po ti przervje zatopjił
46 41| kraczaje provadzełë ve vjelgjim kole nazod. Jakuż jô mogł przë
47 42|  koscoła, vjidzę Trąbjinô stoji kole mje. Tak jô sę pitom:~—
48 42|        bliżij Lipna, nalazła sę kole mje, jak cenjô.~Beło to
49 42|  vjidzelë, jak Trąbjinô stojała kole mje za karą z ksążkami i
50 42|    Lipna vjedno wona nalazła sę kole mje. A jak jô cignął dalij,